Fram á veginn 4. desember 2006 06:00 Óhætt er að taka undir orð samgönguráðherra, Sturlu Böðvarssonar, um að hið hörmulega umferðarslys á Suðurlandsvegi á laugardag gefi tilefni til að flýta uppbyggingu Suðurlandsvegar. Slysið er óþyrmileg áminning um hversu ófullkomið vegakerfi landsins er miðað við þann umferðarþunga sem á því hvílir. Fimmtíu og fjórir hafa týnt lífi á Suðurlandsvegi síðan 1972. Á þessu árabili hefur Suðurlandsvegur þó verið endurbættur til mikilla muna og síðast með opnun nýs vegarkafla á Hellisheiði. Því miður virðist þó ekki hafa verið horft nægilega fram á veginn við þessar endurbætur. Í stað þess að einblína á að byggja veg sem svarar kröfum nútímans og framtíðarinnar hefur skammsýni verið við völd, nú síðast þegar byggður var þriggja akreina vegur á Hellisheiði þar sem á síðustu stundu var ákveðið að aðskilja akstursstefnur með þeim afleiðingum að vegurinn er allt of þröngur. Ljóst er að umferð um vegi landsins mun ekki minnka á komandi árum. Þvert á móti mun hún aukast og hún mun aukast mikið, jafnvel þótt að einhverju leyti takist að snúa við þróuninni og færa einhverja flutninga aftur á sjó. Það virðist því sjálfsögð krafa að vegamannvirki séu hönnuð í samræmi við þetta vaxandi álag. Reynslan á Reykjanesbraut hefur sýnt með áþreifanlegum hætti hvað raunverulegar vegabætur geta gert til að draga úr slysatíðni. Eðlilegt má teljast að byggt sé á þessari reynslu þegar horft er til framtíðar í vegamálum. Krafan hlýtur að vera tvær akreinar í hvora átt með aðgreiningu milli akstursstefna, þar sem umferðarþunginn er mestur. Reykjanesbraut er þegar vel á veg komin. Suðurlandsvegur austur fyrir fjall hlýtur að vera næstur á dagskrá og síðan Vesturlandsvegur norður um. Hér duga engar málamiðlanir með þriggja akreina vegum. Sú lausn sýnir skammsýni. Þegar til lengri tíma er litið hlýtur að vera skynsamlegra að gera vel og til frambúðar styttri vegarkafla í einu, að því gefnu að fjárframlög aukist ekki, fremur en að byggja vegi sem ekki svara þeim þörfum sem fyrirsjáanlegar eru. Komið hefur fram að Rannsóknarnefnd umferðarslysa telur brýnt að umferð úr gagnstæðum áttum verði aðskilin bæði á Suðurlandsvegi og Vesturlandsvegi. Viðbrögð Vegagerðarinnar hljóta að teljast með ólíkindum. Þar er skammsýnin enn við völd og ekki talin þörf á að tvöfalda Suðurlandsveg. Það hlýtur að standa upp á samgönguráðherra að sjá til þess að þegar í stað verði látið af skammsýnum sjónarmiðum og hreppapólitík við uppbyggingu vega í landinu. Lítil þjóð hefur ekki efni á þeim mannfórnum sem færðar eru ár hvert á vegum landsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Stefánsdóttir Mest lesið Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson Skoðun
Óhætt er að taka undir orð samgönguráðherra, Sturlu Böðvarssonar, um að hið hörmulega umferðarslys á Suðurlandsvegi á laugardag gefi tilefni til að flýta uppbyggingu Suðurlandsvegar. Slysið er óþyrmileg áminning um hversu ófullkomið vegakerfi landsins er miðað við þann umferðarþunga sem á því hvílir. Fimmtíu og fjórir hafa týnt lífi á Suðurlandsvegi síðan 1972. Á þessu árabili hefur Suðurlandsvegur þó verið endurbættur til mikilla muna og síðast með opnun nýs vegarkafla á Hellisheiði. Því miður virðist þó ekki hafa verið horft nægilega fram á veginn við þessar endurbætur. Í stað þess að einblína á að byggja veg sem svarar kröfum nútímans og framtíðarinnar hefur skammsýni verið við völd, nú síðast þegar byggður var þriggja akreina vegur á Hellisheiði þar sem á síðustu stundu var ákveðið að aðskilja akstursstefnur með þeim afleiðingum að vegurinn er allt of þröngur. Ljóst er að umferð um vegi landsins mun ekki minnka á komandi árum. Þvert á móti mun hún aukast og hún mun aukast mikið, jafnvel þótt að einhverju leyti takist að snúa við þróuninni og færa einhverja flutninga aftur á sjó. Það virðist því sjálfsögð krafa að vegamannvirki séu hönnuð í samræmi við þetta vaxandi álag. Reynslan á Reykjanesbraut hefur sýnt með áþreifanlegum hætti hvað raunverulegar vegabætur geta gert til að draga úr slysatíðni. Eðlilegt má teljast að byggt sé á þessari reynslu þegar horft er til framtíðar í vegamálum. Krafan hlýtur að vera tvær akreinar í hvora átt með aðgreiningu milli akstursstefna, þar sem umferðarþunginn er mestur. Reykjanesbraut er þegar vel á veg komin. Suðurlandsvegur austur fyrir fjall hlýtur að vera næstur á dagskrá og síðan Vesturlandsvegur norður um. Hér duga engar málamiðlanir með þriggja akreina vegum. Sú lausn sýnir skammsýni. Þegar til lengri tíma er litið hlýtur að vera skynsamlegra að gera vel og til frambúðar styttri vegarkafla í einu, að því gefnu að fjárframlög aukist ekki, fremur en að byggja vegi sem ekki svara þeim þörfum sem fyrirsjáanlegar eru. Komið hefur fram að Rannsóknarnefnd umferðarslysa telur brýnt að umferð úr gagnstæðum áttum verði aðskilin bæði á Suðurlandsvegi og Vesturlandsvegi. Viðbrögð Vegagerðarinnar hljóta að teljast með ólíkindum. Þar er skammsýnin enn við völd og ekki talin þörf á að tvöfalda Suðurlandsveg. Það hlýtur að standa upp á samgönguráðherra að sjá til þess að þegar í stað verði látið af skammsýnum sjónarmiðum og hreppapólitík við uppbyggingu vega í landinu. Lítil þjóð hefur ekki efni á þeim mannfórnum sem færðar eru ár hvert á vegum landsins.
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun