Atli Fannar Bjarkason: Útsvar, velferð og kjaftæði 22. maí 2010 06:00 Mér finnst ótrúlega leiðinlegt að vera ekki með skráð lögheimili í Reykjavík. Ekki vegna þess að mig langar til að borga hærri tryggingagjöld af bílnum mínum heldur langar mig til að greiða atkvæði í borgastjórnarkosningunum í enda maí. Ég er með ofnæmi fyrir pólitíkusum, sem er leiðinlegt vegna þess að þeir stjórna lífi mínu á ákveðinn hátt. Þetta er eins og að vera með ofnæmi fyrir bílnum sem ég keyri á hverjum degi. Nei, þetta er reyndar ekkert eins og það, en mér verður illt þegar ég heyri pólitíkusa tala og ég hef stundum fengið á tilfinninguna að þeir telji sig vera betri en við hin. Sem er fjarri lagi, því í pólitík, eins og alls staðar annars staðar, er rosalega mikið af ógeðslegu fólki. Að fylgjast með framgöngu Besta flokksins hefur verið hrein unun. Jóni Gnarr og félögum hefur tekist að umbylta heimsmynd fólks sem bjóst við að geta karpað, malað, rifist og skammast út í hvort annað án þess að rauðhærður sprelligosi myndi þvælast fyrir. Og hvernig hefur þetta fólk tekið því? Ótrúlega furðulega. Kosningabaráttan hefur hreinlega snúist um Jón Gnarr og ringlaðir flokkapólitíkusar geta ekki lofað neinu án þess að segja eitthvað á borð við: „Tja, ég er ekki eins fyndinn og Jón Gnarr, en við viljum útsvar börn leikskólar velferð bla bla bla ..." furðulegir hluti gerðust eftir að Besti flokkurinn fór að skora hátt í skoðanakönnunum. Flokksbundnir bloggarar vinstri- og miðjuflokkanna réðust á Jón, grófu undan honum og bendluðu hann við hægriöflin. Einn taldi meira að segja að Vaktarseríurnar væru ekkert annað en hægri-áróður í dulargervi (!). Ég get ekki og hef ekki hugmynd um hvort ég myndi kjósa Besta flokkinn og hef aldrei verið í flokki (nema þegar Samfylkingin skráði mig án minnar vitundar) en þessi viðbrögð eru ógeðslega fyndin. Og sorgleg. Samt meira fyndin. Furðulegast var að Sjálfstæðisflokkurinn kaus að stinga höfðinu upp í rassgatið á sér. Flokkurinn sem virðist hafa menn í vinnu við að grafa undan andstæðingum sínum hafði skyndilega ekkert slæmt að segja um mann sem gæti hrifsað af þeim borgina í lok maí. Hvað er að gerast? Enginn hefur bent á að Jón sagði í upphafi að tilgangur flokksins væri að koma honum og vinum hans í þægileg störf og að spillingin yrði uppi á borðum. Annað takmarkið er komið langleiðina, en hinum flokkunum virðist vera sama um þetta spillingarmjálm í grínistanum. Hver svo sem ástæðan fyrir því er. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Atli Fannar Bjarkason Mest lesið Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun
Mér finnst ótrúlega leiðinlegt að vera ekki með skráð lögheimili í Reykjavík. Ekki vegna þess að mig langar til að borga hærri tryggingagjöld af bílnum mínum heldur langar mig til að greiða atkvæði í borgastjórnarkosningunum í enda maí. Ég er með ofnæmi fyrir pólitíkusum, sem er leiðinlegt vegna þess að þeir stjórna lífi mínu á ákveðinn hátt. Þetta er eins og að vera með ofnæmi fyrir bílnum sem ég keyri á hverjum degi. Nei, þetta er reyndar ekkert eins og það, en mér verður illt þegar ég heyri pólitíkusa tala og ég hef stundum fengið á tilfinninguna að þeir telji sig vera betri en við hin. Sem er fjarri lagi, því í pólitík, eins og alls staðar annars staðar, er rosalega mikið af ógeðslegu fólki. Að fylgjast með framgöngu Besta flokksins hefur verið hrein unun. Jóni Gnarr og félögum hefur tekist að umbylta heimsmynd fólks sem bjóst við að geta karpað, malað, rifist og skammast út í hvort annað án þess að rauðhærður sprelligosi myndi þvælast fyrir. Og hvernig hefur þetta fólk tekið því? Ótrúlega furðulega. Kosningabaráttan hefur hreinlega snúist um Jón Gnarr og ringlaðir flokkapólitíkusar geta ekki lofað neinu án þess að segja eitthvað á borð við: „Tja, ég er ekki eins fyndinn og Jón Gnarr, en við viljum útsvar börn leikskólar velferð bla bla bla ..." furðulegir hluti gerðust eftir að Besti flokkurinn fór að skora hátt í skoðanakönnunum. Flokksbundnir bloggarar vinstri- og miðjuflokkanna réðust á Jón, grófu undan honum og bendluðu hann við hægriöflin. Einn taldi meira að segja að Vaktarseríurnar væru ekkert annað en hægri-áróður í dulargervi (!). Ég get ekki og hef ekki hugmynd um hvort ég myndi kjósa Besta flokkinn og hef aldrei verið í flokki (nema þegar Samfylkingin skráði mig án minnar vitundar) en þessi viðbrögð eru ógeðslega fyndin. Og sorgleg. Samt meira fyndin. Furðulegast var að Sjálfstæðisflokkurinn kaus að stinga höfðinu upp í rassgatið á sér. Flokkurinn sem virðist hafa menn í vinnu við að grafa undan andstæðingum sínum hafði skyndilega ekkert slæmt að segja um mann sem gæti hrifsað af þeim borgina í lok maí. Hvað er að gerast? Enginn hefur bent á að Jón sagði í upphafi að tilgangur flokksins væri að koma honum og vinum hans í þægileg störf og að spillingin yrði uppi á borðum. Annað takmarkið er komið langleiðina, en hinum flokkunum virðist vera sama um þetta spillingarmjálm í grínistanum. Hver svo sem ástæðan fyrir því er.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun