Allt gengur upp hjá Lay Low Trausti Júlíusson skrifar 13. október 2011 13:00 Tónlist. Brostinn strengur. Lay Low. Brostinn strengur er þriðja sólóplata Lovísu Elísabetar Sigrúnardóttur, eða Lay Low, en að auki hefur hún sent frá sér plötuna Ökutímar með tónlist úr samnefndu leikriti og tónleikaplötuna Flatey. Fyrstu tvær plötur Lay Low, Please Don't Hate Me (2006) og Farewell Good Night's Sleep (2008), voru báðar sungnar á ensku. Á Ökutímaplötunni söng Lay Low á íslensku og á nýju plötunni heldur hún því áfram. Lay Low samdi öll lögin á Brostnum streng og einn texta, en hinir tíu textarnir eru eftir íslenskar skáldkonur, þar á meðal Valborgu Bentsdóttur, Margréti Jónsdóttur, Undínu, Hugrúnu og Huldu. Lay Low vann plötuna meðal annars með félaga sínum úr Benny Crespo's Gang, Magnúsi Árna Öder Kristinssyni, sem sá um upptökustjórn ásamt henni, hljóðblandaði og hljóðjafnaði og spilaði á ýmis hljóðfæri, en aðrir hljóðfæraleikarar voru Pétur Hallgrímsson sem lék á banjó, Bassi Ólafsson trommuleikari og Lovísa sjálf sem spilaði á gítar og hljómborð. Please Don't Hate Me var frekar hrá og blússkotin, en á Farewell Good Night's Sleep var hljómurinn fágaður og áhrif frá sveitatónlist augljós. Á Brostnum streng er tónlistin töluvert fjölbreyttari. Það eru róleg og ljúf lög, til dæmis Gleðileg blóm, en líka hraðari og harðari. Vonin er til dæmis rokkað lag sem nálgast tónlist Benny Crespo's Gang þó að það vanti í það rafmagnsgítarinn, Kvöld í skógi og Gleym mér ei eru róleg popplög, hvort með sinn karakter og það er þjóðlagarokkstemning í titillaginu Brostnum streng. Og þannig mætti halda áfram að lýsa lögunum ellefu á plötunni. Hugmyndin á Brostnum streng var að gera tónlist við ljóð íslenskra kvenna. Það má ímynda sér alls konar útfærslur á því verkefni. Lay Low fer þá leið að semja einfaldlega lög við þessi ljóð og útsetja þau svo hvert og eitt. Og henni hefur tekist mjög vel til. Lögin eru góð, útsetningarnar ferskar og hugmyndaríkar og hljómurinn er hlýr og gamaldags, en platan er tekin upp á segulband. Flutningurinn er líka vel af hendi inntur og lifandi. Söngur Lovísu er alltaf jafn fallegur og það er gleðilegt að hún sé farin að syngja á íslensku. Á heildina litið er Brostinn strengur frábær plata. Að mínu mati besta plata Lay Low hingað til. Niðurstaða: Lay Low toppar sig á frábærri plötu. Mest lesið Ólöf og Magnús ástfangin á frumsýningu Menning „Þetta er bara fjárhagslegt ofbeldi“ Lífið „Skýið er bleikt og við erum sannarlega enn þá á því skýi og í sjokki“ Lífið Síðasti leynigesturinn opinberaður Lífið Fjölskyldan veik af fíknivanda en alltaf staðið þétt saman Lífið Hestastelpa úr sveit og sjóðheitur hönnuður Menning Tútturnar úti á Grammy-hátíðinni Tíska og hönnun Þær keppa í Ungfrú Ísland 2026 Lífið Vaskir Valsmenn hressir á Hlíðarenda Lífið „Hvernig ég er að gera þetta núna er ekki hægt til lengri tíma“ Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Tónlist. Brostinn strengur. Lay Low. Brostinn strengur er þriðja sólóplata Lovísu Elísabetar Sigrúnardóttur, eða Lay Low, en að auki hefur hún sent frá sér plötuna Ökutímar með tónlist úr samnefndu leikriti og tónleikaplötuna Flatey. Fyrstu tvær plötur Lay Low, Please Don't Hate Me (2006) og Farewell Good Night's Sleep (2008), voru báðar sungnar á ensku. Á Ökutímaplötunni söng Lay Low á íslensku og á nýju plötunni heldur hún því áfram. Lay Low samdi öll lögin á Brostnum streng og einn texta, en hinir tíu textarnir eru eftir íslenskar skáldkonur, þar á meðal Valborgu Bentsdóttur, Margréti Jónsdóttur, Undínu, Hugrúnu og Huldu. Lay Low vann plötuna meðal annars með félaga sínum úr Benny Crespo's Gang, Magnúsi Árna Öder Kristinssyni, sem sá um upptökustjórn ásamt henni, hljóðblandaði og hljóðjafnaði og spilaði á ýmis hljóðfæri, en aðrir hljóðfæraleikarar voru Pétur Hallgrímsson sem lék á banjó, Bassi Ólafsson trommuleikari og Lovísa sjálf sem spilaði á gítar og hljómborð. Please Don't Hate Me var frekar hrá og blússkotin, en á Farewell Good Night's Sleep var hljómurinn fágaður og áhrif frá sveitatónlist augljós. Á Brostnum streng er tónlistin töluvert fjölbreyttari. Það eru róleg og ljúf lög, til dæmis Gleðileg blóm, en líka hraðari og harðari. Vonin er til dæmis rokkað lag sem nálgast tónlist Benny Crespo's Gang þó að það vanti í það rafmagnsgítarinn, Kvöld í skógi og Gleym mér ei eru róleg popplög, hvort með sinn karakter og það er þjóðlagarokkstemning í titillaginu Brostnum streng. Og þannig mætti halda áfram að lýsa lögunum ellefu á plötunni. Hugmyndin á Brostnum streng var að gera tónlist við ljóð íslenskra kvenna. Það má ímynda sér alls konar útfærslur á því verkefni. Lay Low fer þá leið að semja einfaldlega lög við þessi ljóð og útsetja þau svo hvert og eitt. Og henni hefur tekist mjög vel til. Lögin eru góð, útsetningarnar ferskar og hugmyndaríkar og hljómurinn er hlýr og gamaldags, en platan er tekin upp á segulband. Flutningurinn er líka vel af hendi inntur og lifandi. Söngur Lovísu er alltaf jafn fallegur og það er gleðilegt að hún sé farin að syngja á íslensku. Á heildina litið er Brostinn strengur frábær plata. Að mínu mati besta plata Lay Low hingað til. Niðurstaða: Lay Low toppar sig á frábærri plötu.
Mest lesið Ólöf og Magnús ástfangin á frumsýningu Menning „Þetta er bara fjárhagslegt ofbeldi“ Lífið „Skýið er bleikt og við erum sannarlega enn þá á því skýi og í sjokki“ Lífið Síðasti leynigesturinn opinberaður Lífið Fjölskyldan veik af fíknivanda en alltaf staðið þétt saman Lífið Hestastelpa úr sveit og sjóðheitur hönnuður Menning Tútturnar úti á Grammy-hátíðinni Tíska og hönnun Þær keppa í Ungfrú Ísland 2026 Lífið Vaskir Valsmenn hressir á Hlíðarenda Lífið „Hvernig ég er að gera þetta núna er ekki hægt til lengri tíma“ Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira