Cage í öðrum gír 29. nóvember 2011 07:00 Bíó, Seeking Justice. Leikstjórn: Roger Donaldson Leikarar: Nicolas Cage, January Jones, Guy Pearce, Harold Perrineau Framhaldsskólakennarinn Nick Gerard þiggur aðstoð leynilegra samtaka sem bjóðast til að kála manninum sem nauðgaði konunni hans. „Greiðinn" er þó ekki alveg ókeypis og fyrr en varir er Gerard kominn bæði með samtökin og lögregluna á hæla sér. Myndin byrjar ágætlega og fyrsta hálftímann byggir hún upp spennu sem gæti gefið af sér frábæran þriller. Söguþráðurinn missir hins vegar fótfestu og eftir stendur ófrumleg og fremur óspennandi mynd. Myndin er augljóslega tekin upp stafrænt og svo virðist sem kvikmyndagerðarmennirnir hafi ekki gert neinar ráðstafanir til að gera myndina meira fyrir augað. Hana skortir allt listrænt handbragð, rammarnir eru ljótir og litirnir flatir. Stafræna upptökutæknin er orðin svo háþróuð að menn eiga að geta gert miklu betur en þetta. Ég hef þó oftast gaman af Nicolas Cage og hann stendur sig ágætlega, en því verður ekki neitað að dómgreind hans hvað hlutverkaval varðar fer sífellt hrakandi. Titillinn einn og sér minnir á ódýru Tom Berenger-myndirnar sem feður okkar leigðu á tíunda áratugnum. Þær komu ekki einu sinni í kvikmyndahús, og Seeking Justice á heldur ekki neitt sérstakt erindi þangað. Haukur Viðar Alfreðsson Niðurstaða: Lofar góðu til að byrja með en nær svo engu flugi. Lífið Mest lesið Tútturnar úti á Grammy-hátíðinni Tíska og hönnun Laufey Lín fékk önnur Grammy-verðlaun Lífið Fjölskyldan veik af fíknivanda en alltaf staðið þétt saman Lífið Stjörnulífið: Dorrit og Pharrell Williams í fíling Lífið Þessi fengu Grammy og sendu ICE-kaldar kveðjur Lífið Íslenskt par í Köben stofnar nýjan leikjavef Lífið Fundu ástina í stjórnarráðinu Lífið Kynlíf á ekki að vera vont Lífið Úr söngvakeppni í fegurðarsamkeppni Lífið Dýrðardagur í Kenýa endaði með bónorði Lífið Fleiri fréttir Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Bíó, Seeking Justice. Leikstjórn: Roger Donaldson Leikarar: Nicolas Cage, January Jones, Guy Pearce, Harold Perrineau Framhaldsskólakennarinn Nick Gerard þiggur aðstoð leynilegra samtaka sem bjóðast til að kála manninum sem nauðgaði konunni hans. „Greiðinn" er þó ekki alveg ókeypis og fyrr en varir er Gerard kominn bæði með samtökin og lögregluna á hæla sér. Myndin byrjar ágætlega og fyrsta hálftímann byggir hún upp spennu sem gæti gefið af sér frábæran þriller. Söguþráðurinn missir hins vegar fótfestu og eftir stendur ófrumleg og fremur óspennandi mynd. Myndin er augljóslega tekin upp stafrænt og svo virðist sem kvikmyndagerðarmennirnir hafi ekki gert neinar ráðstafanir til að gera myndina meira fyrir augað. Hana skortir allt listrænt handbragð, rammarnir eru ljótir og litirnir flatir. Stafræna upptökutæknin er orðin svo háþróuð að menn eiga að geta gert miklu betur en þetta. Ég hef þó oftast gaman af Nicolas Cage og hann stendur sig ágætlega, en því verður ekki neitað að dómgreind hans hvað hlutverkaval varðar fer sífellt hrakandi. Titillinn einn og sér minnir á ódýru Tom Berenger-myndirnar sem feður okkar leigðu á tíunda áratugnum. Þær komu ekki einu sinni í kvikmyndahús, og Seeking Justice á heldur ekki neitt sérstakt erindi þangað. Haukur Viðar Alfreðsson Niðurstaða: Lofar góðu til að byrja með en nær svo engu flugi.
Lífið Mest lesið Tútturnar úti á Grammy-hátíðinni Tíska og hönnun Laufey Lín fékk önnur Grammy-verðlaun Lífið Fjölskyldan veik af fíknivanda en alltaf staðið þétt saman Lífið Stjörnulífið: Dorrit og Pharrell Williams í fíling Lífið Þessi fengu Grammy og sendu ICE-kaldar kveðjur Lífið Íslenskt par í Köben stofnar nýjan leikjavef Lífið Fundu ástina í stjórnarráðinu Lífið Kynlíf á ekki að vera vont Lífið Úr söngvakeppni í fegurðarsamkeppni Lífið Dýrðardagur í Kenýa endaði með bónorði Lífið Fleiri fréttir Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira