Persónuleg og heilsteypt rokkplata

God's Lonely Man. Pétur Ben. Eigin útgáfa

God's Lonely Man er önnur sólóplata Péturs Ben. Sú fyrri, Wine for My Weakness, kom út árið 2006 og fékk mjög góða dóma, var meðal annars valin besta rokk- og jaðartónlistarplatan á Íslensku tónlistarverðlaununum árið eftir.

Pétur hefur samt ekki setið auðum höndum þessi sex ár sem liðu á milli platna. Hann hefur unnið sem upptökustjóri, lagahöfundur og hljóðfæraleikari, meðal annars með Mugison, Bubba og Ellen Kristjáns, auk þess að hafa samið tónlist fyrir kvikmyndir og leikhús. Í fyrra gerði hann svo plötuna Numbers Game í samstarfi við Eberg.

Það fór mikil vinna í God's Lonely Man. Hún var meðal annars tekin upp tvisvar þar sem Pétur var ekki nógu sáttur við útkomuna í fyrra skiptið. Það er ekki hægt að segja annað en að umstangið hafi borgað sig. Þetta er óvenju kraftmikil og sannfærandi rokkplata.

God's Lonely Man sækir stíft í jaðarrokk síðustu áratuga. Það er til dæmis greinileg All Tomorrow's Parties (Velvet Underground) stemning í upphafslaginu Pieces of the Moon (áslátturinn, gítarinn, fiðlan…), titillagið minnir töluvert á tónlist Nick Cave & the Bad Seeds og á laginu Yellow Flower er Jesus & Mary Chain-blær. Hljómur plötunnar er frekar hrár og djúpur og mjög vel heppnaður. Auk hefðbundinna rokkhljóðfæra eru strengir í öllum lögunum nema lokalaginu. Þeir eru misáberandi í hljóðblönduninni, en setja oft sterkan svip á tónlistina. Lokalagið, Tomorrow's Rain, sker sig svolítið úr og er eitt af bestu lögunum. Í því gegnir kórsöngur mikilvægu hlutverki og sá kór er ekki verri endanum; Sindri Sin Fang, Lay Low, Snorri Helgason og fleiri. Það er reyndar valinn maður í hverju rúmi á plötunni. Sigtryggur Baldursson trommar, Davíð Þór Jónsson spilar á hammond og píanó, Amiinu-stelpurnar sjá um strengjaleikinn og svo framvegis. Margir þessara snillinga sýna fín tilþrif en Pétur sjálfur er samt í aðalhlutverki og sýnir enn á ný hvað hann er frábær gítarleikari.

Þó að áhrif heyrist frá jaðarrokki síðustu áratuga á God's Lonely Man hefur Pétur Ben fundið sína eigin samsetningu og útkoman er heilsteypt og flott plata. Textarnir, sem eru á ensku, eru líka góðir. Þeir eru bæði persónulegir og fullir af skemmtilegum pælingum.

Niðurstaða: Sterk og persónuleg rokkplata frá Pétri Ben.