Tilraun sem svo sannarlega virkar Jónas Sen skrifar 10. júní 2014 11:30 Höfuðsynd Tónlist: Höfuðsynd Atónal blús Útgefandi Glamur Ný plata, Höfuðsynd með hljómsveitinni Atónal blús, kemur á óvart. Fyrsta lagið, sem líka heitir Atónal blús og er eingöngu instrúmentalt, er skemmtilega viðburðaríkt. Þó að nokkrir hljóðfæraleikarar komi við sögu, er yfirbragðið rafrænt. Sumir sem fást við að semja slíka tónlist eiga það til að detta í endurtekningarnar, en ekki hér. Hljómurinn er framandi á einhvern hátt sem erfitt er að skilgreina með orðum, fólk verður einfaldlega að hlusta. Atburðarrásin er hröð, það er alltaf eitthvað að gerast í tónlistinni. Þetta er magnað lag. Svipaða sögu er að segja um þegar söngurinn dettur inn í næsta lagi. Lög og textar eru eftir Gest Guðnason og það er hann sem syngur líka. Hann hefur þægilega, afslappaða rödd sem fellur ágætlega að stemningu hvers lags. Hljóðfæraleikurinn var í höndunum á Þorvaldi Kára Ingveldarsyni, Garðari Þór Eiðssyni, Páli Ivani Pálssyni, Guðjóni Steinari Þorlákssyni, Jesper Pedersen, Þorleifi Gauk Davíðssyni og fyrrnefndum Gesti Guðnasyni. Hann er allur til fyrirmyndar, nákvæmur og samtaka. Loks ber að nefna að platan er mixuð af mikilli fagmennsku, hún er tær og söngurinn er ekki of hávær á kostnað hljóðfæraleiksins. Það gerist stundum og er ákaflega hvimleitt. Hér er söngurinn fyrst og fremst eitt af hljóðfærunum. Hljóðfærin eru býsna fjölbreytt, spilað er á munnhörpu, þeremín, darabúka, djembe auk hefðbundnari hljóðfæra. Þetta gerir hljóðheiminn notalega litríkan og aðlaðandi. Vissulega er tónlistin „experimental“ – en þetta er tilraun sem svo sannarlega virkar.Niðurstaða: Skemmtilega litrík og innblásin plata. Gagnrýni Mest lesið Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Gagnrýni Myndaveisla: Töfrandi stemning á stórtónleikum Laufeyjar Tónlist Þau flottustu og mest púkó á Óskarnum Tíska og hönnun Komu Laufey og félögum á óvart með pulsustandi Lífið Óþekkjanleg á Óskarnum Tíska og hönnun Stjörnulífið: Bombur í Hörpu Lífið Leitaði aftur til Stígamóta eftir að gömul sár gerðu vart við sig Lífið One Battle After Another bar sigur úr býtum Bíó og sjónvarp Sambúðarslit: Hægt að rukka fyrrverandi maka um skattaskuldir hins aðilans í mörg ár Áskorun Hver er Alex Jones? Maðurinn sem vopnvæddi óttann og græddi milljarða Lífið Fleiri fréttir Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Reimleikar í húsinu eða röskun í heilanum? Hlægileg sjálfsfróun og hryðjuverk á Wuthering Heights Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Sjá meira
Tónlist: Höfuðsynd Atónal blús Útgefandi Glamur Ný plata, Höfuðsynd með hljómsveitinni Atónal blús, kemur á óvart. Fyrsta lagið, sem líka heitir Atónal blús og er eingöngu instrúmentalt, er skemmtilega viðburðaríkt. Þó að nokkrir hljóðfæraleikarar komi við sögu, er yfirbragðið rafrænt. Sumir sem fást við að semja slíka tónlist eiga það til að detta í endurtekningarnar, en ekki hér. Hljómurinn er framandi á einhvern hátt sem erfitt er að skilgreina með orðum, fólk verður einfaldlega að hlusta. Atburðarrásin er hröð, það er alltaf eitthvað að gerast í tónlistinni. Þetta er magnað lag. Svipaða sögu er að segja um þegar söngurinn dettur inn í næsta lagi. Lög og textar eru eftir Gest Guðnason og það er hann sem syngur líka. Hann hefur þægilega, afslappaða rödd sem fellur ágætlega að stemningu hvers lags. Hljóðfæraleikurinn var í höndunum á Þorvaldi Kára Ingveldarsyni, Garðari Þór Eiðssyni, Páli Ivani Pálssyni, Guðjóni Steinari Þorlákssyni, Jesper Pedersen, Þorleifi Gauk Davíðssyni og fyrrnefndum Gesti Guðnasyni. Hann er allur til fyrirmyndar, nákvæmur og samtaka. Loks ber að nefna að platan er mixuð af mikilli fagmennsku, hún er tær og söngurinn er ekki of hávær á kostnað hljóðfæraleiksins. Það gerist stundum og er ákaflega hvimleitt. Hér er söngurinn fyrst og fremst eitt af hljóðfærunum. Hljóðfærin eru býsna fjölbreytt, spilað er á munnhörpu, þeremín, darabúka, djembe auk hefðbundnari hljóðfæra. Þetta gerir hljóðheiminn notalega litríkan og aðlaðandi. Vissulega er tónlistin „experimental“ – en þetta er tilraun sem svo sannarlega virkar.Niðurstaða: Skemmtilega litrík og innblásin plata.
Gagnrýni Mest lesið Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Gagnrýni Myndaveisla: Töfrandi stemning á stórtónleikum Laufeyjar Tónlist Þau flottustu og mest púkó á Óskarnum Tíska og hönnun Komu Laufey og félögum á óvart með pulsustandi Lífið Óþekkjanleg á Óskarnum Tíska og hönnun Stjörnulífið: Bombur í Hörpu Lífið Leitaði aftur til Stígamóta eftir að gömul sár gerðu vart við sig Lífið One Battle After Another bar sigur úr býtum Bíó og sjónvarp Sambúðarslit: Hægt að rukka fyrrverandi maka um skattaskuldir hins aðilans í mörg ár Áskorun Hver er Alex Jones? Maðurinn sem vopnvæddi óttann og græddi milljarða Lífið Fleiri fréttir Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Reimleikar í húsinu eða röskun í heilanum? Hlægileg sjálfsfróun og hryðjuverk á Wuthering Heights Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Sjá meira