Væntingar og vonbrigði Hildur Sverrisdóttir skrifar 22. nóvember 2014 08:00 Ég bý nálægt Vesturbæjarskóla og alltaf þegar ég heyri ljúfa nýmóðins tóna skólabjöllunnar inn um gluggann held ég í eina sekúndu að ísbíllinn sé kominn. Ég hef oft hugsað hvað ég vona að sömu hughrif skapist ekki hjá skólabörnunum í frímínútunum. Þvílík vonbrigði sem það væri alla daga. Vinkona mín orðaði á dögunum að ég væri frelsissjúkasta manneskja sem hún þekkti. Ég varð örlítið hugsi yfir hvort það gæti virkilega verið, því ef ég er mesti frelsispésinn á einhverjum mælikvarða er ástæða til að verða fyrir alvarlegum vonbrigðum með minnkandi frelsisvitund annarra. Hún virðist samt vera staðreynd og yfirleitt réttlætt með því að takmarka þurfi frelsið svo ekki sé hægt að misnota það. Við frelsispésarnir reynum þá að halda á lofti mikilvægi frelsisins og verðum eftirvæntingarfull yfir tilburðum í þá átt en verðum svo yfirleitt fyrir vonbrigðum. Til að mynda þegar nokkur þúsund manns kvitta upp á að tjáningar-, ferða- og fundafrelsið sé ekki algilt, nýtt frumvarp um staðgöngumæðrun virðist alltof mörgum takmörkunum háð og jafnsjálfsögðum hlut og frjálsri verslun með áfengi er fundið allt til foráttu af ólíklegasta fólki. Það er pínlega til marks um hversu langt út fyrir frelsiskúrfu við erum komin þegar maður stendur í röð í matvöruverslun í miðbænum og sér sig af samfélagslegri ábyrgð knúinn til að benda túristunum á að pilsnerinn sem þeir sóttu í áberandi stæðu við innganginn sé alls ekki áfengur bjór. Þvílík undrun og vonbrigði þegar rennur upp fyrir þeim að það er ekki hægt að kaupa bjór úti í búð í landinu þar sem á að vera frjálst í fjallasal. Vonbrigði okkar frelsispésanna eru ekkert minni. Við erum bara því miður orðin hættulega lítið hissa þegar fólki finnst sjálfsagt mál að spenna frelsið kyrfilega fast í aftursætið og leyfa elskulegri forsjárhyggjunni að keyra. Eins og eftirvæntingarfullir túristarnir með fangið fullt af pilsnerdósum stöndum við á skólalóðinni og verðum alltaf jafnspennt fyrir komu ísbílsins, til þess eins að átta okkur á að það er bara verið að hringja inn úr frímínútum. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Hildur Sverrisdóttir Mest lesið Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun Skjaldborg um sjöfaldan veikindarétt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Björgum latínunni! Böðvar Stefánsson Skoðun Kópavogsmódelið leggst þyngra á barnafjölskyldur en Reykjavíkurleiðin Jónas Már Torfason,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun Kona á öld hrottans Bjarni Karlsson Skoðun Vísindi eru grunnþekking Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson Skoðun Kæri Runólfur Magnús Árni Skjöld Magnússon Skoðun Halldór 21.02.2026 Halldór „Ég vissi ekki“ Unnar Þór Sæmundsson Skoðun
Ég bý nálægt Vesturbæjarskóla og alltaf þegar ég heyri ljúfa nýmóðins tóna skólabjöllunnar inn um gluggann held ég í eina sekúndu að ísbíllinn sé kominn. Ég hef oft hugsað hvað ég vona að sömu hughrif skapist ekki hjá skólabörnunum í frímínútunum. Þvílík vonbrigði sem það væri alla daga. Vinkona mín orðaði á dögunum að ég væri frelsissjúkasta manneskja sem hún þekkti. Ég varð örlítið hugsi yfir hvort það gæti virkilega verið, því ef ég er mesti frelsispésinn á einhverjum mælikvarða er ástæða til að verða fyrir alvarlegum vonbrigðum með minnkandi frelsisvitund annarra. Hún virðist samt vera staðreynd og yfirleitt réttlætt með því að takmarka þurfi frelsið svo ekki sé hægt að misnota það. Við frelsispésarnir reynum þá að halda á lofti mikilvægi frelsisins og verðum eftirvæntingarfull yfir tilburðum í þá átt en verðum svo yfirleitt fyrir vonbrigðum. Til að mynda þegar nokkur þúsund manns kvitta upp á að tjáningar-, ferða- og fundafrelsið sé ekki algilt, nýtt frumvarp um staðgöngumæðrun virðist alltof mörgum takmörkunum háð og jafnsjálfsögðum hlut og frjálsri verslun með áfengi er fundið allt til foráttu af ólíklegasta fólki. Það er pínlega til marks um hversu langt út fyrir frelsiskúrfu við erum komin þegar maður stendur í röð í matvöruverslun í miðbænum og sér sig af samfélagslegri ábyrgð knúinn til að benda túristunum á að pilsnerinn sem þeir sóttu í áberandi stæðu við innganginn sé alls ekki áfengur bjór. Þvílík undrun og vonbrigði þegar rennur upp fyrir þeim að það er ekki hægt að kaupa bjór úti í búð í landinu þar sem á að vera frjálst í fjallasal. Vonbrigði okkar frelsispésanna eru ekkert minni. Við erum bara því miður orðin hættulega lítið hissa þegar fólki finnst sjálfsagt mál að spenna frelsið kyrfilega fast í aftursætið og leyfa elskulegri forsjárhyggjunni að keyra. Eins og eftirvæntingarfullir túristarnir með fangið fullt af pilsnerdósum stöndum við á skólalóðinni og verðum alltaf jafnspennt fyrir komu ísbílsins, til þess eins að átta okkur á að það er bara verið að hringja inn úr frímínútum.
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun
Kópavogsmódelið leggst þyngra á barnafjölskyldur en Reykjavíkurleiðin Jónas Már Torfason,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun
Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson Skoðun
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun
Kópavogsmódelið leggst þyngra á barnafjölskyldur en Reykjavíkurleiðin Jónas Már Torfason,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun
Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson Skoðun