Erlendir rasistar ráðast á síðuna „Kæra Eygló Harðar“

Bryndís Björgvinsdóttir, stofnandi síðunnar Kæra Eygló Harðar – Sýrland kallar, hefur ekki við að ræða við fjölmiðla, innlenda og erlenda, auk þess sem það er full vinna að fjarlægja hatursáróður og rasísk ummæli af síðunni.

„Ég er með átta góða vini í sjálfboðavinnu til að halda frá hatursorðræðu. Ég hef séð að fólk inn á evrópskum rasistaspjallsíðum hefur verið að deila síðunni og fréttum henni tengdri og það sem þau eru í rauninni að gera er að vera með árásir inn á síðuna. Því þetta er svo mikið að þetta er farið að virka eins og spam sem tekur yfir.“

Sjá einnig: Íslendingar bregðast við kalli Eyglóar: „Flóttamenn eru mannauður, reynsla og hæfileikar“

Spam sem drekkir síðunni

Bryndís segist alltaf hafa verið á móti ritskoðun. „Við erum að passa vel upp á það að þeir sem eru raunverulega að hugsa málin og velta upp í þessu samhengi hvort við eigum að vera að hækka þessa tölu upp úr fimmtíu fái að tjá sig. Þegar fólk er að hugsa innan þessa samhengis þá er það fínt og sjálfsagt. En um leið og þetta eru orðnar árásir á ákveðna samfélagshópa þá verðum við bara að eyða þeim út. Annars myndu þær drekkja síðunni.“

Bryndís segir eingöngu ummæli sem innihalda hatursorðræðu og rasisma sem innihalda ekki vott af málefnalegri umræðu tekin út.

„Þegar það er ekkert verið að ræða málin það er að segja. Fólk er auðvitað áhyggjufullt yfir ástandinu í heiminum. Það er sjálfsagt að við ræðum um bestu leiðirnar, forgangsröðun og vandamálin hér heima fyrir. Því að auðvitað eru vandamál hér.“ Hennar skoðun er þó sú að þrátt fyrir að vissulega séu vandamál hér heima á Íslandi útiloki það ekki að Ísland taki þátt í að leysa vandamál annars staðar. „Í öllum samfélögum er fátækt og annað sem má betur fara. En það þýðir ekki að það sé ekki hægt að taka á móti flóttafólki.“

Tilgangnum náð en síðan lifir

Hatursorðræða og rasískar árásir hófust á síðuna fyrir um tólf tímum. Á sama tíma logaði sími Bryndísar, erlendir fjölmiðlar höfðu fengið veður af síðunni og þótti hún áhugaverð. „Það var engin leið fyrir mig að sinna þessu. Ég réði ekki við þetta og varð að fá hjálp. Það hafa ótrúlega margir boðist til að hjálpa og ég þáði það. Það er líka svolítið gaman að segja frá því að af þessum átta sem vakta síðuna höfum við vaktmann í Ástralíu og Bandaríkjunum. Þannig að meira að segja þegar við sofum hér á Íslandi er einhver að passa síðuna.“

Bryndís segir að eftir að erlendir fjölmiðlar komust á snoðir um málið hafi síðan breyst til muna. Til að mynda hafa flóttamenn í Sýrlandi sett inn ummæli, þakkað fyrir sýndan hlýhug og óskað eftir að fá að koma til Íslands.

„Tilgangurinn var upphaflega að safna saman mögulegri aðstoð og hugsa saman hvað væri hægt að gera til að hækka þessa tölu úr fimmtíu í einhverja hærri tölu, hver svosem hún nú verður. Ég held að þeim tilgangi sé náð; við erum komin með það mikið af góðum hugmyndum og tilboðum og sett á stjórnvöld mikinn þrýsting. En hún er að breytast núna í eitthvað alþjóðlegt fyrirbæri. Ég ætla að leyfa henni að lifa áfram í von um að hún hafi áhrif út fyrir landsteinana svona hugmyndafræðilega.“

Sjá einnig: „Kæra Eygló - Sýrland kallar“ ratar í miðla í Bretlandi, Pakistan og Malasíu

Næstu skref eru að taka saman ummælin inn á síðunni og gefa Eygló Harðardóttur félags- og húsnæðismálaráðherra og öðrum starfsmönnum velferðarráðuneytisins aðgang að gögnunum.

„Ekki það að ég endilega búist við því að þau nýti aðstoð einhverja einstaklinga, þeir sem hyggjast aðstoða hafa líkast til nú þegar skráð sig hjá Rauða krossinum en það sem mér finnst mikilvægt við að hafa þessi gögn aðgengileg er að það eru svo margar hugmyndir sem hægt er að nota. Það hefur verið bent á margar lausar byggingar sem hægt er að nota því að það getur tekið tvö ár fyrir stjórnvöld að koma fólki fyrir.“

Vantaði vettvang fyrir jákvæða umræðu

Viðbrögð Íslendinga komu Bryndísi í raun ekki á óvart.

Sjá einnig: Borgarstjórn óskar eftir viðræðum við ríkið um móttöku flóttafólks

„Auðvitað er maður aldrei viss þegar maður fær hugmynd, jafnvel svolítið óljósa hugmynd, hvort hún fái byr undir báða vængi. En svo aftur á móti kemur það mér ekkert á óvart hvað það voru margir sem flykktust inn á síðuna.

Í raun höfum við öll ver ið á sama stað að hugsa það sama, komin með leið á að fylgjast með þessum fréttum dag eftir dag og upplifa það ekki að stjórnvöld hér á landi séu að bregðast við af fullum krafti. Viðbragðsflýtir skiptir nefnilega öllu máli þegar svona neyðarkall kemur. Það eru margir sammála því að vilja sjá ákvarðanir teknar og mál keyrð í gegn.“

Hún segir þar að auki að það hafi greinilega vantað vettvang fyrir jákvæða umræðu en borið hefur á því að neikvæðar, fordómafullar raddir leggi undir sig netið og kommentakerfi. „Þá heldur maður jafnvel að þær raddir séu ráðandi í samfélaginu.

Svo kemur í ljós að það hefur vantað vettvang fyrir jákvæðara fólk með opinn huga til að tjá sig. Loksins var einhver rammi sem hægt var að tala innan, segja eitthvað af viti og gefa af sér eitthvað sem raunverulega hefur áhrif. Þá komu þessar frábæru fréttir í ljós: Jákvæðu raddirnar eru miklu fleiri en neikvæðu. Við gleymum því svo oft í þessu daglega þvaðri.“