Spennusaga í fríinu

Ég er stödd í höfuðstað Katalóníu um þessar mundir og nýt þess að vera í fríi og slaka vel á (drekka allt of mikið á kvöldin og sofna úti í sólinni á daginn). Frí er frábært konsept en það getur þó ýmislegt komið upp á þegar maður en langt frá heimahögum, á ókunnugum slóðum.

Undarlegur spánverji kitlaði kærastann minn látlaust fyrir utan skemmtistað fyrir nokkrum kvöldum og fannst okkur þetta undarlegur siður hins innfædda. Hann reyndist, mér til furðu, ekki einungis vilja kitla hann honum til ánægju heldur notfærði sér nálægðina til að veiða síma og veski úr vösunum og hverfa á brott.

Það sem þessi angans maður vissi ekki að hann hafði veitt veski úr kolröngum vasa. Hér voru á ferð upplitsdjarfir Íslendingar, nýbúnir að gera jafntefli við Ronaldo. Maðurinn var því eltur uppi og varð skyndilega hluti af spennufléttunni Law and Order, Icelanders in Barcelona.

Hann flúði inn í blokk nærri ránsstaðnum og við sáum hann pukrast í glugga. Eftir bank og dingl hleypti granninn okkur inn, til þess að öskra á okkur að hér væri fólk sofandi. Hinir íslensku riddarar réttvísinnar útskýrðu mál sitt og granninn róaðist. Á þessum tímapunkti voru allar fjölskyldur hússins komnar fram á gang á náttfötum með stírur. Þegar bankað var á dyr þjófsins kom hann undrandi til dyra, greinilega ekki vanur því að fórnarlömb hans hættu sér inn í forstofu til hans. Hann leit í kringum sig, heilsaði ekki nágrönnum sínum heldur lét þýfið af hendi og kvaddi okkur með orðunum: þið eruð ruglaðir tíkarsynir.

Blessaður drengurinn. Ég vildi ekki vera í hans sporum á næsta húsfundi.

Greinin birtist fyrst í Fréttablaðinu 20. júní