Herramaður úr norðri

„Nei, nei, nei, nei. Ef það er ekki maðurinn sem kostaði okkur leikinn,“ sagði starfsmaður í vegabréfaeftirlitinu í Keflavík við mig kvöld eitt í nóvember 2013. Sólarhring áður hafði íslenska karlalandsliðið í knattspyrnu tapað 2-0 gegn Króötum í Zagreb. Draumur Íslands um að komast á HM í Brasilíu var úti.

Ævintýrið var samt rétt að byrja. Okkar menn sigldu í gegnum erfiðan riðil í undankeppni EM 2016 og komu öllum á óvart með frammistöðunni í Frakklandi. Enn leikur allt í lyndi og á sunnudag er enn einn stórleikurinn þar sem efsta sæti riðilsins er í húfi. Andstæðingurinn, jú, Króatía.

Í aðdraganda leiksins í Zagreb 2013 fluttu kollegar mínir á Vísi fregnir af bjórdrykkju landsliðsmanna Króata eftir leikinn í Reykjavík, sem lauk 0-0. Uppi varð fótur og fit á blaðamannafundi í Zagreb þar sem þáverandi landsliðsþjálfari Króata, Niko Kovac, þvertók fyrir að nokkur drykkja hefði átt sér stað.

„Ég hélt þú værir herramaður úr norðri. Það er greinilega ekki tilfellið,“ sagði Kovac við mig í fússi. Króatar höfðu öll völd á vellinum kvöldið eftir og unnu sannfærandi sigur jafnvel þó „Mandzukic-ið“ hefði fokið af velli undir lok fyrri hálfleiks.

Einhverjir töldu fréttina af bjórdrykkju hafa espað Króatana upp. Þess vegna hefði leikurinn tapast. Ekki vegna þess að þeir voru á heimavelli, í ljónagryfjunni sinni, reynslumeiri og einfaldlega betri. Nei, frétt af bjórdrykkju varð til þess að Íslendingar misstu af sæti á HM. Einmitt.

Flestir vissu þó betur, þar á meðal starfsmaðurinn vegabréfaeftirlitinu í flugstöðinni sem var með góðan húmor:

„Ég er bara að fíflast í þér. Velkominn heim!“