Stóð frammi fyrir miklum tannlæknakostnaði eftir krabbameinsmeðferð: Sparaði milljónir með því að fara til Póllands

Guðmundína Ragnarsdóttir hefur frá því hún var krakki glímt við tannheilsuvandamál. Hún var komin með allar fullorðinstennur um 9 ára aldur og fékk spangir ung. Kostnaður vegna tannlækninga hefur verið íþyngjandi fyrir foreldra hennar en hún kemur úr stórum systkinahóp.

„Tannlæknirinn sem að foreldrar mínir sendu mig til hann hafði miklar áhyggjur af því að ég gæti ekki gifst af því að ég var með svo mikið frekjuskarð þannig að þeim var ráðlagt að setja upp í mig spangir sem var gert og ég var með spangir í þrjú ár,“ segir Guðmundína. „Ég síðan eignast börn og það er oft þröngt í búi og tannlækningar bara svona sitja á hakanum.“

Fyrir átta árum greindist hún svo með brjóstakrabbamein sem gerði illt verra. „Þá fer í algjört óefni og ég fékk mikið af sýkingum eftir lyfjameðferðirnar og í þeim og það fór náttúrlega líka í tennurnar,“ segir Guðmundína. Árið 2012 varð ljóst að eitthvað mikið yrði að gera en það eitt að brosa var farið að reynast Guðmundínu erfitt. „Ég ætlaði að fá innplönt og brýr og annað til þess að geta brosað og tuggið sem eru náttúrlega sjálfsögð mannréttindi, og þá var áætlað að kostnaður við það yrði um 4-5 milljónir.“

Til að hafa efni á því sá Guðmundína fyrir sér að hún yrði að selja íbúðina sína svo hún ákvað að skoða aðra möguleika. Eftir að hafa aflað sér upplýsinga um tannlæknaþjónustu erlendis endaði hún á því að fara til Gdansk í Póllandi. Þar nam kostnaðurinn ekki nema um 1,7 til 1,8 milljónum samanborið við 4-5 sem áætlað var að kostnaðurinn yrði hér á landi. Hún er nú búin að fara þrisvar sinnum út og fer í fjórða sinn í september. Hún þurfti að fá alveg nýjar tennur en eftir eru aðeins þrjár af hennar eigin.

Í dag staðfesti heilbrigðisráðherra samstarfssamning Sjúkratrygginga Íslands og Tannlæknafélags Íslands um tannlæknaþjónustu við aldraða og öryrkja sem tekur gildi á morgun. Samningurinn felur í sér mikla kjarabót fyrir umrædda hópa að sögn formanna Öryrkjabandalagsins og Landssamtaka eldri borgara en með samningnum hækkar greiðsluþátttaka sjúkratrygginga í 50%. Þá verður tannlæknaþjónusta við langveika aldraða og öryrkja á stofnunum, þeim að kostnaðarlausu. 

Annað á við um krabbameinssjúklinga sem þurfa líkt og flestir aðrir að greiða fullan kostnað við tannlækningar hér á landi, nema í undantekningatilfellum og að ákveðnum skilyrðum uppfylltum, sem ekki áttu við um Guðmundínu.

„Ég kannaði þá rétt minn hjá Tryggingastofnun og Sjúkratryggingum og var tjáð að þar sem að ég hefði ekki verið með góða tannheilsu fyrir, að þá ætti ég ekki rétt á neinni hjálp eða aðstoð,“ segir Guðmundína. Hún kveðst einnig undrast það neikvæða viðhorf sem hún segir talsmenn tannlæknastéttarinnar á Íslandi hafa haft uppi í garð þess að fara utan til að sækja tannlæknaþjónustu. Hún hefur ekkert nema gott að segja um reynslu sína af tannlæknastöðinni í Póllandi þar sem fagmennskan hafi verið í fyrirrúmi.

„Það sem er svo sorglegt hvað það kostar mikið hér á landi, að fólk hafi virkilega ekki efni á því að láta laga á sér tennurnar hérna,“ segir Guðmundína.