Bleikjan loksins mætt í þjóðgarðinn

Vorið var frekar kalt á landinu og það hafði þau áhrif að bleikjan við Þingvallavatn hefur verið heldur seinna á ferðinni en veiðimenn eiga að venjast.

Yfirleitt er veiðin farin af stað fyrir lok maí og stundum fyrr en þetta hefur bara verið kropp hingað til. Með hlýjum og sólríkum dögum hitnar vatnið og bleikjan fer að taka betur en þetta hefur klárlega verið málið síðustu dagana. Þeir veiðimenn sem við höfum heyrt í og hafa verið duglegir að kíkja á helstu veiðistaðina við þjóðgarðinn núna í júní segja að loksins sé komið líf við bakkann. Í stað þess að fá kannski eina eða tvær bleikjur, stundum ekkert, eru þeir vönustu að ná kannski fimm til átta fínum bleikjum á hálfum degi.

Bleikjan er að taka þessar helstu flugur sem allir ættu að vera farnir að þekkja. Peacock, Killer, Pheasant Tail, Alma Rún, Krókurinn, Mobuto, Caddis, Frisco og Langskeggur bara svo nokkrar séu nefndar. Málið er að þegar bleikjan við Þingvallavatn er gráðug er hún ekkert rosalega vandfýsin á flugur að því undanskildu að þær mega ekki vera mikið stærri en #12. Bestu stærðirnar eru, að mönnum finnst, yfirleitt 14-16# en það fer auðvitað aðeins eftir því hvaða flugu þú ert þá að nota. Eins viljum við hvetja ykkur til að prófa þurrflugu ef þið verðið vör við yfirborðstökur. Það er fátt eins gaman og að fá flotta töku á þurrflugu.

Fyrir ykkur sem eruð ekki viss um hvað leynist undir yfirborðinu við Þingvallavatn langar mig að deila þessum þætti af Veitt með Vinum með ykkur en hann var tekinn við Þingvallavatn 2006 og í neðanvatnsmyndum í þættinum má sjá hversu mikið af bleikju getur verið á grynningum án þess að maður sjái þær vel og eins hversu stórar þær geta orðið.