Hvergi gerst að eldis­laxar út­rými villtum laxa­stofnum

Um tvö þúsund manns fjölmenntu á Austurvelli í gær til að mótmæla sjókvíaeldi. Ólafur Sigurgeirsson, lektor í fiskeldi við Háskólann á Hólum, segir ýmsar fullyrðingar í umræðunni um sjókvíaeldi hér á landi ekki standast, sem dæmi að það fylli alla firði af drullu og skít.

„Ef að fólk hefði fyrir því að kanna málið þá má sjá á vef norsku Umhverfisstofnunar að 94 prósent af fjörðum Noregs eru metnir í mjög góðu eða góðu ástandi. Svo þetta dæmi stenst ekki,“ segir Ólafur.  

Þá hafi það hvergi gerst að eldislaxar útrými villtum laxastofnum. „Það er líka órökrétt vegna þess að það er búið að breyta eldislaxi í húsdýr sem er að eftir tólf til fjórtán kynslóðakynbætur hefur afar litla möguleika til að komast af í villtri náttúru,“ segir hann. 

Vissulega sleppi eldislaxar úr haldi, gangi upp ár og reyni að æxlast við villtan lax. Sagan og rannsóknarniðurstöður sýni hins vegar að afkomendur blendinga eða hreinir eldislaxar hafi skerta hæfni til að komast af í náttúrunni. Sem dæmi nefnir Ólafur slysasleppingu 22 þúsund eldislaxa í Nýfundna landi árið 2013.

„Þar voru 20 þúsund villtir laxar og þeir æxluðust saman en afkomendurnir, það er að segja blendingarnir og hreinu eldislaxarnir, hurfu smátt og smátt að lang mestu leyti á fyrsta ári. Seiðin gáfu eftir í samkeppninni.“

Að sögn Ólafs væri nær lagi að fólk einblíni frekar á eigin aðgerðir og umhverfisáhrif ásamt því að skoða hvers vgna laxinn sé ekki að skila sér í meiri mæli úr hafi.