Mikel Arteta óttast að tíma­bil Arsenal stefni í kunnug­lega átt

Meiðslavandræði léku stórt hlutverk í hruni Arsenal undir lok tímabilanna 2022–23 og 2023–24 og meiðsladraugurinn hefur aftur látið á sér kræla í ár þegar Martin Ödegaard bættist á meiðslalistann við hlið Mikel Merino og Kai Havertz, sem skilur Arteta eftir með takmarkaða möguleika til að rótera liðinu.

„Fyrst voru það framherjarnir, svo varnarmennirnir, nú eru það miðjumennirnir,“ sagði Arteta íhugull og viðurkenndi að hann hefði áhyggjur af stefnu tímabilsins hjá liði sínu eftir 4–0 sigurinn á Wigan í enska bikarnum.

„Við erum enn að kljást við þetta“

„Við erum enn að kljást við þetta en við þurfum að fá nokkra leikmenn til baka og heila heilsu til að gefa okkur ekki aðeins fleiri leikmenn, heldur einnig mismunandi valkosti með tilliti til andstæðinganna sem við mætum, svo því fyrr því betra“

Þó að það hljómi kannski ekki eins og stórt vandamál fyrir Arsenal að hafa aðeins fimm leikmenn á meiðslalistanum, þá er stærsta vandamál Arteta sú staðreynd að flestir þeirra sem eru fjarverandi eru valkostir á miðjunni.

Stillti upp sóknarsinnuðum miðjuhópi

Merino og Ödegaard eru fastamenn í byrjunarliðinu og Havertz og Max Dowman eru meira en nothæfir varamenn. Fjarvera mannanna á meiðslalistanum, ásamt vilja til að hvíla Declan Rice og Martín Zubimendi, varð til þess að Arteta stillti upp ótrúlega sóknarsinnuðum miðjuhópi gegn andstæðingi sem var sem betur fer lakari um helgina.

Eberechi Eze lék við hlið Christian Nörgaard neðst í miðjuþríeyki sem var með kantmanninn Bukayo Saka í fremstu víglínu, en hann var færður í miðlæga stöðu í neyðartilfelli.

Þó að Rice og Zubimendi verði komnir aftur í liðið um miðja viku og séu nánast öruggir um að spila hvenær sem þeir eru heilir er dýptin á bak við þá tvo greinilega vandamál. Eze er of sóknarsinnaður til að vera notaður í svipuðu hlutverki á hærra stigi, á meðan sterkasta staða Saka er enn úti á kanti.

Búist var við að hinn ungi Myles Lewis-Skelly, sem er miðjumaður að upplagi, myndi byrja í sinni hefðbundnu stöðu á sunnudaginn áður en brotthvarf Calafiori í upphitun þýddi að akademíustrákurinn þurfti aftur að spila sem vinstri bakvörður.

Því miður eru örlögin sjaldan svo góðlát

Að því gefnu að ekkert annað fari úrskeiðis er þetta meiðslakreppa sem Arsenal ætti að geta ráðið við. Því miður eru örlögin sjaldan svo góðlát.

Þar sem Arsenal heldur áfram að keppa á fjórum vígstöðvum er það forgangsatriði hjá Arteta að rótera liðinu og halda leikmönnum heilum og í góðu formi. Núverandi leikmannahópur hefur næga dýpt til að takast á við þetta en skytturnar vita að þær eru, enn og aftur, einum meiðslum frá hugsanlegri hörmung.

Núverandi markmið Arteta verður að komast í gegnum marsmánuð fram að landsleikjahléinu. Havertz og Dowman ættu að vera klárir í slaginn á þeim tímapunkti, á meðan vonir standa til að núverandi meiðsli Ødegaard séu ekki nógu alvarleg til að endast fram í apríl.

Níu leikir í fjórum keppnum á fimm vikum

Á næstu fimm vikum þarf Arsenal að spila allt að níu leiki í öllum fjórum keppnum – öfundsvert verkefni þegar einn hluti hópsins glímir nú þegar við meiðsli.

Meðal komandi leikja eru báðir leikirnir í 16-liða úrslitum Meistaradeildarinnar gegn einu af liðunum Bayer Leverkusen, Atalanta, Borussia Dortmund eða Olympiacos. Það eru erfiðir leikir í ensku úrvalsdeildinni gegn Tottenham Hotspur og Chelsea sem þarf að komast í gegnum, auk fimmtu umferðar ensku bikarkeppninnar.

Hið ekki svo smávægilega mál, úrslitaleikur deildabikarsins gegn Manchester City, sendir Arsenal inn í mars-hléið sem þýðir að Arteta hefur ekki efni á frekari áföllum á næstu vikum.