Endurmat gæðanna

Stafræna ljósmyndavæðingin hefur komið af stað umbyltingu hjá almenningi sem nú geymir myndaalbúm sín rafrænt inni í heimilistölvunni. Myndabankar á netinu gera öllum kleift að koma myndum sínum á framfæri, sýna þær öðrum og fá viðbrögð við hæfileikum sínum og auga fyrir myndefni og myndbyggingu.

Þessi nýi heimur hefur haft meðal annars í för með sér að mörkin á milli þess að vera „alvöru“ ljósmyndari og áhugamaður verða óljósari og hugmyndir um gæði og magn eru í stöðugu endurmati.

Unnar Örn Jónasson sýnir í Skoti Ljósmyndasafns Reykjavíkur hvorki meira né minna en 4.773 myndir sem hann hefur tekið á síðastliðnum fjórum árum. Hann hefur ekki og á ekki eftir að „nota“ þær annars staðar, þær hafa ekki verið sýndar neins staðar áður og hafa því kannski engan tilgang. Myndirnar eru inni í tölvunni. Þær eru ekkert ólíkar öðrum fjölskyldumyndum og fela í sér ekkert listrænni eða raunverulegri augnablik en myndir fólks sem leikur sér með stafræna myndavél.

Unnar hefur ekki valið myndirnar út frá gæðastöðlum eða listrænum flokkunarkerfum; þær eru ekki stækkaðar, þær renna í gegnum ljósið eina sekúndu í einu, þær hefðu alveg eins getað lent í ruslinu.

Viðspyrnusafnið fær áhorfandann til að velta fyrir sér spurningum um offramboð mynda í samtímanum, sannleiksgildi stafrænu ljósmyndarinnar og stöðu ljósmyndarinnar í daglegu lífi fólks.

Markmiðið með sýningarrýminu Skotinu, sem er í anddyri Ljósmyndasafns Reykjavíkur á 6. hæð Grófarhúss, er að kynna fyrir almenningi þá margvíslegu starfsemi sem iðkuð er undir formerkjum ljósmyndunar. Ljósmyndum er varpað úr myndvarpa á sýningartjald.

Sýningin stendur til 4. júlí.