Töffarinn og nördinn Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 28. október 2008 06:30 Þetta líf er svo skrykkjótt og ófyrirsjáanlegt að jafnvel gengi krónunnar virðist vera taminn flokksgæðingur í samanburði. En samt sem áður hefði ég átt að hafa séð fyrir hvernig færi fyrir bönkunum. Lífið var nefnilega búið að kenna mér eina lexíu en svo hef ég greinilega fallið þegar spurt var út í hana til prófs. Ég vorkenndi nefnilega alltaf nördunum þegar ég var í gagnfræðaskóla. Ég man hvernig mesti töffarinn sagði nördinum mikla að halda á skólatöskunni fyrir sig milli stofa. Ekki nóg með það heldur leyfði hann sér að taka í nördseyrað og segja af honum fíflasögur, viðstöddum til mikillar skemmtunar. „Nei, ekki gera þetta, svona hættu," hvíslaði greyið á meðan á þessari aftöku andans stóð. Tíu árum síðar sá ég leiðir þessara fornu bekkjarfélaga liggja saman aftur. Þá var nördinn enn og aftur að hlýða töffaranum gamla sem sagði: „Aðeins til hægri, áfram, stopp!" Hinn gamli nörd stöðvaði þá rándýran Bensinn, steig út og sagði: „Verðið þið ekki fljótir að þessu?" Hann var nefnilega önnum kafinn í tölvubransanum. Gamli töffarinn sagðist nú halda það og byrjaði að skrúfa hjólin af. Síðan veit ég ekki hvað lífið gerði við þá. Hvernig gat mér yfirsést, eftir þessa lexíu, að einn daginn ætti samband mitt og útrásarvíkinganna eftir að taka stakkaskiptum. Það kom nú aldrei fyrir að Björgólfur eða nokkur þeirra tæki í eyrað á mér eða bæði mig um að bera skjalatöskuna niður í banka. En ég öfundaði þessa menn fram úr hófi, satt best að segja. Sérstaklega þegar þeir voru að skjótast milli staða á einkaþotu meðan ég var að velta því fyrir mér hvort ég kæmist til Lundúna með lággjaldaflugfélagi. Eins njóta stórefnamenn oft mikillar kvenhylli og við sem höfum úr minna að moða hljótum að öfunda þá af þeim sökum. En nú horfi ég á hvern auðkýfinginn á fætur öðrum með áhyggjur heimsins, eða alla vega landsins, á herðum sér. Það krælir ekkert á öfundinni hjá mér. Það hlakkar heldur ekki í mér, síður en svo; Þórðargleði er ekki mín kátína. En áhyggjur mínar vegna smá yfirdráttar verða allt í einu hjákátlegar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Þetta líf er svo skrykkjótt og ófyrirsjáanlegt að jafnvel gengi krónunnar virðist vera taminn flokksgæðingur í samanburði. En samt sem áður hefði ég átt að hafa séð fyrir hvernig færi fyrir bönkunum. Lífið var nefnilega búið að kenna mér eina lexíu en svo hef ég greinilega fallið þegar spurt var út í hana til prófs. Ég vorkenndi nefnilega alltaf nördunum þegar ég var í gagnfræðaskóla. Ég man hvernig mesti töffarinn sagði nördinum mikla að halda á skólatöskunni fyrir sig milli stofa. Ekki nóg með það heldur leyfði hann sér að taka í nördseyrað og segja af honum fíflasögur, viðstöddum til mikillar skemmtunar. „Nei, ekki gera þetta, svona hættu," hvíslaði greyið á meðan á þessari aftöku andans stóð. Tíu árum síðar sá ég leiðir þessara fornu bekkjarfélaga liggja saman aftur. Þá var nördinn enn og aftur að hlýða töffaranum gamla sem sagði: „Aðeins til hægri, áfram, stopp!" Hinn gamli nörd stöðvaði þá rándýran Bensinn, steig út og sagði: „Verðið þið ekki fljótir að þessu?" Hann var nefnilega önnum kafinn í tölvubransanum. Gamli töffarinn sagðist nú halda það og byrjaði að skrúfa hjólin af. Síðan veit ég ekki hvað lífið gerði við þá. Hvernig gat mér yfirsést, eftir þessa lexíu, að einn daginn ætti samband mitt og útrásarvíkinganna eftir að taka stakkaskiptum. Það kom nú aldrei fyrir að Björgólfur eða nokkur þeirra tæki í eyrað á mér eða bæði mig um að bera skjalatöskuna niður í banka. En ég öfundaði þessa menn fram úr hófi, satt best að segja. Sérstaklega þegar þeir voru að skjótast milli staða á einkaþotu meðan ég var að velta því fyrir mér hvort ég kæmist til Lundúna með lággjaldaflugfélagi. Eins njóta stórefnamenn oft mikillar kvenhylli og við sem höfum úr minna að moða hljótum að öfunda þá af þeim sökum. En nú horfi ég á hvern auðkýfinginn á fætur öðrum með áhyggjur heimsins, eða alla vega landsins, á herðum sér. Það krælir ekkert á öfundinni hjá mér. Það hlakkar heldur ekki í mér, síður en svo; Þórðargleði er ekki mín kátína. En áhyggjur mínar vegna smá yfirdráttar verða allt í einu hjákátlegar.
Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun
Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson Skoðun
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun
Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson Skoðun
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun