Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar 7. júní 2026 08:02 Á þessari ljósmynd sem tekin var fyrir Samgöngustofu sést sigmaður þyrlu Landhelgisgæslunnar grípa í hönd nemanda Slysavarnaskóla sjómanna. Nemandinn æfir sig í að taka á móti bjargvætti sínum við krefjandi aðstæður. Einar Magnús Magnússon - emm.is Það kann að vera að glöggir lesendur sjái ákveðna tengingu þessarar myndar við eitt frægasta málverk sögunnar, „Sköpun Adams” eftir Michelangelo? Málverk Michelangelos er freska í lofti aðalhvelfingar Sixtínsku kapellunnar í Róm og sýnir upphafið að lífi manns og mannkyns samkvæmt 1. Mósebók (Genesis). Ljósmyndin var hins vegar tekin þar sem verið var að æfa þyrlubjörgun mannslífa á sundunum við Reykjavík. Hún sýnir með áhrifamiklum hætti einn mikilvægasta þátt mannlegs samfélags, að bregðast við þegar líf er í húfi. Ljósmyndin er má segja táknræn fyrir þá öryggismenningu sem náðst hefur í sjósókn við Íslandsstrendur og eflst til muna á undanförnum áratugum. Ekkert skal gefið eftir við björgun mannslífa þótt til þess þurfi oft og tíðum að heyja erfiða baráttu við ógnaröfl náttúrunnar. Í einni af bókum Steinars J. Lúðvíkssonar, Þrautgóðir á raunastundu, er listi yfir nöfn þeirra sem fórust á sjó við Ísland á árunum 1900 til 1975. Á þeim lista eru nöfn 3.572 manna. Það eru að meðaltali 48 manns á ári á þessum 76 árum. Öldum saman virtist hafa verið litið svo á að þessi mannslíf væru óumflýjanlegur fórnarkostnaður en sem betur fer hefur orðið breyting þar á. Meðaltal látinna undanfarin 20 ár er 1 á ári og á 9 árum þar af urðu engin banaslys til sjós. Hvert banaslys er einu of mikið. Það má segja að þessi árangur grundvallist á nokkrum þáttum. Skip nú til dags eru mun öruggari en áður. Í dag er notast við fullkominn leiðsögu-, staðsetningar- og samskiptabúnað. Strangari kröfur og lög eru um öryggi, eftirlit og menntun sjómanna. Árið 1985 var stofnaður Slysavarnaskóli sjómanna. Skólinn er rekinn af Slysavarnafélaginu Landsbjörg og margir opinberir og einkaaðilar koma að þjálfun og æfingum en þar má helst nefna Landhelgisgæsluna. Tryggingafélög hafa einnig veitt skólanum margs konar stuðning. Hlutverk skólans er að bæta öryggi sjómanna með bóklegri kennslu og verklegri þjálfun í meðferð björgunar‑ og öryggisbúnaðar. Allt þetta og ekki hvað síst þrautseigja og vitund íslenskra sjómanna, viðbragðsaðila og útgerða hefur skapað öryggi sem vakið hefur athygli víða um heim. Starfsfólk innviðaráðuneytis og Samgöngustofu hefur tekið virkan þátt í vinnu hjá IMO – International Maritime Organization við að koma svonefndri Höfðaborgarsamþykkt á en tilgangur hennar er að tryggja öryggi sjómanna á fiskiskipum um allan heim. Samþykktin mun taka gildi í febrúar 2027 og eru það mikil tímamót. Eftirfarandi eru dæmi um hlutverk Samgöngustofu hvað varðar eftirlit, almenna stjórnsýslu og öryggi sjómanna. Það er meðal annars: 1) Útgáfa og staðfesting starfs- og réttindaskírteina og mat á hæfni sjómanna. 2) Eftirlit með gæða- og öryggiskröfum til skipa og útgáfu leyfa sem tryggja lögbundið ástand skipa. 3) Innleiðing og framfylgd alþjóðlegra og innlendra öryggisreglna og staðla. 4) Samþykki og viðurkenning þjálfunar- og endurmenntunaráætlunar fyrir sjómenn. 5) Fræðsla og forvarnir ásamt þátttöku í rannsóknum og greiningu atvika. 6) Almennt samstarf við sjóslysa- og björgunaraðila og alþjóðastofnanir[1] um öryggismál sjómanna. Með samstilltu átaki og ekki hvað síst þjálfun og árvekni sjófarenda hefur tekist að bæta öryggi þeirra. Sjómenn þurfa að vera eigin öryggisverðir og annarra um borð. Þeir þurfa að takast á við krefjandi og oft hættulegar aðstæður sem geta reynst erfiðar, langt fjarri landi. Sjómenn eiga þakkir og hrós skilið fyrir þá öryggismenningu sem þeir hafa tileinkað sér með frábærum árangri. Við skulum því heiðra þá á sjómannadaginn sem og aðra daga ársins. Höfundur er forstjóri Samgöngustofu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjómannadagurinn Slysavarnir Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Á þessari ljósmynd sem tekin var fyrir Samgöngustofu sést sigmaður þyrlu Landhelgisgæslunnar grípa í hönd nemanda Slysavarnaskóla sjómanna. Nemandinn æfir sig í að taka á móti bjargvætti sínum við krefjandi aðstæður. Einar Magnús Magnússon - emm.is Það kann að vera að glöggir lesendur sjái ákveðna tengingu þessarar myndar við eitt frægasta málverk sögunnar, „Sköpun Adams” eftir Michelangelo? Málverk Michelangelos er freska í lofti aðalhvelfingar Sixtínsku kapellunnar í Róm og sýnir upphafið að lífi manns og mannkyns samkvæmt 1. Mósebók (Genesis). Ljósmyndin var hins vegar tekin þar sem verið var að æfa þyrlubjörgun mannslífa á sundunum við Reykjavík. Hún sýnir með áhrifamiklum hætti einn mikilvægasta þátt mannlegs samfélags, að bregðast við þegar líf er í húfi. Ljósmyndin er má segja táknræn fyrir þá öryggismenningu sem náðst hefur í sjósókn við Íslandsstrendur og eflst til muna á undanförnum áratugum. Ekkert skal gefið eftir við björgun mannslífa þótt til þess þurfi oft og tíðum að heyja erfiða baráttu við ógnaröfl náttúrunnar. Í einni af bókum Steinars J. Lúðvíkssonar, Þrautgóðir á raunastundu, er listi yfir nöfn þeirra sem fórust á sjó við Ísland á árunum 1900 til 1975. Á þeim lista eru nöfn 3.572 manna. Það eru að meðaltali 48 manns á ári á þessum 76 árum. Öldum saman virtist hafa verið litið svo á að þessi mannslíf væru óumflýjanlegur fórnarkostnaður en sem betur fer hefur orðið breyting þar á. Meðaltal látinna undanfarin 20 ár er 1 á ári og á 9 árum þar af urðu engin banaslys til sjós. Hvert banaslys er einu of mikið. Það má segja að þessi árangur grundvallist á nokkrum þáttum. Skip nú til dags eru mun öruggari en áður. Í dag er notast við fullkominn leiðsögu-, staðsetningar- og samskiptabúnað. Strangari kröfur og lög eru um öryggi, eftirlit og menntun sjómanna. Árið 1985 var stofnaður Slysavarnaskóli sjómanna. Skólinn er rekinn af Slysavarnafélaginu Landsbjörg og margir opinberir og einkaaðilar koma að þjálfun og æfingum en þar má helst nefna Landhelgisgæsluna. Tryggingafélög hafa einnig veitt skólanum margs konar stuðning. Hlutverk skólans er að bæta öryggi sjómanna með bóklegri kennslu og verklegri þjálfun í meðferð björgunar‑ og öryggisbúnaðar. Allt þetta og ekki hvað síst þrautseigja og vitund íslenskra sjómanna, viðbragðsaðila og útgerða hefur skapað öryggi sem vakið hefur athygli víða um heim. Starfsfólk innviðaráðuneytis og Samgöngustofu hefur tekið virkan þátt í vinnu hjá IMO – International Maritime Organization við að koma svonefndri Höfðaborgarsamþykkt á en tilgangur hennar er að tryggja öryggi sjómanna á fiskiskipum um allan heim. Samþykktin mun taka gildi í febrúar 2027 og eru það mikil tímamót. Eftirfarandi eru dæmi um hlutverk Samgöngustofu hvað varðar eftirlit, almenna stjórnsýslu og öryggi sjómanna. Það er meðal annars: 1) Útgáfa og staðfesting starfs- og réttindaskírteina og mat á hæfni sjómanna. 2) Eftirlit með gæða- og öryggiskröfum til skipa og útgáfu leyfa sem tryggja lögbundið ástand skipa. 3) Innleiðing og framfylgd alþjóðlegra og innlendra öryggisreglna og staðla. 4) Samþykki og viðurkenning þjálfunar- og endurmenntunaráætlunar fyrir sjómenn. 5) Fræðsla og forvarnir ásamt þátttöku í rannsóknum og greiningu atvika. 6) Almennt samstarf við sjóslysa- og björgunaraðila og alþjóðastofnanir[1] um öryggismál sjómanna. Með samstilltu átaki og ekki hvað síst þjálfun og árvekni sjófarenda hefur tekist að bæta öryggi þeirra. Sjómenn þurfa að vera eigin öryggisverðir og annarra um borð. Þeir þurfa að takast á við krefjandi og oft hættulegar aðstæður sem geta reynst erfiðar, langt fjarri landi. Sjómenn eiga þakkir og hrós skilið fyrir þá öryggismenningu sem þeir hafa tileinkað sér með frábærum árangri. Við skulum því heiðra þá á sjómannadaginn sem og aðra daga ársins. Höfundur er forstjóri Samgöngustofu.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar