Af nýrri heimsmynd og úreltri hægri vinstri pólitík

Þegar koma á höggi á andstæðing er gjarnan sagt að viðkomandi sé umdeildur. Vinir mínir á Fréttablaðinu segja að William Tiller, prófessor við Standfordháskóla, sé hvorki meira né minna en „stórkostlega umdeildur“. Tiller er prófessor emiritus í orkusálfræði. Hann hefur sagt að læknisfræði framtíðar verði reist á orkuflæði líkamans. „Future medicine will be based on controlling energy in the body.“ Tiller hefur skrifað um 250 fræðigreinar og nokkrar bækur. Við hann er kennd stofnun sem rannsakar samhengi orku og efnis. Þeir fara í manninn fremur en boltann til þess eins að koma höggi á mig. Fréttablaðið fer sumsé til rjúpu með fallbyssu, en það er önnur saga.

Orka er undirstaða lífsins

Ýmsir heimsfrægir vísindamenn hafa talað í svipuðum dúr og Tiller. Albert Szent-Gyorgyi Nóbelshafi 1937, Murray Gell-Mann Nóbelshafi 1969, Harald Burr, prófessor við Yale, sovéski vísindamaðurinn Semyon Kirlian, læknirinn Ben Johnson, líffræðingurinn Bruce Lipton, fleiri og fleiri.

Með E=mc² sagði Einstein að efni væri orka. A fylgir B líkt og dagur fylgir nótt. Kenning Einsteins var spádómur, forspá um það sem kemur. Hann opnaði dyr. Áhrifin eru hægt og hljótt að koma í ljós. Uppgötvun Einsteins árið 1905 um efni og orku hefur leitt vísindin á slóð orkunnar.

Árið 1996 gaf ég út heimspekirit sem Gunnar heitinn Dal þýddi. Lögmálin sjö um velgengni eftir Deepak Chopra sem stendur traustum fótum í nýrri heimsmynd. Gunnar Dal ritaði formála: „Efnið er skapað. Efnið kemur og fer. Tíminn er skapaður og hann líður undir lok. Hann kemur og fer. Rúmið hefur ekki merkingu án tíma og efnis. Allt er þetta skapað.“ Dyrnar sem Einstein opnaði staðfestist í skammtafræðinni, quantum physics. Efni er skapað úr orku, ljóseindum óháðum tíma og rúmi. Þetta eru mikil tíðindi, risavaxin.

Ef orka er grundvöllur lífsins þá hljótum við að leita til upprunans, ekki satt?

Af orkubrautum og minni frumunnar

Árið 1985 uppgötvaði bandaríski sálfræðingurinn Roger Callahan að neikvæðar tilfinningar stífli orkubrautir.

Í september 2004 skýrðu vísindamenn við University of Texas frá því að frumur hafi minni; geymi neikvæða og jákvæða lífsreynslu. Jákvæðar minningar séu undirstaða góðrar heilsu, neikvæðar minningar hafi áhrif á hegðan og leiði til sjúkdóma. „Vísindamenn leita skilnings á því hvernig frumur festa minningar í sessi og jafnvel hvort meðhöndla megi sjúkdóma með því að stilla tíðnisvið,“ sagði staðarblað í Dallas.

Ný heimsmynd, nýr skilningur

Mannkyn stendur í dyragætt og horfir inn í nýjan heim. Heimsmynd okkar er að breytast. Lífsorkan er grundvöllur lífsins. Allt er háð orku. Þessi nýja heimsmynd er hægt og hljótt að ryðja sér braut. „Hinar gömlu forsendur efnishyggjunnar eru fallnar,“ sagði vinur minn Gunnar Dal.

Bandarísk heilbrigðisyfirvöld rekja 90% allra sjúkdóma til streitu, Bruce Lipton segir 95% að lágmarki. Við fæðumst en neikvæð lífsreynsla truflar tíðnisvið og afvegaleiðir. Er krabbamein nokkurs konar „svarthol“ sem smám saman stækkar og stækkar. Ef svarthol eru „þarna úti“ af hverju ekki í mannslíkamanum?

Með nýrri heimsmynd kemur nýr skilningur. Hægri vinstri pólitík gengur úr sér enda reist á úreltri heimsmynd efnishyggju. Misrétti ræðst af neikvæðni sem í bernsku er hlaðið inn á „harða diskinn“. Ef mannkyn á að eiga framtíð verður að rjúfa vítahring. Til þess að komast út úr öngstræti 20. aldar hugsunar verður mannkyn að brjóta af sér hlekki úreltrar efnishyggju. Hægri vinstri pólitík með óskilgreinda miðju hefur ýtt mannkyni fram á brún hengiflugs.

Með lífsorku á fund atómsins

Á síðustu árum hefur mönnum lærst að virkja lífsorkuna með áhrifaríkari hætti en áður. Við förum inn í skammtaveröldina á fund atómsins, leiðréttum tíðni sem kann að hafa raskast; tíðni sem er orsök neikvæðra tilfinninga og sjúkdóma.

Framtíðin er mætt til leiks. Við förum til upphafsins. Hinn stórkostlegi bónus í þessu öllu saman er að lífsorkan er kærleikur, líkt og Kristur boðaði fyrir tvö þúsund árum.

Þetta kann að vera fólki í heimi efnishyggjunnar torskilið og kannski þess vegna sem Fréttablaðið á svo erfitt með að ímynda sér Taggart á Íslandi til þess að rýna á veröld bullu sem er leiksoppur eigin neikvæðra tilfinninga og tekur samfélag og fjölskyldu í gíslingu. Þetta skoða þeir í Skotlandi. Er ekki vert að gera slíkt hið sama á Íslandi?

Meira síðar.