Össur og strákarnir Hildur Sverrisdóttir skrifar 4. janúar 2014 11:15 Ein af jólabókunum sem ég las er bók Össurar Skarphéðinssonar, Ár drekans. Hún er skemmtileg lesning enda Össur litríkur stjórnmálamaður. Hann fer á ítarlegan hátt yfir hvernig hann var að plotta og stússast í pólitík eins og þarf þegar maður er utanríkisráðherra. Það sem vakti athygli mína er að í nákvæmum lýsingum Össurar yfir heils árs tímabil á því hvernig kaupin gerðust á eyrinni koma nánast engar konur nærri plottunum, síðkvöldssímtölunum, herráðunum og heiðursmannasamkomulögunum. Af hverju hefur svo mikilvægur stjórnmálamaður ekki fleiri konur nálægt sér að tjaldabaki? Heldur hann að konurnar rati ekki í bakherbergið? Að það eigi ekki að trufla þær á kvöldin því þær sitji eflaust yfir sóttveikum börnum með kíghósta? Varla. Og mér dettur ekki í hug að halda að þetta einskorðist við Össur, heldur hafi hann miklu frekar með sinni einlægu frásögn afhjúpað raunveruleika sem tekur við þar sem jafnréttislögunum sleppir. Sem er sérstaklega áhugavert af því að Össur er forystumaður í flokki sem leggur mikla áherslu á að öll kerfisleg inngrip í þágu jafnréttis séu jákvæð. Tilgangurinn með slíkum inngripum á væntanlega að vera göfugur, hvort sem það er jákvæð mismunun hins opinbera, fléttulistar stjórnmálaflokka eða kynjakvótar í stjórnum einkafyrirtækja. Með þeim er hinn raunverulegi vandi þó ekki leystur, sem er sú gamalgróna afstaða til kvenna að þær séu í raun ekki nógu klókar þótt einhverjar reglur hafi hjálpað þeim að fá vinnuna. Þess vegna má ekki treysta blint á slíka reglusetningu heldur verður að skoða heiðarlega galla hennar samhliða kostunum, annars getur hún orðið bjarnargreiði. Mótsagnirnar eru svo augljósar þegar fyrrverandi formaður flokksins sem spratt meðal annars upp úr Kvennalistanum kýs að nota ekki hæfileika kvenna í skúmaskotum stjórnmálanna. Þar hafa jafnréttisinngripin greinilega ekki borið árangur – og mögulega gert illt verra. Það kannski skilar því einhver til hans að konur rata nefnilega alveg í bakherbergin og heyra í símanum og halda í heiðri heiðurskvennasamkomulög - og hafa plottað með ágætis árangri síðan á dögum Hallgerðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hildur Sverrisdóttir Mest lesið Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun
Ein af jólabókunum sem ég las er bók Össurar Skarphéðinssonar, Ár drekans. Hún er skemmtileg lesning enda Össur litríkur stjórnmálamaður. Hann fer á ítarlegan hátt yfir hvernig hann var að plotta og stússast í pólitík eins og þarf þegar maður er utanríkisráðherra. Það sem vakti athygli mína er að í nákvæmum lýsingum Össurar yfir heils árs tímabil á því hvernig kaupin gerðust á eyrinni koma nánast engar konur nærri plottunum, síðkvöldssímtölunum, herráðunum og heiðursmannasamkomulögunum. Af hverju hefur svo mikilvægur stjórnmálamaður ekki fleiri konur nálægt sér að tjaldabaki? Heldur hann að konurnar rati ekki í bakherbergið? Að það eigi ekki að trufla þær á kvöldin því þær sitji eflaust yfir sóttveikum börnum með kíghósta? Varla. Og mér dettur ekki í hug að halda að þetta einskorðist við Össur, heldur hafi hann miklu frekar með sinni einlægu frásögn afhjúpað raunveruleika sem tekur við þar sem jafnréttislögunum sleppir. Sem er sérstaklega áhugavert af því að Össur er forystumaður í flokki sem leggur mikla áherslu á að öll kerfisleg inngrip í þágu jafnréttis séu jákvæð. Tilgangurinn með slíkum inngripum á væntanlega að vera göfugur, hvort sem það er jákvæð mismunun hins opinbera, fléttulistar stjórnmálaflokka eða kynjakvótar í stjórnum einkafyrirtækja. Með þeim er hinn raunverulegi vandi þó ekki leystur, sem er sú gamalgróna afstaða til kvenna að þær séu í raun ekki nógu klókar þótt einhverjar reglur hafi hjálpað þeim að fá vinnuna. Þess vegna má ekki treysta blint á slíka reglusetningu heldur verður að skoða heiðarlega galla hennar samhliða kostunum, annars getur hún orðið bjarnargreiði. Mótsagnirnar eru svo augljósar þegar fyrrverandi formaður flokksins sem spratt meðal annars upp úr Kvennalistanum kýs að nota ekki hæfileika kvenna í skúmaskotum stjórnmálanna. Þar hafa jafnréttisinngripin greinilega ekki borið árangur – og mögulega gert illt verra. Það kannski skilar því einhver til hans að konur rata nefnilega alveg í bakherbergin og heyra í símanum og halda í heiðri heiðurskvennasamkomulög - og hafa plottað með ágætis árangri síðan á dögum Hallgerðar.
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun