Smalaði hundrað hrossum á flugvél

Þótt menn séu farnir að nýta sér nútíma tækni við búnaðarstörf eiga fæstir því að venjast að sjá smala á flugvél reka hross í gerði í óbyggðum. Slíkt er þó ekki alóvenjulegt þegar Magnús Víkingur Grímsson á í hlut en hann rak um hundrað hross inn í gerði á Svínárnesi fyrir tveimur vikum en þau höfðu stungið búhöld sinn, Sigmund Jóhannesson, af. Var Sigmundur á viku yfirreið með hátt á þriðja tug ferðamanna.

Þegar hópurinn hallaði höfði í Ásgarði við Kerlingarfjöll gaf girðingin sig og hrossin voru ekki lengi að nýta sér frelsið og tóku á rás.

„Við sáum þetta um klukkan sex um morguninn,“ rifjar Sigmundur upp. „Svo ákváðum við að hringja í Magnús og athuga hvort hann gæti fundið hrossin og hann gerði gott betur en það.“

Þegar Magnús sá hrossin úr lofti voru þau komin suður fyrir Svínárnes en þar er gerði gott.

„Fyrst ég var kominn á staðinn þá fannst mér við hæfi að koma að einhverju gagni,“ segir Magnús.

„Þar sem ég er vanur vatnalendingum ákvað ég að setja vélina niður og framan í hrossalestina. Fremstu hestar risu upp á endann og vissu ekki sitt rjúkandi ráð. Svo þegar ég endurtek þennan leik þá eru þeir enn á fullri ferð. Maður kemst náttúrulega í ham við þessar aðstæður, smalamenn kannast við það. Skiptir þá engu hvort smalinn er á hesti eða flugvél. Svo ég geri þetta í fimmtánda sinn, þá staldra hestarnir við svo ég held uppteknum hætti og kem þannig lestinni af stað og rak þá inn í réttina í Svínárnesi sem hefur verið um tíu kílómetra leið. Ég rak þá eftir slóða og hélt þeim við efnið með því að fara í hringi og koma sífellt aftan að þeim. Var ég því feginn að vera einn á ferð því hver sem er hefði orðið flugveikur eftir þessar hringbunur og var ég sjálfur orðinn ringlaður. En það eina sem Sigmundur þurfti að gera þegar hann kom að gerðinu var að loka hliðinu.“

Sigmundur var heldur en ekki kátur með málavöxtu og var ferðamönnum ekið í Svínárnes og þaðan haldið áfram för eins og ekkert hefði í skorist.

Eins og sagan ber með sér er Magnús vanur að fara nýjar leiðir. Hefur hann til dæmis smalað sauðfé á flugvél í sinni búskapartíð. Eins hefur hann boðið upp á eins konar getnaðarflug frá Hrunamannahreppi. Byggðist sú þjónusta á þeirri kenningu að gáfnafar fólks fari eftir því í hvaða hæð það koma undir. Þeim mun hærra þeim mun meiri gáfur. Auglýsti hann þjónustuna í héraðsblaðinu en ekki fer fleiri sögum af henni. Ólíklegt telst þó að orðið „fluggáfaður“ eigi rætur sínar að rekja til þess arna.