Dálítið leikhús

Fyrir einu og hálfu ári lokaði María Lovísa Ragnarsdóttir fataverslun sinni neðarlega á Skólavörðustíg og flutti í Tjarnarbyggð í úthverfi Selfoss. Þar hannar hún nú föt sín á vinnustofu sinni, auk þess sem hún rekur gistiheimili á sama stað.

María Lovísa hefur lengi átt dyggan hóp viðskiptavina og verslunin á Skólavörðustíg virtist ganga vel, en skyndilega varð breyting á. „Lokun gatna í miðbænum varð til þess að íslensku konurnar hættu að koma þangað. Mínir viðskiptavinir eru frá fertugu og upp úr. Eldri dömurnar eru vanar að geta keyrt í bæinn og lagt bíl nálægt þeim verslunum sem þær ætla að sækja. Á sumrin var Skólavörðustígnum lokað og sett stærðar skilti upp eftir allri götu þannig að ekki sást í búðina. Það var eins og tívolí væri í miðjum bæ,“ segir María Lovísa. Hún segir að erlendum viðskiptavinum hafi einnig fækkað vegna styrkingar krónunnar. Við þetta bættist að hún bjó á Selfossi og keyrði nær daglega til vinnu í Reykjavík. „Ég var orðin þreytt á þessum keyrslum, sérstaklega á veturna, og þegar kúnnarnir hættu að koma í jafn miklum mæli og áður ákvað ég að loka búðinni. Það eru mjög margir eigendur hönnunarverslana flúnir úr miðbænum og hafa komið sér fyrir í Síðumúla og Ármúla. Miðbærinn er farinn að samanstanda aðallega af túristabúðum, hótelum og veitingastöðum.“

Líður vel í sveitasælu

María Lovísa segist hafa nóg að gera á Selfossi, sérstaklega eftir að rekstur gistiheimilisins fór í gang. „Ég hóf reksturinn fyrir einum og hálfum mánuði og pantanir eru ágætar en ég vil hafa þær fleiri. Þetta kemur allt saman, fyrsta árið fer í að koma sér í gang.“ Hún segir dásamlegt að búa og starfa í sveitasælu. Þar heldur hún hesta, en reiðvegir eru í hverfinu. „Undanfarið hef ég ekki getað sinnt hestamennskunni eins og ég vildi vegna anna. Það er óskaplega gaman að vera í hestamennsku og hestarnir hafa allir sinn karakter. Sá elsti er mikill herra og velur sér stundir til að koma til mín, en svo er hryssa, nafna mín María, og hún er alltaf að dilla sér utan í mann.“

 

Viljugir viðskiptavinir

Á vinnustofu sinni hannar María Lovísa föt á sína föstu viðskiptavini. Tveir þeirra komu frá Reykjavík meðan blaðamaður var á staðnum og fleiri voru á leiðinni. „Ég er mjög ánægð með hvað viðskiptavinir mínir eru viljugir að koma við hjá mér,“ segir hún. Sérhannaðar peysur hennar eru síðan til sölu í nokkrum verslunum í Reykjavík og njóta sérstakra vinsælda meðal útlendinga.

María Lovísa hefur starfað við hönnun í áratugi. „Ég útskrifaðist úr hönnunarskóla í Danmörku árið 1980 og byrjaði að vinna við hönnun hér heima hjá fyrirtæki árið 1981 og vann mikið með ull. Draumurinn var að stofna mína eigin búð og það gerði ég árið 1982. Þessi bransi er erfiður og ég sé hönnuði byrja og hætta. Það er ekki hlaupið að því að vera í þessum bransa. Ég er alveg hissa hvað ég hef enst,“ segir hún. Nú er hún að huga að haustlínunni og þar verða glæsilegar svartar kápur áberandi.

 

Alltaf klassísk efni

Fötin sem María Lovísa hannar eru klassísk og það er erfitt að sjá þau fara úr tísku. „Svart og hvítt eru eiginlega mínir litir. Svo kaupi ég alltaf klassísk efni. Ég fer svolítið eftir tískustraumum og svo hef ég minn smekk sem kúnnarnir eru hrifnir af og þeir eru búnir að vera tryggir í gegnum árin,“ segir hún. „Ég var einu sinni beðin um að lýsa minni eigin hönnun en ég gat það ekki. Þá sagði viðkomandi kona: „Það er dálítið leikhús í þinni hönnun.“ Það er alveg rétt, hönnun mín er einmitt dálítið leikhús.“