Svipað að fara í Súpermanbúning og klæðast sem Hatari

„Það er ekkert til sem heitir BDSM klæðnaður,“ er yfirskrift pistils sem formaður BDSM á Íslandi, Magnús Hákonarson, birtir á síðu samtakanna.

Pistillinn kemur í kjölfar fréttar sem Vísir birti og vakti verulega athygli, en þar er fjallað umkvartanir Áslaugar Einarsdóttir, master í blaða- og fréttamennsku, sem er afar ósátt við að barn hennar hafi verið hluti af atriði Hatara í innslagi sem sýnt var áður en þeir fóru á svið í Söngvakeppninni.

Óhugnaður í sjálfu ríkissjónvarpinu

Í pistli hennar segir meðal annars: „Hatarar eru yfirlýstur BDSM hópur þar sem leðurólar, gaddar og kynferðislegir órar virðast ráða ríkjum. Boðskapur þeirra er ekki uppbyggilegur á neinn hátt þrátt fyrir meinta pólitíska afstöðu, og í því ljósi komast þeir upp með ólýsanlegan óhugnað í sjálfu ríkissjónvarpinu.“

Magnús Hákonarson segir, í samtali við Vísi, pistilinn vera innlegg í orðræðu sem hafi verið í gangi og sé í raun framhald af pistli Margrétar Nilsdóttur, sem sjá má hér neðar, ívafðan.

Í pistlinum segir að vissulega sé það svo að BDSM fólk hafi mikla ánægju af því að klæða sig upp í búninga sem hafa einhverja merkingu fyrir það og þá gjarnan að einhverju leiti kynferðislega. „Fjölmargir upplifa sig kynþokkafyllri en ella í t.d. leðri, latexi eða vinnufatnaði.“

Ekki slökkviliðsmaður þó þú farir í slökkviliðsbúning

En, það sé þó svo að ýmsir hópar klæði sig með einkennandi hætti. Og búningar séu búningar. Menn verði ekki slökkviliðsmenn við það eitt að fara í slökkviliðsbúning. Börn séu hrifnæm og fljót að máta sig við allt sem nýtt er og vekur athygli þeirra.

„Það er ekkert nýtt og ekkert ljótt, bara börn að vera börn. Við fullorðna fólkið eigum ekki að gera börnum upp kynferðislegar hvatir. Fyrir þeim eru Hatarabúningar ekkert annað en Hatarabúningar alveg eins og Súpermannbúningar eru Súpermannbúningar.

Það eina sem gæti hugsanlega skaðað þau væri ef einhver sem þau taka mark á bregst dæmandi eða harkalega við og kemur inn hjá þeim skömm sem þau skilja ekkert í, því þau hafa ekki þessa kynferðislegu tengingu. Mannssálin mótast af viðmóti annarra en ekki klæðnaði eða fylgihlutum. Það að klæða sig í leðurgalla eða latexsamfesting gerir mann ekki sjálfkrafa að BDSM-manneskju,“ segir meðal annars í pistlinum sem fylgir í heild sinni hér neðar.

Magnús sjálfur leikur í myndbandi Hatara, í laginu sem til stendur að senda fyrir Íslands hönd í Eurovision og fer þar mikinn með svipu í hönd. Fyrir dyrum stendur aðalfundur BDSM á Íslandi. Magnús ætlar ekki að gefa kost á sér og verður því nýr formaður kjörinn þar innan tíðar. Magnús vill ekki upplýsa hvort meðlimir hljómsveitarinnar Hatari eru á félagar í BDSM samtökunum, segir félagskrá hernaðarleyndarmál en 100 manns eru skráðir í félagið.

Það er ekkert til sem heitir BDSM klæðnaður

Svartur klæðnaður, leður og gaddar getur vissulega verið vísun í vald og kúgun í vestrænni menningu. Svartur hefur löngum verið litur yfirvalds, lögreglu og dómara og því vekur hann upp hughrif um hörku og kalt viðmót. Gaddar og leðurólar ýkja þessi hughrif. Þessi klæðnaður er þó ekki síður notaður af jaðarsettum hópum, sem einhvers konar uppreisn eða merki um andóf gegn þeim mjúku, pastellituðu samfélagsfjötrum sem í raun halda okkur öllum niðri. Pönkarar, þungarokkarar og gotharar eru dæmi um hópa sem nota þessi tákn, hver gerir þau að sínum á einhvern hátt og merkingin er misdjúpstæð eins og gengur.

Börn eru hrifnæm og eru fljót að máta sig við allt í menningunni sem vekur athygli þeirra. Það er ekkert nýtt og ekkert ljótt, bara börn að vera börn. Við fullorðna fólkið eigum ekki að gera börnum upp kynferðislegar hvatir. Fyrir þeim eru Hatarabúningar ekkert annað en Hatarabúningar alveg eins og Súpermannbúningar eru Súpermannbúningar. Það eina sem gæti hugsanlega skaðað þau væri ef einhver sem þau taka mark á bregst dæmandi eða harkalega við og kemur inn hjá þeim skömm sem þau skilja ekkert í, því þau hafa ekki þessa kynferðislegu tengingu. Mannssálin mótast af viðmóti annarra en ekki klæðnaði eða fylgihlutum. Það að klæða sig í leðurgalla eða latexsamfesting gerir mann ekki sjálfkrafa að BDSM-manneskju. Maður verður ekki slökkviliðsmaður við það eitt að fara í slökkviliðsbúning.

Við neitum því ekkert að margt BDSM-fólk hefur mikla ánægju af því að klæða sig upp í búninga sem hafa einhverja merkingu fyrir það og þá gjarnan að einhverju leiti kynferðislega. Fjölmargir upplifa sig kynþokkafyllri en ella í t.d. leðri, latexi eða vinnufatnaði. Enn aðrir hafa hreinlega blæti fyrir ákveðnum gerðum skófatnaðar, regnfatnaði eða blúndum svo eitthvað sé nefnt. Þetta á alltsaman heima undir svartri og glansandi regnhlíf BDSM allveg eins og margt annað mun sérkennilegra.

BDSM snýst um svo margt annað en að klæða sig í búning. BDSM snýst um samskipti fólks og gengur út á að finna fegurð, nánd og innileika með því að sættast við og jafnvel deila sínum dýpstu og skrýtnustu kenndum. BDSM snýst um að vera maður sjálfur á fordómalausan hátt. BDSM snýst um að vera ekki hræddur við að vera viðkvæmur og berskjaldaður og því gengur það í eðli sínu út á traust. Það að leika sér með táknmyndir sem einhverjir tengja við illsku, gerir mann ekki illan eða hatursfullan. Að dæma fólk illt fyrir slíkt er mun nær því að vera alvöru hatur.