„Vildi óska að ég gæti veitt þeim miklu meira“

María er öryrki eftir að hafa greinst með geðhvarfasýki. Sindri Sindrason hitti Maríu og ræddi við hana í Íslandi í dag á Stöð 2 í gærkvöldi.

„Ég er 44 ára og eignaðist mitt fyrsta barn 21 árs og á fjögur börn í dag frá átta ára til 24 ára. Ég fór í gegnum Viðskipta og tölvuskólann og lærði bókhald og hef unnið mestmegnis við skrifstofustörf,“ segir María Ósk en lífið átti að fara í allt aðra átt þegar hún lagði af stað. Hún hafði lent í ýmsum áföllum á lífsleiðinni en María ætlaði ekki að láta það stoppa sig. María og barnsfaðir hennar fara í sitthvora áttina en árið 2014 greinist hún með geðhvarfasýki.

„Þá er ég lögð inn í fyrsta skipti og hef verið lögð inn fjórtán sinnum en blessunarlega laus við það síðan september 2019,“ segir María og bætir við að eins og hjá öðrum sem greinast með þennan sjúkdóm gerir hann ekki boð á undan sér.

Vildi ekki viðurkenna sjúkdóminn fyrst

„Þetta var svolítill aðdragandi en ég var heppin að ég lenti á góðum geðlækni sem leiðbeindi mér í gegnum þetta. Ég viðurkenndi það ekki fyrst að ég væri með geðhvarfasýki og fannst það voðalega erfitt en er svona í dag nokkurn veginn búin að læra lifa með sjúkdóminum.“

Í fyrsta skipti sem hún rankaði við sér inni á geðdeild hafði hún verið vakandi í nokkra daga, komin með ranghugmyndir og ofheyrnir og var hún nauðungarvistuð. Hún segist hafa óttast mikið hvað yrði um börnin hennar.

„Það var fjölskylda á Hvammstanga sem hjálpaði mér mjög mikið og var ég með stuðningsfjölskyldu þar og á tímabili þurftu börnin mín að fara þangað.“

Í dag kann María að greina merkin þegar henni finnst hún vera veikjast. Hún hefur átt í vandræðum með að komast aftur á vinnumarkaðinn.

„Ég reyndi fyrir tveimur árum og það var bara of mikið álag og ég hreinlega brotlenti og fór í maníu og þetta gekk ekki upp. Það er heldur ekki auðvelt að finna vinnu með geðhvarfasýki og fólk tekur manni ekkert alltaf vel og það eru alveg fordómar.“

Hún segir að viðhorf fólks hafi samt sem áður breyst mjög mikið í þessum málum enda umræðan í fjölmiðlum mun meiri í dag en hún var áður. María segist ekki vita hvað hafi orðið til þess að hún hafi fengið þennan sjúkdóm en áföll í gegnum tíðina hafi mögulega spilað stórt hlutverk, enda hafa þau verið nokkur. Á unglingsaldri lenti hún í bílslysi þar sem tennur hennar brotnuðu, en einnig nef og handleggur. Þá var hún í ofbeldissambandi á yngri árum og var henni nauðgað. Hún missti einnig fóstur á einum tímapunkti og hefur hún einnig gengið í gegnum fleiri erfiða hluti sem hún treysti sér ekki til að ræða. Hún segist ekki hafa unnið nægilega mikið úr þeim áföllum.

Ekkert lúxuslíf

„Ég er búin að sækja um í áfallastreitumeðferð og er að bíða eftir að komast inn þar til að vinna úr þeim málum,“ segir María sem telur að öll þessi áföll hafi ýtt undir hennar sjúkdóm. Eins og áður segir er María örykri.

„Ég lifi ekkert lúxuslífi sko og þetta er alveg erfitt,“ segir María sem fær um þrjú hundruð þúsund krónur á mánuði. Þá á hún eftir að borga leigu.

„Ég þarf að borga mat fyrir krakkana í skólanum, borga rafmagn og hita og frístundir. Það skiptir mig miklu máli að þau séu í frístundum. Stelpan er í dansi og strákurinn á tölvunámskeiði og það kostar sitt. Ég næ að ná endum saman, ég rétt næ því en þarf að fara rosalega varlega.“

Hún segir að það megi í raun ekkert koma upp á og hefur hún neitað sér um að fara til tannlæknis og hefur hún ekki geta leyft sér það síðan árið 2014.

„Ég er búin að missa sjö tennur og er með mikið af skemmdum og það þarf að rótafylla. Tannlæknakostnaðurinn er í kringum 2,8 milljónir sem er engan veginn hægt að kljúfa. Ég er með mikla tannpínu, kannski ekki alltaf en ég vaknaði t.d. klukkan hálf fjögur í nótt til að taka verkjalyf því mér leið svo illa.“

Getur ekki veitt þeim það sem hún vill

Hún segist hafa skrifað færsluna á Facebook þar sem hún var orðin algjörlega ráðþrota.

„Það var mjög erfitt að skrifa þetta og ekki auðvelt að biðja um hjálp.“

Verst þykir henni að geta ekki gefið börnunum sínum hluti eins og einfalda bíóferð.

„Það finnst mér ömurlegt og vildi óska að ég gæti veitt þeim miklu meira. Þau horfa á aðra krakka fá hluti sem ég get ekki veitt þeim. Ég er ekki að sjá að ég geti farið með börnin mín til útlanda og get ekki verið að kaupa nýjustu og flottustu skóna, nýjustu tækin og tól.“

Hún segist frekar vera döpur yfir þessu öllu en stundum verður hún reið.

„Af hverju þurfti ég að fá þennan sjúkdóm? Af hverju þarf þetta að vera svona hjá mér.“

Hér að neðan má sjá brot úr þætti gærkvöldsins.

Styrktarreikningur Maríu:

Reikningsnúmer: 301-26-311076

Kennitala: 311076-4859