Síma­sam­bands­leysi frestar ölvunar­aksturs­máli rútu­bíl­stjóra

Rekja má málið til þess að Lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra ákærði rútubílstjóra fyrir ölvunarakstur um stutta vegalengd á ótilgreindu tjaldsvæði á Norðurlandi í ágúst 2019.

Þegar málið var tekið fyrir í héraðsdómi taldi dómari rétt að umrædd lykilvitni, sem starfar sem fjallaleiðsögumaður, kæmi til skýrslu fyrir dómi, þar sem aðeins væri til staðar óformleg skýrsla hans fyrir lögreglu. Hann væri annað tveggja vitna sem kvaðst hafa séð ökumanninn aka rútunni undir áhrifum.

Brösuglega gekk hins vegar að ná símasambandi við fjallaleiðsögumanninn við aðalmeðferð málsins, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Síðar hafði fjallaleiðsögumaðurinn samband við dóminn og sagði að ekkert símasamband hafi verið þegar reynt var að ná í hann.

Við framhaldsaðalmeðferð reyndist aftur erfitt að ná símasambandi við leiðsögumanninn og tók dómari í málinu ákvörðun um að fresta skyldi málinu svo hægt yrði að leiða fjallaleiðsögumanninn fyrir dóminn, um lykilvitni væri að ræða.

Þessu mótmælti verjandi rútubílstjórans og að ekki væri hægt að réttlæta frekari frestun á meðferð málsins. Krafðist verjandinn úrskurðar um hvort fresta ætti málinu. Héraðsdómur kvað upp þann úrskurð að rétt væri að fresta málinu þangað til unnt væri að kveða fjallaleiðsögumanninn fyrir dóm.

Þessum úrskurði var skotið til Landsréttar sem staðfesti niðurstöðu héraðsdóms, þó með þeim fyrirvara að gengið væri út frá því að frestuninni sem af þessu hlytist yrðu mjög í hóf stillt, þar sem verulegar dráttur hafi þegar orðið á meðferð málsins.