Telst ekki eðli­legt í dag að beðið var í margar vikur með skýrslu­tökur í Ós­hlíðar­málinu

Þetta staðfestir Birgir Jónasson settur lögreglustjóri á Vestfjörðum í samtali við fréttastofu en RÚV greindi frá málinu í hádegisfréttum. Hann segir engan vera með réttarstöðu sakbornings enda sé ekki um sakamála- heldur slysarannsókn að ræða. Þá hafi hvorki neinn verið yfirheyrður né skýrslur teknar. 

„Það fór fram rannsókn á sínum tíma, fyrir fimm áratugum síðan eða svo og þessi aðgerð að skoða málið  nánar lýtur fyrst og fremst að dánaorsök viðkomandi. Hvort hann hafi látist af slysförum eða af einhverjum öðrum orsökum. Það eru í raun bara utanaðkomandi sérfræðingar sem geta metið það,“ segir Birgir. 

Þegar málið var til rannsóknar á sínum tíma liðu mánuðir frá því að slysið varð og þar til þau tvö, sem voru með Kristni Hauki Jóhannessyni, sem lést aðeins nítján ára, í bílnum þegar slysið varð, fóru í skýrslutöku hjá lögreglu.

Er það eðlilegt að líði svona langur tími frá slysi þar til skýrslur eru teknar?

„Þetta er ekki eðlilegt í dag en ég held að miðað við þann tíma og þjónustustig lögreglunnar á þeim tíma held ég að það hafi kannski bara verið eðlilegt. Við horfum á þetta allt öðrum augum í dag en þá. Ég held það verði að horfa á þetta þannig.“

Ákvörðun um framhald málsins muni að öllum líkindum liggja fyrir í vikunni. Hann segir þá að jarðneskar leifar Kristins hafi verið bornar aftur til grafar.

Rúmir þrír mánuðir eru liðnir frá því að lögregla stóð að uppgreftri líkamsleifa Kristins en engar frekari upplýsingar hafa borist um rannsókn málsins síðan þá. Lögregla sagði í skriflegu svari sínu ekki tilefni til að svara einstökum spurningum fréttastofu eins og hvort rannsókn réttarlæknis á líkamsleifum Kristins væri lokið, hver staðan á rannsókninni er, hvort búið sé að taka skýrslur af vitnum, hvort einhver fari með réttarstöðu sakbornings, hvort lík Kristins Hauks hafi verið borið aftur til grafar og svo framvegis.

Skýrslur ekki teknar af vitnum fyrr en mánuðum eftir slysið

Vísir greindi frá því 31. maí síðastliðinn að skýrslur hafi ekki verið teknar af ökumanni og farþega í bílnum fyrr en tveimur og þremur mánuðum eftir slysið. Fram kemur í lögregluskýrslum um málið, sem fréttastofa hefur undir höndum, að Kristinn hafi farið á dansleik í Hnífsdal kvöldið áður og síðan í einkasamkvæmi á Ísafirði með þremur stúlkum.

Upp úr klukkan fjögur um morguninn hafi þau farið úr samkvæminu, ásamt fjórðu stúlkunni, hitt fyrir leigubílstjóra, sem keyrði þau um Ísafjörð. Tvær stúlknanna hafi farið úr bílnum áður en haldið var til Bolungarvíkur þar sem ein stúlknanna bjó. Þegar hún hafi verið komin heim til sín hafi leigubílstjórinn haldið, með Kristinn og fjórðu stúlkuna, aftur til Ísafjarðar. Stúlkan sat í framsætinu en Kristinn Haukur lá í aftursætinu.

Rykkur hafi komið á bílinn

Höskuldur Guðmundsson, leigubílstjórinn fyrrverandi, sagði í samtali við fréttastofu 31. maí síðastliðinn að stúlkan hafi verið vinkona hans og hann hafi verið hættur að aka gegn gjaldi þetta kvöld þegar hann tók hópinn upp í bíl. Hann hafi aðeins ekið til Bolungarvíkur þar sem stúlkan sem þangað hafi þurft að komast hafi verið í vandræðum með að finna far. Kristinn Haukur hafi verið mjög drukkinn og fljótlega dáið áfengisdauða í aftursætinu.

Fram kemur í lögregluskýrslum að við blindbeygju á Óshlíðarvegi hafi komið rykkur á bílinn og Höskuldur misst stjórn á honum áður en bíllinn valt þrjátíu metra niður í flæðarmálið. Bílstjórinn sagði í skýrslutöku hjá lögreglu 23. nóvember 1973 að áður en bíllinn fór út af veginum hafi vinstra afturhjólið „neglt sig fast í bremsu“ og við það hafi hann misst stjórn á bílnum. Við rannsókn málsins var bifreiðaeftirlitsmaður fenginn til að skoða bílinn og sagði hann að stýrisliður hafi verið rofinn. Hann hafi ekkert fundið að hemlum bifreiðarinnar.

Líkið farið að stirðna þegar lögregla kom á slysstað

Höskuldur segir í samtali við fréttastofu að hann hafi ekið hægt um Óshlíðarveginn því aðstæður hafi ekki, eins og alltaf í Óshlíð, verið góðar. Þegar hann hafi ýtt lauslega á bremsuna hafi annað hjólið á bílnum læst sig og bíllinn farið út af. Hann segir það oft hafa gerst í amerískum bílum, en bíllinn var úr verksmiðju Ford 1967.

Bíllinn valt niður í flæðarmálið en lenti á hjólunum og komust bæði ökumaðurinn og stúlkan, sem hvorugt var í bílbelti, út úr bílnum af sjálfsdáðum. Þau sögðust í skýrslutöku hjá lögreglu hafa fundið vasaljós í bílnum og leitað Kristins stutlega án árangurs. Þau hafi síðan gengið inn í Hnífsdal, um klukkustundar leið, þar sem þau gátu gert lögreglu viðvart.

Einn lögreglumaður var sendur á slysstað þar sem hann fann Kristin látinn í hlíðinni miðri, um fimmtán metra fyrir ofan staðinn þar sem bíllinn hafði stöðvast. Lögreglumaðurinn segir í skýrslu að ljóst hafi verið að Kristinn væri látinn, en storknað blóð hafi verið í munni hans og hann hafi haft mikið sár á höfði. Líkaminn hafi þar að auki verið farinn að stirðna. Læknanemi, sem hafði verið kallaður til, úrskurðaði Kristinn látinn á staðnum.