Elíza frumsýnir myndband við lagið Ósýnileg: Tími kvenna í rokki er kominn

Lagið Ósýnileg er af væntanlegri breiðskífu Elízu, Wonder Days, sem kemur út 28. október og er hennar fimmta sólóplata. Margrét Seema Takyar leikstýrði og skaut þetta nýja myndband sem Elíza sendi frá sér föstudaginn 21.október.

Hugmyndin að laginu kviknaði í framhaldi af #METOO byltingunni og er einhvers konar endurspeglun á því hvernig það er að vera kona í dag. Lagið öðlaðist svo meiri dýpt eftir að Elíza gekk í gegnum erfið veikindi á Covid tímabilinu og þá einangrun sem því fylgdi - sem leiddi til þess að henni fannst hún í raun ósýnileg.

„Ég leik mér oft að fyrirfram ákveðnum hugtökum og klisjum í verkum mínum,“ segir Margrét. „Hérna skipti ég út gamla karl rokkaranum, einan á hótel herberginu sínu, sem við höfum séð alltof oft í allskonar myndum og ákvað að tími, rokkara konunnar, væri komin til að taka sitt pláss og gera þetta á sinn hátt.“

Tilfinning og ólga

Karakterinn í tónlistarmyndbandinu heitir Beast og er leikin af Höllu Ólafsdóttur. Landsmenn geta séð hana og Amöndu Apetrea í dansverkinu Dead í Reykjavik Dans Festival í Nóvember.

Lag Elízu hefst sem róleg ballaða og endar í brjáluðu rokki og er ákall til kvenna því konur eru ofurafl og þær flytja fjöll þó svo þær geri það oftast án láta, yfirgangs og ofsa og þær eru svo sannarlega ekki ósýnilegar eins og lag Elízu og myndband Margrétar sýnir á fullu krafti.

„Tónlistarmyndbandið er tekið úr heimildarmynd Margrétar #Hashtag Tour sem gerist einmitt á sama tíma og metoo braust út 2017. Sú mynd mun koma út á næsta ári 2023. Margrét segir þegar hún heyrði lagið þá hugsaði hún strax um þetta óútgefna efni myndar sinnar sem virtist endurspegla nákvæmlega einhverja tilfinningu og ólgu sem hún fann fyrir þegar hún heyrði lagið hennar Elízu fyrst,“ segir í tilkynningu um lagið.

Tímaskekkja í rokkinu

Í sumar gagnrýndi Elíza harðlega tónleikana Rokk í Reykjavík. Sjálf er tónlistarkonan meðlimur í hljómsveitinni Kolrassa krókríðandi, en skipuleggjendur ákváðu að hljómsveitin væri ekki lengur starfandi, án þess að kanna málið nánar. Elíza sagði þá tónlistarmannaúrvalið á tónleikunum tímaskekkju og til að breyta karlastemmingu í rokki þurfi að gefa konum pláss.

Hún sagði í færslu sinna að það sé „alveg nógu glatað að sjá ENGAR konur í auglýsingunni“ fyrir tónleikana en það þurfi að staldra við þegar skipuleggjendur séu farnir að ákveða hvaða hljómsveitir séu starfandi eða ekki og halda því fram að „flestar kvennahljómsveitir núna séu ekki nógu stórar til að spila þarna.“

Elíza sagði þetta um stöðuna í rokkinu og samfélaginu: 

„Það er fullt búið að gerast undanfarin tuttugu ár, eða ég hélt það allavega. En svo finnst mér ég vera komin aftur í Kaplakrika 1991.“