Upp­lifir enn of­beldi frá borginni þrátt fyrir Lands­réttar­dóm

Konan, sem vill ekki koma fram undir nafni, og eiginmaður hennar voru tilkynnt til Barnaverndar árið 2013 eftir að þau leituðu á bráðamóttöku Landspítalans með níu mánaða son sinn. Þau sögðu drenginn hafa dottið þegar hann reyndi að toga sig upp við borð og skollið á hnakkann.

Við læknisskoðun kom í ljós blæðing undir höfuðkúpu og blæðingar í augnbotnum, sem eru meðal einkenna svokallaðs Shaken baby syndrome.

Barnið var í kjölfarið tekið af þeim og fékk ekki að snúa aftur heim fyrr en í október 2013. Landsréttur komst að þeirri niðurstöðu að ekki hafi verið unnt að draga óyggjandi ályktun um orsök áverkanna út frá þeim gögnum sem lágu fyrir. 

Þá hafi ekki verið færð rök fyrir að nauðsynlegt hefði verið að vista barnið utan heimilis lengur en til 27. júní 2013. Þá mat Landsréttur það svo að borgin væri skaðabótaskyld gagnvart konunni. Borgin hefur greitt fjölskyldunni miskabætur en ekki skaðabætur vegna málsins.

„Ég hef glímt við mikið þunglyndi og er öryrki. Þó sonur minn sé heilbrigður og hraustur fer hann á mis við ýmislegt í lífinu af því hann fær ekki þann stuðning sem heilbrigt foreldri veitir,“ segir konan.

Mat tveggja liggur fyrir

Mat var lagt á tjónið sem konan varð fyrir vegna málsins en Reykjavíkurborg fór í kjölfarið fram á að láta gera eigið mat á tjóninu og hefur haft niðurstöðu þess mats á sínu borði síðan í lok desember. Borgin hefur hins vegar ekki afhent matið.

„Við höfum ekki fengið afrit af matsgerðinni ennþá. Vonandi verður það lagt fyrir okkur fljótlega, við vitum svo sem ekkert um það hvenær það verður. Á grundvelli þess mats ætti þá uppgjör að eiga sér stað nema aðilar geti ekki sætt sig við matið og þá er hægt að óska eftir enn öðru mati,“ segir Sigrún Ingibjörg Gísladóttir, lögmaður konunnar.

„Maður hefði haldið að þegar liggur fyrir matsgerð tveggja matsmanna að aðilar gætu sæst á þá niðurstöðu og klárað málið. Það hefði í mínum huga mátt eiga sér stað fyrr, í ljósi hvers eðlis málið er og hvaða áhrif það hefur haft.“

Allt hennar líf undir

Vonir hafi verið uppi um að hægt væri að klára málið hratt og örugglega þegar Landsréttardómur lá fyrir þar sem sagði að stjórnvald hafi brotið gegn einstaklingi með þeim hætti að líkur séu á að það hafi valdið varanlegu tjóni.

„Þá hefði maður haldið og þótt eðlilegt að allt púður væri sett í að klára málið hratt og örugglega og gera upp í samræmi við skylduna en ekki að það væru svona miklar varnir í því hvort og hvað ætti að greiða,“ segir Sigrún.

Konan segist upplifa þennan drátt á málinu sem ofbeldi.

„Ég lít hundrað prósent á þetta sem ofbeldi, áframhaldandi ofbeldi. Það hljóta að gilda einhverjar reglur um það þegar stofnanir, eins og Barnavernd eða Borgarlögmaður, eru að eiga við einstaklinga. Við erum ekki að þrasa yfir stöðumælasekt eða einhverju minniháttar sem kemur fyrir. Við erum hér að tala um allt mitt líf, allt saman, og stjórnvald á ekki að geta haft þessi áhrif á aðra. Þau hljóta að bera þá ábyrgð að bregðast við og bæta ráð sitt.“

Fram kemur í sjónvarpsfréttinni að drengurinn hafi verið vistaður utan heimilis til ársins 2019. Sú fullyrðing er byggð á misskilningi og hefur verið leiðrétt, til ársins 2013, í fréttinni hér að ofan.