Ísland er einstakt: Ísland dettur ekki úr tísku nema við leyfum því að detta úr tísku Anna Kristín Kristjánsdóttir, Selma Rut Þorsteinsdóttir, Hrafn Gunnarsson, Högni Högnason og Hafsteinn Sv. Hafsteinsson skrifa 25. júní 2024 09:30 Dvínandi áhugi ferðamanna á Íslandi sem áfangastað er eðlilega mikið áhyggjuefni. Umræðan þyngist eftir því sem örvæntingin í atvinnugreininni eykst. Á sama tíma hefur rödd Íslands út á við, markaðsrödd vörumerkisins Íslands, ekki hljómað eins og skyldi. Daði Guðjónsson, forstöðumaður markaðssamskipta Íslandsstofu, benti réttilega á að Ísland væri ekki að verja nægu fjármagni í þennan sýnileika og sér í lagi að fylgja eftir þeirri athygli og jákvæðu ásýnd sem Ísland er búið að byggja upp á mörgum sviðum. Samband íslenskra auglýsingastofa (SÍA) hefur haft áhyggjur af þessari þróun lengi. Ekki bara í tengslum við Ísland og íslenska ferðaþjónustu, heldur almennt um lífvænleika og samkeppnishæfni og seiglu vörumerkja í samdrætti. Auglýsingageirinn kannast nefnilega alltof vel við að í svona árferði er markaðskostnaður oftast það fyrsta sem auglýsendur skera niður. Þá er horft framhjá þeim áhrifum sem slíkur niðurskurður getur haft á vörumerkin til lengri tíma. SÍA vill leggja áherslu á mikilvægi þess að allir sem vinna á einn eða annan hátt að markaðsmálum hafi það hugfast að með sköpunarkrafti getur markaðsstarf og þær auglýsingaherferðir sem verða til á erfiðum tímum náð til nýrra og jafnvel breiðari markhópa og ýtt undir dýpri og varanlegri tengingar við neytendur. Með því að sýna þrautseigju í markaðsmálum á tímum samdráttar er líklegra að vörumerki og fyrirtæki komi fyrr til baka og af enn meiri krafti en áður. Það er mikilvægt að fjárfesta í nýsköpun, þróun og sýnileika, ekki síst þegar verið er að byggja upp eða viðhalda góðu orðspori. Mótlætið sem felst í samdrætti á að vera fóður fyrir góðar hugmyndir, nýstárlegar lausnir og markaðssetningu sem viðheldur og byggir upp vörumerki og skapar frjóan jarðveg fyrir enn betri árangur þegar betur árar. Mikilvægt er að viðhalda stöðugleika í ásýnd en það krefst seiglu, sköpunargáfu, virkni og sýnileika. Ef skortur er á stöðugleika í markaðsstarfi þá þarf að sýna styrk og spyrna okkur upp á ný og virkja leiðir til að efla ásýndina. Vörumerki – ímynd Íslands í þessu tilfelli – eru oft fyrstu fórnarlömb kreppu og þetta er einmitt grundvallarvandamál allra sem starfa við markaðssetningu og – almannatengsl. Vörumerkin sem við vinnum fyrir eru jú kjarninn í okkar afkomu. En heilbrigð vörumerki eru einnig ákaflega mikilvæg fyrir efnahaginn í heild. Óáþreifanleg verðmæti þeirra (e. brand equity) eru sem fjárhagslegt súrefni. Vörumerki sem draga úr fjárfestingum í markaðsmálum missa markaðshlutdeild. Það er staðreynd og marg rannsakað;samkeppnisforskot tapast á meðan samkeppnin viðheldur fjárfestingu sinni eða eykur hana. Ísland er einstakt; Ísland dettur ekki úr tísku nema við leyfum því að detta úr tísku. Við þurfum að rækta og viðhalda því góða og tryggja að jákvæð ásýnd og gæði afþreyingar sé öllum aðgengileg, þetta er ásetningur sem þarf að fylgja eftir og vinna að með skipulegum hætti. Við þurfum að minna á okkur markvisst og nota skapandi leiðir til að greina okkur skýrt frá öðrum áfangastöðum. Við þurfum að koma skýrum skilaboðum á framfæri og sýna hversu verðug við erum til að heimsækja svo heimurinn viti að við erum hér enn, jafn góð ef ekki betri en áður. Réttilega hefur verið bent á að einkafyrirtæki geta ekki ein og sér borið uppi alþjóðamarkaðssetningu á Íslandi sem áfangastað.Reyndar geta stórfyrirtæki á markaði ekki heldur ein borið ábyrgð á henni. Til að vel takist til þurfa öll að leggjast á eitt. Við erum lítið hagkerfi og því mikilvægara en ella að nýta allt fjármagn vel til að hámarka árangur. Við viljum líka verja fjármuni og fjárfestingakosti okkar og halda allri grunnvinnu í heimalandinu. Til lengri tíma litið þá eflir það samkeppnishæfni landsins. Við þekkjum okkur best og höfum byggt upp hugvit, þekkingu og nýsköpunarumhverfi sem á að gera okkur kleift að koma okkur á framfæri með íslensku hugviti, sköpunarkrafti og innsæi. Beint frá býli. Hagur allra að auglýsa Ísland Þess vegna fögnum við hjá SíA því að Lilja Alfreðsdóttir ferðamálaráðherra, sé búin að boða átak í neytendamarkaðssetningu fyrir ferðamenn. Það er mikilvægt að hlustað sé á gagnrýnisraddirnar sem hafa ómað um ósamræmi í erlendri umfjöllun um jarðhræringar á Íslandi og að ferðaþjónustan hafi liðið fyrir „hamfaraspennu“ í fjölmiðlaumræðu sem gefur mikla smelli á sama tíma og það verður fráhrindandi að heimsækja landið. Líkt og Lilja Alfreðsdóttir og fleiri hafa bent á er tíminn naumur og því er enn mikilvægara að vinna hratt og vel og sóa sem minnstu fjármagni í aðdragandanum. Það hefur verið leið opinbera geirans eins og t.d. Íslandsstofu að fara í útboð, sem getur tekið marga mánuði áður en samstarfsaðilar eru valdir og hægt er að hefjast handa af alvöru í markaðssókn. Þetta ferli á að tryggja gagnsæi og sanngjarnt valferli en það hefur hins vegar ekki fyllilega tryggt innlenda verðmætasköpun þar sem fjármunir sem varið er í markaðssetninguna byggi undir íslenskt hugvit, langtímaþekkingu og varðveislu starfa í greinum markaðsmála á íslandi. Mörg verkefni hafa farið úr landi og því hefur þekking glatast. Við hjá SÍA viljum því skora á ráðherra menningar og viðskipta og allra þeirra sem munu koma að því að ráðstafa þessu fjármagni til neytendamarkaðssetningar fyrir ferðamenn að draga fagfólk í markaðsmálum að borðinu. Framundan er eitt mikilvægasta verkefnið í að tryggja ásýnd Íslands á erlendri grundu, að viðhalda og byggja upp orðspor lands og þjóðar í jákvæðu samhengi og rísa upp úr þeirri lægð sem ferðaþjónustan er komin í. Við hjá SÍA viljum sjá samhent átak, sem er hugsað til lengri tíma en ekki bara lægðarinnar sem við stöndum frammi fyrir. Við viljum leggja hönd á plóg og bjóða fram íslenskt hugvit og hugmyndaauðgi, íslenska fagmennsku og þekkingu sem hér býr. Ísland er ennþá best í heimi. Ísland er ennþá töff.Hér ríkir fjölbreytileiki, aðlögunarhæfni og seigla sem vert er að segja frá. Ísland er ekki bara hátt verðlag, heldur stórfengleg náttúra, sterkir innviðir, þjóð sem er til fyrirmyndar á mörgum sviðum, hráefni í stórkostlegar máltíðir og svo mætti áfram telja. Við högnumst öll á sterkri ímynd Íslands; ferðaþjónustan, hugverkageirinn, skapandi greinar, sjávarútvegur og atvinnulífið í heild sinni. Hver á að halda uppi heiðri okkar út á við ef við gerum það ekki sjálf!? Góð ásýnd Íslands styður líka við þjóðarsálina og gerir okkur sjálf stolt. Ferðamenn koma ekki síst til okkar vegna sérstöðu okkar og Ísland getur áfram boðið upp á framúrskarandi upplifanir. Saman getum við verið áberandi, hávær, skemmtileg, skapandi, áhugaverð og framúrskarandi. Verum einstök og eftirsóknarverð –saman. Höfundar eru í stjórn SíA, Sambands íslenskra auglýsingastofa. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðamennska á Íslandi Mest lesið Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvað gerist ef meirihlutinn segir „já“ í sumar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Halldór 14.03.2026 Agnar Már Másson Halldór Er óheppni hjúkrunarfræðingurinn raunverulega óheppinn? Eggert Sigurbergsson Skoðun Er skólafólk ómarktækt? Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir Skoðun Hjúkrunarfræðingurinn sem skuldar meira, græðir helling og vill kíkja í pakka Haraldur Ólafsson Skoðun Ábyrgðarleysi í fiskeldi undir formerkjum uppbyggingar Björn Gunnar Jónsson Skoðun Enn og aftur, Alma Möller Arnar Helgi Lárusson Skoðun Handjárn eða heilbrigð tengsl Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Er óheppni hjúkrunarfræðingurinn raunverulega óheppinn? Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Handjárn eða heilbrigð tengsl Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Er skólafólk ómarktækt? Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Ábyrgðarleysi í fiskeldi undir formerkjum uppbyggingar Björn Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvað gerist ef meirihlutinn segir „já“ í sumar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Kerfið er brotið af því þú þolir það þannig Anna Bergþórsdóttir skrifar Skoðun Til leiðtoga í stjórnmálum og stjórnsýslu: Málefni barna og ungmenna Þóra Björg Jónsdóttir skrifar Skoðun Skerðing í Kópavogi Stefán Vilbergsson skrifar Skoðun Sigurvíma Trump Hannes Örn Blandon skrifar Skoðun Hesturinn í umferðinni Ólafur Gestur Arnalds skrifar Skoðun Hvað er eldsneytið þitt? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Er ESB „hnignunarbandalag“? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Heppni hjúkrunarfræðingurinn sem á að græða helling Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Davíð kvaddur Ámundi Loftsson skrifar Skoðun Hvað gerðist með „sérlausn“ Írlands? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kennsla í skugga skráninga Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Skoðun Hvað hefur oddviti Framsóknar í Kópavogi að fela? Theodóra Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Loftslagspólitík sem gagnast bændum Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Þorgerður Katrín treystir ekki þjóðinni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Kaþólska kirkjan og uppbygging íslensks heilbrigðiskerfis Árni Már Jensson skrifar Skoðun Kópavogsleiðin er merkilegt fyrirbæri Tinna Gunnur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ófrjósemi og andleg líðan Ástdís Pálsdóttir Bang skrifar Skoðun Til hamingju, Kópavogsbúar – þið eigið von á góðu! Elísabet Sveinsdóttir skrifar Skoðun Við erum að taka hlutverkin frá eldra fólki Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Að byggja upp samfélagslegt umboð í afskekktum samfélögum: Hvernig ábyrgt fiskeldi styrkir Vestfirðina Daníel Jakobsson skrifar Skoðun Hvernig verjum við Ísland? Finnur Beck skrifar Skoðun Enn og aftur, Alma Möller Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Reikniskekkja Viðreisnar í Kópavogi Orri Vignir Hlöðversson skrifar Sjá meira
Dvínandi áhugi ferðamanna á Íslandi sem áfangastað er eðlilega mikið áhyggjuefni. Umræðan þyngist eftir því sem örvæntingin í atvinnugreininni eykst. Á sama tíma hefur rödd Íslands út á við, markaðsrödd vörumerkisins Íslands, ekki hljómað eins og skyldi. Daði Guðjónsson, forstöðumaður markaðssamskipta Íslandsstofu, benti réttilega á að Ísland væri ekki að verja nægu fjármagni í þennan sýnileika og sér í lagi að fylgja eftir þeirri athygli og jákvæðu ásýnd sem Ísland er búið að byggja upp á mörgum sviðum. Samband íslenskra auglýsingastofa (SÍA) hefur haft áhyggjur af þessari þróun lengi. Ekki bara í tengslum við Ísland og íslenska ferðaþjónustu, heldur almennt um lífvænleika og samkeppnishæfni og seiglu vörumerkja í samdrætti. Auglýsingageirinn kannast nefnilega alltof vel við að í svona árferði er markaðskostnaður oftast það fyrsta sem auglýsendur skera niður. Þá er horft framhjá þeim áhrifum sem slíkur niðurskurður getur haft á vörumerkin til lengri tíma. SÍA vill leggja áherslu á mikilvægi þess að allir sem vinna á einn eða annan hátt að markaðsmálum hafi það hugfast að með sköpunarkrafti getur markaðsstarf og þær auglýsingaherferðir sem verða til á erfiðum tímum náð til nýrra og jafnvel breiðari markhópa og ýtt undir dýpri og varanlegri tengingar við neytendur. Með því að sýna þrautseigju í markaðsmálum á tímum samdráttar er líklegra að vörumerki og fyrirtæki komi fyrr til baka og af enn meiri krafti en áður. Það er mikilvægt að fjárfesta í nýsköpun, þróun og sýnileika, ekki síst þegar verið er að byggja upp eða viðhalda góðu orðspori. Mótlætið sem felst í samdrætti á að vera fóður fyrir góðar hugmyndir, nýstárlegar lausnir og markaðssetningu sem viðheldur og byggir upp vörumerki og skapar frjóan jarðveg fyrir enn betri árangur þegar betur árar. Mikilvægt er að viðhalda stöðugleika í ásýnd en það krefst seiglu, sköpunargáfu, virkni og sýnileika. Ef skortur er á stöðugleika í markaðsstarfi þá þarf að sýna styrk og spyrna okkur upp á ný og virkja leiðir til að efla ásýndina. Vörumerki – ímynd Íslands í þessu tilfelli – eru oft fyrstu fórnarlömb kreppu og þetta er einmitt grundvallarvandamál allra sem starfa við markaðssetningu og – almannatengsl. Vörumerkin sem við vinnum fyrir eru jú kjarninn í okkar afkomu. En heilbrigð vörumerki eru einnig ákaflega mikilvæg fyrir efnahaginn í heild. Óáþreifanleg verðmæti þeirra (e. brand equity) eru sem fjárhagslegt súrefni. Vörumerki sem draga úr fjárfestingum í markaðsmálum missa markaðshlutdeild. Það er staðreynd og marg rannsakað;samkeppnisforskot tapast á meðan samkeppnin viðheldur fjárfestingu sinni eða eykur hana. Ísland er einstakt; Ísland dettur ekki úr tísku nema við leyfum því að detta úr tísku. Við þurfum að rækta og viðhalda því góða og tryggja að jákvæð ásýnd og gæði afþreyingar sé öllum aðgengileg, þetta er ásetningur sem þarf að fylgja eftir og vinna að með skipulegum hætti. Við þurfum að minna á okkur markvisst og nota skapandi leiðir til að greina okkur skýrt frá öðrum áfangastöðum. Við þurfum að koma skýrum skilaboðum á framfæri og sýna hversu verðug við erum til að heimsækja svo heimurinn viti að við erum hér enn, jafn góð ef ekki betri en áður. Réttilega hefur verið bent á að einkafyrirtæki geta ekki ein og sér borið uppi alþjóðamarkaðssetningu á Íslandi sem áfangastað.Reyndar geta stórfyrirtæki á markaði ekki heldur ein borið ábyrgð á henni. Til að vel takist til þurfa öll að leggjast á eitt. Við erum lítið hagkerfi og því mikilvægara en ella að nýta allt fjármagn vel til að hámarka árangur. Við viljum líka verja fjármuni og fjárfestingakosti okkar og halda allri grunnvinnu í heimalandinu. Til lengri tíma litið þá eflir það samkeppnishæfni landsins. Við þekkjum okkur best og höfum byggt upp hugvit, þekkingu og nýsköpunarumhverfi sem á að gera okkur kleift að koma okkur á framfæri með íslensku hugviti, sköpunarkrafti og innsæi. Beint frá býli. Hagur allra að auglýsa Ísland Þess vegna fögnum við hjá SíA því að Lilja Alfreðsdóttir ferðamálaráðherra, sé búin að boða átak í neytendamarkaðssetningu fyrir ferðamenn. Það er mikilvægt að hlustað sé á gagnrýnisraddirnar sem hafa ómað um ósamræmi í erlendri umfjöllun um jarðhræringar á Íslandi og að ferðaþjónustan hafi liðið fyrir „hamfaraspennu“ í fjölmiðlaumræðu sem gefur mikla smelli á sama tíma og það verður fráhrindandi að heimsækja landið. Líkt og Lilja Alfreðsdóttir og fleiri hafa bent á er tíminn naumur og því er enn mikilvægara að vinna hratt og vel og sóa sem minnstu fjármagni í aðdragandanum. Það hefur verið leið opinbera geirans eins og t.d. Íslandsstofu að fara í útboð, sem getur tekið marga mánuði áður en samstarfsaðilar eru valdir og hægt er að hefjast handa af alvöru í markaðssókn. Þetta ferli á að tryggja gagnsæi og sanngjarnt valferli en það hefur hins vegar ekki fyllilega tryggt innlenda verðmætasköpun þar sem fjármunir sem varið er í markaðssetninguna byggi undir íslenskt hugvit, langtímaþekkingu og varðveislu starfa í greinum markaðsmála á íslandi. Mörg verkefni hafa farið úr landi og því hefur þekking glatast. Við hjá SÍA viljum því skora á ráðherra menningar og viðskipta og allra þeirra sem munu koma að því að ráðstafa þessu fjármagni til neytendamarkaðssetningar fyrir ferðamenn að draga fagfólk í markaðsmálum að borðinu. Framundan er eitt mikilvægasta verkefnið í að tryggja ásýnd Íslands á erlendri grundu, að viðhalda og byggja upp orðspor lands og þjóðar í jákvæðu samhengi og rísa upp úr þeirri lægð sem ferðaþjónustan er komin í. Við hjá SÍA viljum sjá samhent átak, sem er hugsað til lengri tíma en ekki bara lægðarinnar sem við stöndum frammi fyrir. Við viljum leggja hönd á plóg og bjóða fram íslenskt hugvit og hugmyndaauðgi, íslenska fagmennsku og þekkingu sem hér býr. Ísland er ennþá best í heimi. Ísland er ennþá töff.Hér ríkir fjölbreytileiki, aðlögunarhæfni og seigla sem vert er að segja frá. Ísland er ekki bara hátt verðlag, heldur stórfengleg náttúra, sterkir innviðir, þjóð sem er til fyrirmyndar á mörgum sviðum, hráefni í stórkostlegar máltíðir og svo mætti áfram telja. Við högnumst öll á sterkri ímynd Íslands; ferðaþjónustan, hugverkageirinn, skapandi greinar, sjávarútvegur og atvinnulífið í heild sinni. Hver á að halda uppi heiðri okkar út á við ef við gerum það ekki sjálf!? Góð ásýnd Íslands styður líka við þjóðarsálina og gerir okkur sjálf stolt. Ferðamenn koma ekki síst til okkar vegna sérstöðu okkar og Ísland getur áfram boðið upp á framúrskarandi upplifanir. Saman getum við verið áberandi, hávær, skemmtileg, skapandi, áhugaverð og framúrskarandi. Verum einstök og eftirsóknarverð –saman. Höfundar eru í stjórn SíA, Sambands íslenskra auglýsingastofa.
Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun
Hjúkrunarfræðingurinn sem skuldar meira, græðir helling og vill kíkja í pakka Haraldur Ólafsson Skoðun
Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Til leiðtoga í stjórnmálum og stjórnsýslu: Málefni barna og ungmenna Þóra Björg Jónsdóttir skrifar
Skoðun Að byggja upp samfélagslegt umboð í afskekktum samfélögum: Hvernig ábyrgt fiskeldi styrkir Vestfirðina Daníel Jakobsson skrifar
Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun
Hjúkrunarfræðingurinn sem skuldar meira, græðir helling og vill kíkja í pakka Haraldur Ólafsson Skoðun