Hótað á flug­vellinum vegna víólunnar og komin með nóg

„Þetta er skelfileg þróun hjá Icelandair af því að maður hefur hingað til alltaf getað treyst á félagið,“ segir Ásta Kristín í samtali við Vísi. Ásta fer yfir málið í færslu á samfélagsmiðlinum Facebook en þar kemur fram að starfsmaður á innritunarborði hafi gert athugasemdir við það að hún væri með víóluna sína á sér og farið fram á að hún innritaði víóluna, þrátt fyrir að það hafi hún ekki þurft að gera þremur dögum fyrr þegar hún hélt út til Hollands.

Ásta hefur spilað á víólu frá þriggja ára aldri, í einhver 24 ár. Víólan hennar er 159 ára gömul, smíðuð í Kaupmannahöfn á því herrans ári 1866 og metin á margar milljónir íslenskra króna. Eðli málsins samkvæmt segir Ásta það því aldrei hafa komið til greina að innrita hljóðfærið líkt og hvern annan böggul. „Þetta er bara eins og þriðji handleggurinn á manni. Þetta er svo rosalega persónuleg og verðmæt eign.“

Vond kvíðatilfinning

Í færslu sinni lýsir Ásta því að hún hafi haldið út til Amsterdam með Icelandair með víóluna án vandræða. Ásta spilaði svo á tónleikum í Rotterdam um helgina. Hún lýsir því að reglur flugfélaga um hljóðfæri séu flókinn og ófyrirsjáanlegur frumskógur, ekki sé einu sinni hægt að treysta því að flugfélög fari eftir eigin reglum.

„Hins vegar var ég sallaróleg þennan daginn vegna þess að ég átti bókað flug með Icelandair. Icelandair er flugfélag sem er þekkt fyrir það að koma vel fram við hljóðfæraleikara,“ skrifar Ásta. Flestir fiðlu- og víóluleikarar þekki kvíðatilfinninguna sem fylgi því að fara með hljóðfærið í flug, það hafi hins vegar ekki átt við hana þennan dag.

Hún útskýrir að hún hafi innritað sig í flugið í símanum en hún var á ferðalagi ásamt kærastanum sínum. Hann hafi þurft að sækja innritunarborðið þar sem hann hafi verið að ferðast með hjól.

„Allt í góðu með það og ekkert vesen. Hins vegar, þegar búið var að innrita hjólið og við í þann mund að gera okkur tilbúin til að yfirgefa innritunarborðið, lítur konan í afgreiðslunni á víóluna mína og segir að hún þurfi að athuga hvort það sé í lagi að fara með hana um borð. Mér fannst þetta undarleg aðfinnsla þar sem ég var búin að innrita bæði mig og ferðatöskuna mína í sjálfsafgreiðslu og leitaðist ekki eftir aðstoð frá umræddum starfsmanni. Ég segi henni að það sé allt í lagi, það sé aldrei neitt vesen með Icelandair.“

Elt upp að öryggisgæslu

Í lýsingum Ástu má lesa að þarna hafi fjandinn orðið laus. Konan við borðið hafi tjáð henni að hún þurfi að athuga hvort þetta sé í lagi þrátt fyrir allar hennar fullyrðingar. Þá hafi afgreiðslumaður á næsta borði skorist í leikinn og tjáð henni að Icelandair hafi breytt reglum fyrir tveimur vikum síðan þannig að mjög líklegt sé að víólan hennar væri ekki velkomin um borð.

Ásta segist aftur hafa tjáð þeim að hún hafi nú ferðast með Icelandair fyrir þremur dögum síðan, án vandræða. Hún hafi mætt sama viðmóti starfsfólksins. „Ég, staðráðin í því að ætla ekki að standa í þessu óþarfa veseni, fórnaði höndum og sagði: „Heyrðu, ég ætla að fara,“ og labbaði í burtu. Ég var hvort sem er búin að innrita mig í flugið og búin að innrita töskuna mína, þannig að það var ekkert sem var því til fyrirstöðu að ég héldi ferðalagi mínu áfram.“

Hún hafi yfirgefið innritunarborðið en kærastinn orðið eftir. Afgreiðslufólkið hafi haldið áfram að þræta við hann og sagst þurfa að ná tali af Ástu. Hún hafi svo gengið aftur að borðinu eftir nokkra stund þegar ekkert bólaði á kærasta hennar. Starfsmaðurinn hafi látið orð hennar um verðmæti víólunnar sem vind um eyru þjóta. Hún hafi ákveðið á þessum tímapunkti að halda í átt að öryggisleitinni á vellinum.

„Ég og kærastinn minn gengum burt og héldum í áttina að öryggistékkinu. Eftir að hafa gengið í nokkra stund heyrðum við kallað fyrir aftan okkur: „Hey!“ Það var afgreiðslumaðurinn, hann hafði hlaupið á eftir okkur og elt okkur uppi. HANN HLJÓP Á EFTIR OKKUR OG ELTI OKKUR UPPI???!!!!“

Ásta segist hafa grátbeðið starfsmanninn um að láta þau í friði. Hann hafi hins vegar hótað því að kalla á öryggisgæslu.

„Á því augnabliki jós starfsmaðurinn power-trip-ræðunni sinni yfir mig, um að það þyrfti að fara eftir reglum, að honum væri alveg nákvæmlega sama hvers mikils virði þetta hljóðfæri væri, ef það væri yfir stærðarmörkum þá væri einfaldlega ekki í boði að fara með það inn í vélina. Ég leyfði honum bara að sturta þessum skít yfir mig og mitt hljóðfæri, en um leið og hann kláraði þá sagði ég bara „ókei, bæ,“ og hélt áfram minni leið.“

Ásta segist því næst hafa komist klakklaust í gegnum öryggisleitina. Þar hafi starfsfólk verið til fyrirmyndar. Næst hafi hún komist um borð í vél Icelandair með víóluna án allra vandræða. Þar hafi hún skorðað víóluna vel í rýminu fyrir ofan sæti sitt.

„En það breytir því ekki að mér var hótað af flugvallarstarfsmanni að ástæðulausu og það var bæði óþægilegt og ömurlegt.“

Óskýrar reglur og upplýsingagjöf

Ásta tekur fram að hún viti sem er að starfsfólk flugvallarins sé ekki starfsfólk Icelandair. Hún sé ekki að saka Icelandair um slæma meðferð á hljóðfæraleikurum.

„Ég ætla þó að gera athugasemd við hljóðfærareglur Icelandair og hvernig verklagi flugfélagsins er miðlað til flugvallarstarfsfólks. Því, eins og áður hefur komið fram, hefur Icelandair aldrei gert athugasemd við að hljóðfæri séu höfð um borð í farþegarýminu (að mér vitandi), en engu að síður komu þessi leiðindi upp í dag. Nú veit ég ekki hvernig upplýsingagjöf Icelandair til flugvallarstarfsmanna er háttað, en ég er alveg fullviss um að ef félagið hefði miðlað réttum upplýsingum á skýran hátt til þessara starfsmanna þá hefði þessi sitúasjón mögulega ekki komið upp.“

Ásta segist svo hafa kannað reglur Icelandair. Nú sé tæknilega séð hvorki leyfilegt að taka fiðlur né víólur með sér inn í farþegarýmið þar sem málin sem gefin séu upp séu of lítil. Hún segir stærðina sem gefin sé upp á vef flugfélagsins galna, hún útiloki mörg hljóðfæri.

„En samt leyfa þeir þetta í farþegarýmunum en þetta er svo óskýrt og það er málið. Þetta þarf að vera skýrt, hvort sem þeir ákveða að hljóðfæri séu ekki leyfð í farþegarými, þá myndi maður að minnsta kosti vita það, en þegar þetta er svona óskýrt þá opnar þetta dyr fyrir geðþóttaákvarðanir starfsmanna. Auðvitað myndi ég fyrst og fremst vilja að þeir myndu bregðast við og breyta reglunum í samráði við fagfólkið í stéttinni. Við erum þau sem þurfum að nýta þessa þjónustu og það er fáránlegt að þetta sé svona.“

Hún bendir á að þetta sé mjög algengt vandamál. Fyrr á árinu hafi Pétur Björnsson fiðluleikari lent í vandræðum í flugi Play og félagið breytt reglum í kjölfarið. Ásta segist vona að Icelandair muni feta sömu leið.

„Eina ástæða þess að ég er að skrifa um þetta er sú að það verður að breyta þessu fyrir þessa stétt. Þannig að við séum örugg þarna úti að geta ferðast um án þess að vera stöðugt með einhvern kvíðahnút fyrir ferðalög.“

Vísir leitaði viðbragða hjá upplýsingafulltrúa Icelandair vegna málsins sem óskaði eftir skriflegri fyrirspurn vegna málsins. Svörin bárust á sjötta tímanum.

„Við reynum eftir fremsta megni að koma til móts við hljóðfæraleikara og yfirleitt á að vera hægt að ferðast með víólur sem handfarangur. Við erum að skoða þetta mál og setja okkur í samband við farþegann til þess að skilja málið betur. Almenna reglan varðandi handfarangur er að ein taska fylgir með miða á almennu farrými og má hún að hámarki vera 55x40x20 cm. Hins vegar eru reglurnar rýmri varðandi hljóðfæri og ef pláss leyfir höfum við leyft hljóðfæri eins og fiðlur og víólur um borð sem handfarangurstösku.“

Fréttin hefur verið uppfærð með viðbrögðum Icelandair.