500 Esjuferðir á árinu: „Sumir hrista bara hausinn og lygna augunum“

Það er öruggt að segja að fáir ef einhverjir hafa verið jafn iðnir við Esjuna þetta árið og hinn 57 ára Gylfi Þórðarsson sem starfar sem húsvörður við Álftanesskóla. Við hittum kappan fyrir hans 493 ferð upp Esjuna á árinu en hann stefnir á að klára sína fimmhundruðustu ferð á sunnudaginn.

„Eins og að vera hjá sálfræðingi að vera á Esjunni“

„Við ætlum aðeins að gera smá gigg uppi, smá svona bæng og stjörnuljós og kakó. Svona stemmningu. Það verður allavega eitthvað fjör.“

En myndirðu hvetja aðra til að koma og fylgjast með þessu? 

„Ekki spurning! Þetta er klukkan þrjú á sunnudag. Allir að koma á Esjuna. Esjan gefur, hún gerir það. Þetta er eins og að vera hjá sálfræðingi að vera á Esjunni.“

Í heildina er um þrjú þúsund kílómetra að ræða og 300 kílómetra hækkun að sögn Gylfa. Fyrst hafi markmiðið verið 200 ferðir en það hafi náðst of snemma á árinu.

„Þetta átti ekkert að fara út í þessa vitleysu. Ég hef aldrei verið mikill öfgamaður. Ég bætti bara við 300 svo gerðist það bara allt í einu. Og þá var markmiðið bara 365, það er málið. Það er ein á dag, rosa flott. Síðan kláraðist það og við hentumst yfir 400 kallinn. Það var 16. nóvember og svo bara: Reynum 500 kallinn og ég er búinn að vera hérna rosa mikið síðan,“ segir hann og bætir við að um rosalegan endasprett hafi verið að ræða.

Hvernig bregst fólk við þegar þú segir frá þessu?

„Það er svona hipsumhaps. Það eru alls konar viðbrögð. Sumir hrista bara hausinn og lygna augunum. Eins og konan mín, frú Karítas, gerir gjarnan.“

600 ferðir á næsta ári og jólatré á Esjunni

Hann sé nú kominn með fullkomið áramótaheit fyrir komandi ár.

„Þetta er stórhættuleg spurning. Ég myndi segja að hún væri mjög hættuleg. Ég myndi segja að það væri ögrandi áskorun fólgin í henni. 2025, 500 mannstu? 2026, 600? Hver veit? Ef maður byrjar með svona háa tölu, strax í upphafi, þá er þetta ekkert stórmál,“ segir hann og bætir við að það að komast út úr dyrunum heima sé stærsti þröskuldurinn. 

„Veðrið er bara eins og það er. Bara einhvern veginn. Stundum alveg æðislega ógeðslegt. En það er bara eins og það er. Þegar þú ert kominn af stað þá er þetta ekki jafn hræðilegt og þú heldur. Þetta er bara hugarfarið. Bara út með ykkur öll. Út að labba!“

Það má segja að fjallið sé í raun orðið eins og annað heimili Gylfa og því tók hann sig til og skreytti grenitré á svæðinu. Esjan er því enn heimilislegri en áður. 

„Þetta gerðum við daginn sem við komumst ekki í fjallið. Það var algjörlega ófært út af veðri. Svo við stóðum hérna í smá roki. Það er pínu skjól hérna samt. Kláruðum þetta. Bara svona gleðigjafi í lífinu. Hver hefur ekki gaman af fallegu jólatré úti í náttúrunni.“