Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist skrifar 14. janúar 2026 10:00 Í dag blasir við okkur allt önnur heimsmynd en fyrir aðeins örfáum árum síðan. Við lifum á tímum skjótra breytinga og mikillar óvissu. Það er stríð í Evrópu og víða annars staðar um hnöttinn, spenna milli stórvelda og heimurinn virðist sífellt sundraðri. Öryggi sem áður var sjálfsagt er ekki endilega lengur tryggt. Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með. Þau standa fyrir friði, lýðræði, mannréttindum, samvinnu, frelsi, sjálfbærni og framförum – og í dag er Evrópusambandið raunverulega eina aflið sem hægt er að treysta að standi vörð um þessi gildi. Ísland myndi hafa gríðarlegan ávinning af því að vera fullgildur aðili að þessu samstarfi ríkja sem byggir á fyrrnefndum gildum, en ekki valdboði og einangrun. Þegar heimurinn er að klofna í blokkir og stórveldi sýna vaxandi skeytingarleysi gagnvart alþjóðalögum, værum við bæði sterkari og öruggari sem hluti af þessari heild. Oft heyrir maður sagt að það ætti að vera nóg að vera í NATO til að tryggja öryggi okkar og varnir. Aðild okkar Atlantshafsbandalaginu er vissulega gríðarlega mikilvæg þegar kemur að hernaðarlegu öryggi og vörnum gagnvart utanaðkomandi árásum, en Evrópusambandið nær hins vegar yfir mun víðara svið. Það myndi til dæmis tryggja okkur meira efnahagslegt, pólitískt og samfélagslegt öryggi. Raunin er líka sú að flest Evrópuríki eru aðilar að bæði NATO og Evrópusambandinu, því að það er ljóst að hernaðarlegt öryggi og pólitískur stöðugleiki haldast fast í hendur. Mín niðurstaða er því sú að ef Ísland væri með aðild að bæði NATO og ESB, væri okkur tryggð háværari rödd á heimsvísu, meiri áhrif og sterkara bakland. Ég tel að leiðin til þess að tryggja okkur Íslendingum sem besta og öruggasta framtíð liggi í samvinnu, en ekki einangrun. Samvinna útilokar ekki sjálfstæði, hún eflir það. Höfundur er laganemi og situr í stjórn Ungra Evrópusinna sem og Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Utanríkismál Öryggis- og varnarmál Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Í dag blasir við okkur allt önnur heimsmynd en fyrir aðeins örfáum árum síðan. Við lifum á tímum skjótra breytinga og mikillar óvissu. Það er stríð í Evrópu og víða annars staðar um hnöttinn, spenna milli stórvelda og heimurinn virðist sífellt sundraðri. Öryggi sem áður var sjálfsagt er ekki endilega lengur tryggt. Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með. Þau standa fyrir friði, lýðræði, mannréttindum, samvinnu, frelsi, sjálfbærni og framförum – og í dag er Evrópusambandið raunverulega eina aflið sem hægt er að treysta að standi vörð um þessi gildi. Ísland myndi hafa gríðarlegan ávinning af því að vera fullgildur aðili að þessu samstarfi ríkja sem byggir á fyrrnefndum gildum, en ekki valdboði og einangrun. Þegar heimurinn er að klofna í blokkir og stórveldi sýna vaxandi skeytingarleysi gagnvart alþjóðalögum, værum við bæði sterkari og öruggari sem hluti af þessari heild. Oft heyrir maður sagt að það ætti að vera nóg að vera í NATO til að tryggja öryggi okkar og varnir. Aðild okkar Atlantshafsbandalaginu er vissulega gríðarlega mikilvæg þegar kemur að hernaðarlegu öryggi og vörnum gagnvart utanaðkomandi árásum, en Evrópusambandið nær hins vegar yfir mun víðara svið. Það myndi til dæmis tryggja okkur meira efnahagslegt, pólitískt og samfélagslegt öryggi. Raunin er líka sú að flest Evrópuríki eru aðilar að bæði NATO og Evrópusambandinu, því að það er ljóst að hernaðarlegt öryggi og pólitískur stöðugleiki haldast fast í hendur. Mín niðurstaða er því sú að ef Ísland væri með aðild að bæði NATO og ESB, væri okkur tryggð háværari rödd á heimsvísu, meiri áhrif og sterkara bakland. Ég tel að leiðin til þess að tryggja okkur Íslendingum sem besta og öruggasta framtíð liggi í samvinnu, en ekki einangrun. Samvinna útilokar ekki sjálfstæði, hún eflir það. Höfundur er laganemi og situr í stjórn Ungra Evrópusinna sem og Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar