Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar 2. mars 2026 07:00 Þótt Ísland sé eyja í norðri ferðast afurðir raforkunnar okkar um alla heimsbyggðina. Með íslenskri raforku eru búin til verðmæti sem finnast í bílum á götum Berlínar, í vindmyllum á Norðursjó, í sólarsellum á Spáni og í rafstáli í Japan. Hún er í laxinum í búðarborðum Whole Foods og drífur gervigreindarlausnir. Verðmætin sem hér verða til eru hluti af daglegu lífi fjölda fólks víða um heim. Ástæðan er einföld: Viðskiptavinir Landsvirkjunar eru alþjóðlegir risar. Fjárhagslegur styrkur sumra þeirra jafnast á við heilu ríkin. Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði, en við búum yfir eftirsóknarverðri auðlind. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Uppskerutíminn er fram undan Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Sá tími er runninn upp. Arðgreiðslur til íslensku þjóðarinnar vegna áranna 2021-2025 hafa numið samtals um 110 milljörðum króna, þökk sé farsælum endursamningum. Nú er hafið mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins en í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku okkar. Markmið endursamninga er skýrt: raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, íslensku þjóðinni til hagsbóta. Á ársfundi Landsvirkjunar á morgun, 3. mars, fjalla ég nánar um hvernig við ætlum að sækja fram á þessum krefjandi alþjóðamarkaði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Orkumál Landsvirkjun Mest lesið Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Halldór 02.05.2026 Halldór Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
Þótt Ísland sé eyja í norðri ferðast afurðir raforkunnar okkar um alla heimsbyggðina. Með íslenskri raforku eru búin til verðmæti sem finnast í bílum á götum Berlínar, í vindmyllum á Norðursjó, í sólarsellum á Spáni og í rafstáli í Japan. Hún er í laxinum í búðarborðum Whole Foods og drífur gervigreindarlausnir. Verðmætin sem hér verða til eru hluti af daglegu lífi fjölda fólks víða um heim. Ástæðan er einföld: Viðskiptavinir Landsvirkjunar eru alþjóðlegir risar. Fjárhagslegur styrkur sumra þeirra jafnast á við heilu ríkin. Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði, en við búum yfir eftirsóknarverðri auðlind. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Uppskerutíminn er fram undan Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Sá tími er runninn upp. Arðgreiðslur til íslensku þjóðarinnar vegna áranna 2021-2025 hafa numið samtals um 110 milljörðum króna, þökk sé farsælum endursamningum. Nú er hafið mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins en í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku okkar. Markmið endursamninga er skýrt: raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, íslensku þjóðinni til hagsbóta. Á ársfundi Landsvirkjunar á morgun, 3. mars, fjalla ég nánar um hvernig við ætlum að sækja fram á þessum krefjandi alþjóðamarkaði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar