Ótvíræður ávinningur af innleiðingu farsældarlaganna Óskar Dýrmundur Ólafsson skrifar 12. mars 2026 15:03 Í tímamótalögum frá árinu 2022 um samþættingu þjónustu í þágu farsældar barna er meginmarkmiðið að börn og foreldrar sem á þurfa að halda hafi aðgang að samþættri þjónustu við hæfi án hindrana. Sérstaða laganna markast meðal annars af því að þau stuðla að heildstæðri samvinnu þvert á ráðuneyti, fagsvið og skýra enn betur upp fyrir hverja þau eru; börnin, sem eru ávallt í forgrunni þjónustunnar. Hjá Reykjavíkurborg hefur þessi nálgun birst í fyrirkomulagi sem heitir Betri borg fyrir börn og kallar á samstarf fagsviða og fagráða. Í verki og útfærslu gegna miðstöðvar borgarinnar lykilhlutverki í samþættingu þjónustunnar í nánu samstarfi við leik- og grunnskóla og þá aðila sem sinna frístundastarfi en þverfaglegt samstarf er einn megintilgangur miðstöðvanna sem er að finna í fjórum borgarhlutum: Suður-, Norður-, Austur- og Vesturmiðstöðvar. Aukið samstarf innan borgar og utan Árangur hefur náðst af innleiðingu farsældarlaganna hjá Reykjavíkurborg. Sem dæmi þá hefur breyting orðið á samstarfi stjórnenda leik- og grunnskóla, frístundaþjónustu og velferðarþjónustu sem deila miðstöðvunum sem sameiginlegum vinnustöðum. Tengsl menntunar, velferðar og frístundastarfs hafa styrkst og árangur hefur náðst við að styðja börn til þroska og aukinnar virkni. Gott samstarf er með stjórnendum, starfsfólki, foreldrum og börnum í hverjum borgarhluta fyrir sig og lögð áhersla á að bregðast hratt og vel við með lausnir við áskorunum með snemmtæka nálgun að leiðarljósi. Mikilvægt hlutverk tengiliða farsældar Um geta verið að ræða lausnir í skólaumhverfi barns, til dæmis með samvinnu við frístundaheimili og samvinnu við foreldra um það hvernig er betur hægt að hlúa að námi og uppeldi barns. Þarna gegna tengiliðir farsældar í umhverfi barna í leik- og grunnskólum mikilvægu hlutverki en þeirra hlutverk er að leitast við að leysa úr málum svo að ekki þurfi viðameiri úrræði. Eitt markmið innleiðingar farsældarlaganna er að styðja við lausn áskorana með því að sinna forvörnum. Virk þátttaka í íþrótta- og frístundastarfi er liður í þessu og hefur Reykjavíkurborg unnið markvisst að því að ná til jaðarsettra barna til þess að virkja styrkleika þeirra í nánu samstarfi við hlutaðeigandi aðila eins og íþróttafélög og menningarstarf. Þegar þörf er fyrir aukna samþættingu og þjónustu taka málstjórar miðstöðvanna við og tengja lausnir við þá þjónustu sem þörf er á með samþættri nálgun. Hugað er að staðbundnum veruleika fólks út frá samfélagi þeirra til að skynja heildstætt betur þarfir hvers og eins. Samvinna í nærumhverfi barna stuðlar að betra samfélagi Samfélagsgerðin þróast hratt og verður stöðugt margbreytilegri með tilheyrandi áskorunum. Með því að vinna þverfaglega í nærsamfélaginu þá stuðlum við að samþættari og betri þjónustu. Miðstöðvar borgarinnar halda áfram að þróa þessa nálgun til þess að mæta markmiðum laga um samvinnu og farsæld barna. Greinin er skrifuð í tilefni farsældarviku sem nú stendur yfir í öllum sveitarfélögum höfuðborgarsvæðisins. Höfundur er framkvæmdastjóri í Suðurmiðstöð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Halldór 10.10.2026 Halldór Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Í tímamótalögum frá árinu 2022 um samþættingu þjónustu í þágu farsældar barna er meginmarkmiðið að börn og foreldrar sem á þurfa að halda hafi aðgang að samþættri þjónustu við hæfi án hindrana. Sérstaða laganna markast meðal annars af því að þau stuðla að heildstæðri samvinnu þvert á ráðuneyti, fagsvið og skýra enn betur upp fyrir hverja þau eru; börnin, sem eru ávallt í forgrunni þjónustunnar. Hjá Reykjavíkurborg hefur þessi nálgun birst í fyrirkomulagi sem heitir Betri borg fyrir börn og kallar á samstarf fagsviða og fagráða. Í verki og útfærslu gegna miðstöðvar borgarinnar lykilhlutverki í samþættingu þjónustunnar í nánu samstarfi við leik- og grunnskóla og þá aðila sem sinna frístundastarfi en þverfaglegt samstarf er einn megintilgangur miðstöðvanna sem er að finna í fjórum borgarhlutum: Suður-, Norður-, Austur- og Vesturmiðstöðvar. Aukið samstarf innan borgar og utan Árangur hefur náðst af innleiðingu farsældarlaganna hjá Reykjavíkurborg. Sem dæmi þá hefur breyting orðið á samstarfi stjórnenda leik- og grunnskóla, frístundaþjónustu og velferðarþjónustu sem deila miðstöðvunum sem sameiginlegum vinnustöðum. Tengsl menntunar, velferðar og frístundastarfs hafa styrkst og árangur hefur náðst við að styðja börn til þroska og aukinnar virkni. Gott samstarf er með stjórnendum, starfsfólki, foreldrum og börnum í hverjum borgarhluta fyrir sig og lögð áhersla á að bregðast hratt og vel við með lausnir við áskorunum með snemmtæka nálgun að leiðarljósi. Mikilvægt hlutverk tengiliða farsældar Um geta verið að ræða lausnir í skólaumhverfi barns, til dæmis með samvinnu við frístundaheimili og samvinnu við foreldra um það hvernig er betur hægt að hlúa að námi og uppeldi barns. Þarna gegna tengiliðir farsældar í umhverfi barna í leik- og grunnskólum mikilvægu hlutverki en þeirra hlutverk er að leitast við að leysa úr málum svo að ekki þurfi viðameiri úrræði. Eitt markmið innleiðingar farsældarlaganna er að styðja við lausn áskorana með því að sinna forvörnum. Virk þátttaka í íþrótta- og frístundastarfi er liður í þessu og hefur Reykjavíkurborg unnið markvisst að því að ná til jaðarsettra barna til þess að virkja styrkleika þeirra í nánu samstarfi við hlutaðeigandi aðila eins og íþróttafélög og menningarstarf. Þegar þörf er fyrir aukna samþættingu og þjónustu taka málstjórar miðstöðvanna við og tengja lausnir við þá þjónustu sem þörf er á með samþættri nálgun. Hugað er að staðbundnum veruleika fólks út frá samfélagi þeirra til að skynja heildstætt betur þarfir hvers og eins. Samvinna í nærumhverfi barna stuðlar að betra samfélagi Samfélagsgerðin þróast hratt og verður stöðugt margbreytilegri með tilheyrandi áskorunum. Með því að vinna þverfaglega í nærsamfélaginu þá stuðlum við að samþættari og betri þjónustu. Miðstöðvar borgarinnar halda áfram að þróa þessa nálgun til þess að mæta markmiðum laga um samvinnu og farsæld barna. Greinin er skrifuð í tilefni farsældarviku sem nú stendur yfir í öllum sveitarfélögum höfuðborgarsvæðisins. Höfundur er framkvæmdastjóri í Suðurmiðstöð
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar