Vinnum að hag sjúklinga – og förum rétt með staðreyndir Aðalsteinn Arnarson og Kristján Jón Jónatansson skrifa 20. mars 2026 13:00 Klíníkin hefur undanfarnar vikur vakið athygli á hagræði og sparnaði sem falist getur í að framkvæma efnaskiptaaðgerðir á vegum Landspítalans hér á landi í stað þess að senda sjúklinga erlendis. Klíníkin hefur í áratug framkvæmt mikinn fjölda slíkra aðgerða hér á landi með góðum árangri svo þekking og allur aðbúnaður er til. Að frumkvæði yfirvalda heilbrigðismála var gerður samningur við Sjúkratryggingar Íslands í ágúst sl. um framkvæmd þessara aðgerða en tafir á innleiðingu hans urðu tildrög þess að forsvarsmenn Klíníkurinnar hófu að vekja athygli á málinu enda talsverðir fjármunir undir fyrir hið opinbera fyrir utan ómælt hagræði fyrir sjúklinga. Hjörtur Gíslason, skurðlæknir á Landspítala, sem jafnframt starfar í Svíþjóð og hefur þar framkvæmt efnaskiptaaðgerðir á íslenskum sjúklingum, skrifaði í kjölfarið grein og fór þar með ýmsar rangfærslur og óábyrgar staðhæfingar sem ekki er hægt að láta hjá líða að svara. Vega þær ekki aðeins að heiðri Klíníkurinnar og fagmennsku þar innan veggja heldur alls þess góða starfsfólks sem hjá Klíníkinni starfar. Staðhæfingar Hjartar byggja vonandi á misskilningi eða þekkingarleysi á störfum Klíníkurinnar. Klíníkin hefur átt í farsælu samstarfi við Landspítala, heilbrigðisráðuneytið, Sjúkratryggingar Íslands og fleiri aðila. Gæði þjónustu og velferð sjúklinga er alltaf leiðarljós í öllum störfum okkar og hefur mikill metnaður verið lagður í að byggja upp gott orðspor Klíníkurinnar. Það er eðlilegt og gott að skiptar skoðanir séu á fyrirkomulagi heilbrigðisþjónustu, en ekki getur talist gott að læknir tjái sig opinberlega með svo óábyrgum hætti, einkum þegar hann á hagsmuna að gæta vegna eigin fyrirtækjareksturs í sama málaflokki. Um rangfærslurnar sem vert er að leiðrétta er af nógu að taka. Klíníkin starfrækir vissulega þverfaglegt teymi um starfsemina sem um ræðir, þvert á það sem Hjörtur segir. Teymið sem kemur að efnaskiptaaðgerðum telur skurðlækna, hjúkrunarfræðinga, næringarfræðing og sjúkraþjálfara. Aðkoma lyflæknis til viðbótar er í undirbúningi en við vísum auk þess í önnur úrræði á borð við sálfræðinga eða hugræna atferlismeðferð eftir því sem hentar hverjum sjúklingi. Alrangt er að sjúklingar hitti ekki skurðlækni fyrir aðgerð. Allir hitta skurðlækni í fyrsta viðtali, svo aftur fyrir aðgerð og á stofugangi eftir aðgerð. Regluleg einstaklingsbundin eftirfylgni er skipulögð fyrir hvern sjúkling 6 vikum, 6 mánuðum og ári eftir aðgerð. Sjúklingar geta auk þess óskað eftir því að framlengja eftirfylgni eða koma oftar ef þörf er á. Ein alvarlegasta afvegaleiðingin er að Landspítalinn verji miklum tíma í að sinna fylgikvillum eftir efnaskiptaaðgerðir sem framkvæmdar hafa verið á Klíníkinni. Þessu hefur lengi verið haldið fram en þrátt fyrir ósk um tölulegar upplýsingar frá Landspítala hafa slík gögn aldrei verið lögð fram. Fylgikvillar vegna efnaskiptaaðgerða eru þekktir hvar sem þær eru framkvæmdar og hluti þeirra sjúklinga þarfnast aðgerðar. Tíðni alvarlegra fylgikvilla hefur verið mjög lág á Klíníkinni. Klíníkin sinnir öllum þeim sem til hennar leita vegna fylgikvilla. Sjúklingar leita til hins opinbera ýmist vegna bráðavanda en oftar vegna greiðsluþátttöku hins opinbera sem ekki hefur verið til staðar á Klíníkinni. Þetta fyrirkomulag er sambærilegt við það sem þekkist í nágrannalöndum okkar sem búa við svipað heilbrigðiskerfi, þ.á.m. í Svíþjóð. Fleira mætti telja til en mikilvægast er þó að horfa til þess sem betur má fara í heilbrigðiskerfinu. Um eitt eru nefnilega allir sammála, en það er velferð sjúklinga. Um það snýst þetta fyrst og fremst. Hjörtur bendir réttilega á að langbest sé að aðgerðir á borð við þessar séu framkvæmdar hér á landi. Þrennt skiptir hér helst máli. Fyrir það fyrsta er kostnaður ríkisins sannanlega talsvert hærri þegar sjúklingar eru sendir erlendis, m.a. vegna ferðakostnaðar og dagpeninga. Fyrir utan beinan kostnað skipta samfélagslegir þættir einnig verulegu máli. Mikilvægt er að þekking á sjúkdómum sem leiða til efnaskiptaaðgerða og svo á aðgerðunum sjálfum sé til og haldist hér í landinu. Slík þekking er fjárfesting í sjálfu sér en við bætist skattsporið sem til verður vegna aðgerðanna og sá samfélagslegi ávinningur sem því fylgir. Síðast en ekki síst er langt ferðalag mikið óhagræði og fyrirhöfn fyrir sjúklingana. Þetta álag má ekki vanmeta og því til mikils að vinna að hægt sé að veita þessa þjónustu á Íslandi. Það getur verið mikið fyrirtæki og kvíðavaldur að leggja í löng ferðalög, bæði fyrir en ekki síður eftir aðgerðir. Ísland er lítið land og mikilvægt að allir aðilar vinni saman að því að finna leiðir til að veita betri heilbrigðisþjónustu og halda niðri kostnaði. Í stað þess að munnhöggvast í fjölmiðlum verður vonandi hægt að halda áfram uppbyggilegu samtali með hag sjúklinga og heilbrigðiskerfisins að leiðarljósi. Aðalsteinn er sérfræðingur í almennum skurðlækningum hjá Klíníkinni og Kristján Jón er framkvæmdastjóri Klíníkurinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Klíníkin hefur undanfarnar vikur vakið athygli á hagræði og sparnaði sem falist getur í að framkvæma efnaskiptaaðgerðir á vegum Landspítalans hér á landi í stað þess að senda sjúklinga erlendis. Klíníkin hefur í áratug framkvæmt mikinn fjölda slíkra aðgerða hér á landi með góðum árangri svo þekking og allur aðbúnaður er til. Að frumkvæði yfirvalda heilbrigðismála var gerður samningur við Sjúkratryggingar Íslands í ágúst sl. um framkvæmd þessara aðgerða en tafir á innleiðingu hans urðu tildrög þess að forsvarsmenn Klíníkurinnar hófu að vekja athygli á málinu enda talsverðir fjármunir undir fyrir hið opinbera fyrir utan ómælt hagræði fyrir sjúklinga. Hjörtur Gíslason, skurðlæknir á Landspítala, sem jafnframt starfar í Svíþjóð og hefur þar framkvæmt efnaskiptaaðgerðir á íslenskum sjúklingum, skrifaði í kjölfarið grein og fór þar með ýmsar rangfærslur og óábyrgar staðhæfingar sem ekki er hægt að láta hjá líða að svara. Vega þær ekki aðeins að heiðri Klíníkurinnar og fagmennsku þar innan veggja heldur alls þess góða starfsfólks sem hjá Klíníkinni starfar. Staðhæfingar Hjartar byggja vonandi á misskilningi eða þekkingarleysi á störfum Klíníkurinnar. Klíníkin hefur átt í farsælu samstarfi við Landspítala, heilbrigðisráðuneytið, Sjúkratryggingar Íslands og fleiri aðila. Gæði þjónustu og velferð sjúklinga er alltaf leiðarljós í öllum störfum okkar og hefur mikill metnaður verið lagður í að byggja upp gott orðspor Klíníkurinnar. Það er eðlilegt og gott að skiptar skoðanir séu á fyrirkomulagi heilbrigðisþjónustu, en ekki getur talist gott að læknir tjái sig opinberlega með svo óábyrgum hætti, einkum þegar hann á hagsmuna að gæta vegna eigin fyrirtækjareksturs í sama málaflokki. Um rangfærslurnar sem vert er að leiðrétta er af nógu að taka. Klíníkin starfrækir vissulega þverfaglegt teymi um starfsemina sem um ræðir, þvert á það sem Hjörtur segir. Teymið sem kemur að efnaskiptaaðgerðum telur skurðlækna, hjúkrunarfræðinga, næringarfræðing og sjúkraþjálfara. Aðkoma lyflæknis til viðbótar er í undirbúningi en við vísum auk þess í önnur úrræði á borð við sálfræðinga eða hugræna atferlismeðferð eftir því sem hentar hverjum sjúklingi. Alrangt er að sjúklingar hitti ekki skurðlækni fyrir aðgerð. Allir hitta skurðlækni í fyrsta viðtali, svo aftur fyrir aðgerð og á stofugangi eftir aðgerð. Regluleg einstaklingsbundin eftirfylgni er skipulögð fyrir hvern sjúkling 6 vikum, 6 mánuðum og ári eftir aðgerð. Sjúklingar geta auk þess óskað eftir því að framlengja eftirfylgni eða koma oftar ef þörf er á. Ein alvarlegasta afvegaleiðingin er að Landspítalinn verji miklum tíma í að sinna fylgikvillum eftir efnaskiptaaðgerðir sem framkvæmdar hafa verið á Klíníkinni. Þessu hefur lengi verið haldið fram en þrátt fyrir ósk um tölulegar upplýsingar frá Landspítala hafa slík gögn aldrei verið lögð fram. Fylgikvillar vegna efnaskiptaaðgerða eru þekktir hvar sem þær eru framkvæmdar og hluti þeirra sjúklinga þarfnast aðgerðar. Tíðni alvarlegra fylgikvilla hefur verið mjög lág á Klíníkinni. Klíníkin sinnir öllum þeim sem til hennar leita vegna fylgikvilla. Sjúklingar leita til hins opinbera ýmist vegna bráðavanda en oftar vegna greiðsluþátttöku hins opinbera sem ekki hefur verið til staðar á Klíníkinni. Þetta fyrirkomulag er sambærilegt við það sem þekkist í nágrannalöndum okkar sem búa við svipað heilbrigðiskerfi, þ.á.m. í Svíþjóð. Fleira mætti telja til en mikilvægast er þó að horfa til þess sem betur má fara í heilbrigðiskerfinu. Um eitt eru nefnilega allir sammála, en það er velferð sjúklinga. Um það snýst þetta fyrst og fremst. Hjörtur bendir réttilega á að langbest sé að aðgerðir á borð við þessar séu framkvæmdar hér á landi. Þrennt skiptir hér helst máli. Fyrir það fyrsta er kostnaður ríkisins sannanlega talsvert hærri þegar sjúklingar eru sendir erlendis, m.a. vegna ferðakostnaðar og dagpeninga. Fyrir utan beinan kostnað skipta samfélagslegir þættir einnig verulegu máli. Mikilvægt er að þekking á sjúkdómum sem leiða til efnaskiptaaðgerða og svo á aðgerðunum sjálfum sé til og haldist hér í landinu. Slík þekking er fjárfesting í sjálfu sér en við bætist skattsporið sem til verður vegna aðgerðanna og sá samfélagslegi ávinningur sem því fylgir. Síðast en ekki síst er langt ferðalag mikið óhagræði og fyrirhöfn fyrir sjúklingana. Þetta álag má ekki vanmeta og því til mikils að vinna að hægt sé að veita þessa þjónustu á Íslandi. Það getur verið mikið fyrirtæki og kvíðavaldur að leggja í löng ferðalög, bæði fyrir en ekki síður eftir aðgerðir. Ísland er lítið land og mikilvægt að allir aðilar vinni saman að því að finna leiðir til að veita betri heilbrigðisþjónustu og halda niðri kostnaði. Í stað þess að munnhöggvast í fjölmiðlum verður vonandi hægt að halda áfram uppbyggilegu samtali með hag sjúklinga og heilbrigðiskerfisins að leiðarljósi. Aðalsteinn er sérfræðingur í almennum skurðlækningum hjá Klíníkinni og Kristján Jón er framkvæmdastjóri Klíníkurinnar.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar