Smámenni Snorri Sturluson skrifar 1. apríl 2026 09:32 Í æsku kynntist ég smámennum. Þetta voru strákar sem leið illa og þeir kunnu ekki annað ráð við því en að níðast á þeim sem voru minni máttar, þeim sem lágu af einhverjum ástæðum vel við höggi og gátu ekki varið sig, voru öðruvísi, áttu öðruvísi fjölskyldur, voru frá öðru landi, töluðu öðruvísi, höfðu öðruvísi húðlit, klæddu sig öðruvísi, klipptu sig öðruvísi, voru með einhverskonar andlegar eða líkamlegar áskoranir eða skáru sig á einhvern hátt frá hinu svo kallaða normi (hvað sem það nú er). Þetta var kallað stríðni, ef það keyrði um þverbak var það kallað fantaskapur og einstaka sinnum rötuðu svona mál inni á borð hjá skólastjóra, mjög sjaldan samt. Seinna var farið að kalla þessa hegðun einelti og samfélagið fór að átta sig á því hversu skaðleg þessi hegðun er og bregðast við henni. Ég hef upplifað þessa hegðun á marga vegu, ég hef verið áhorfandi að einelti, tekið þátt í því og orðið fyrir því sjálfur, ég þekki þessa vanlíðan. En ég lærði og þroskaðist upp úr þessari hegðun, ég kynntist samkennd, umburðarlyndi og manngæsku, til allra, nema fantanna, þeim þarf að mæta af ákveðni, í kærleik, en ekki af umburðar- né skeytingarleysi því það skilja þeir sem viðurkenningu á hegðun sinni og valdeflast. Í dag er hópur fólk sem hefur hátt á opinberum vettvangi, þau hafa hátt um fólk sem er öðruvísi, þau tala af sannfæringu um ógnina sem að okkur sækir vegna fólks sem er öðruvísi. Þetta öðruvísi fólk er m.a. útlendingar, transfólk, samkynhneigt fólk, fólk af öðrum litarhætti en hvítum og fólk af annarri trú en kristinni. Í grundvallaratriðum fólk sem er ekki hreinir afkomendur Skandínava og Íra sem byggðu þetta land fyrir rúmum þúsund árum og snérist til kristni árið 1000. Þessi hópur fólks er hræddur við allt sem er öðruvísi en það sjálft. Þetta fólk á bágt, það fær ekki næga hlýju og ummönnun, það er með brotna sjálfsmynd, það hefur ekki nægilegt sjálfstraust til að treysta á eigin getu og atgervi og heldur þessvegna að þau sem eru öðruvísi muni taka sviðsljósið frá þeim, stela af þeim konunum (því þessi hópur er að mestu gagnkynhneigðir karlmenn), stela af þeim vinnunni, tækifærunum og þeim lífsgæðum sem eru í boði. Í grunninn eru þetta smámenni sem halda að það sé verið að stela af sér lífsgæðum og varnarviðbragð þeirra er að finna einhvern minni máttar til að níðast á, alveg eins og smámennin á skólalóðinni sem tóku út eigin vanlíðan með einelti, fantaskap og líkamlegu ofbeldi. Þetta er ekkert nýtt í mannkynssögunni, þetta er það sem hratt helförinni af stað, þetta er það sem er að gerast í Ísrael, þetta er það sem er að gerast í Bandaríkjunum og víðar í þessum töluðum orðum, og því miður á Íslandi. Siðlausir tækifærissinnar á sviði stjórnmálanna eru næmir á svona aðstæður og sjá sér leik á borði, þeir næra þessa vanlíðan, þessa tortryggni, þennan ótta til þess að veiða atkvæði með því að beita þau sem eru öðruvísi samskonar einelti og smámennin á skólalóðinni. Það er hörmulegt að horfa upp á fólk í áhrifastöðum í samfélaginu, fólk sem þéna háar fjárhæðir í hverjum mánuði, mörg á háum launum hjá okkur skattgreiðendum, dreifa hræðsluáróðri um fólk sem er öðruvísi til að veiða atkvæði. Þau smætta og lítillækka ofangreinda hópa, leggja þá í einelti. Með þessu einelti er þetta fólk, sem er öðruvísi, sett í stöðu í samfélaginu sem er útilokandi frekar en inngildandi og í verstu tilfellum setja þau saklaust fólk í hættu með því að beinlínis beina reiði og ótta í þeirra átt. Þetta er saklaust fólk sem borgar skattana sína og sinnir fjölskyldum sínum og störfum alveg eins og aðrir íbúar þessa lands. Vegna þess að það er öðruvísi á einhvern hátt á það sér oft fáa málsvara, lítið bakland og getur illa varið sig. Það er minni máttar og berskjaldað gegn árásum. Smámennin ráðast alltaf á þá sem eru minni máttar, því þeir eru smámenni. Gefum smámennum ekki afslátt, leyfum þeim ekki að vaða uppi, mætum þeim af ákveðni, þó með kærleik, því munum að þau eiga bágt smámennin, en um umberum þau ekki, horfum ekki í hina áttina og látum sem ekkert sé, því þá valdeflast smámennin. Við viljum ekki smámenni, við viljum stórmenni, fólk með stór hjörtu, fólk sem getur séð hið góða í öllum, fólk sem vill vaxa, fólk sem vill stækka samfélagið okkar með því að virkja allt fólk, ekki minnka það með því að útiloka fólk. Ekki hlusta á smámennin. Höfundur er heimspekingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Í æsku kynntist ég smámennum. Þetta voru strákar sem leið illa og þeir kunnu ekki annað ráð við því en að níðast á þeim sem voru minni máttar, þeim sem lágu af einhverjum ástæðum vel við höggi og gátu ekki varið sig, voru öðruvísi, áttu öðruvísi fjölskyldur, voru frá öðru landi, töluðu öðruvísi, höfðu öðruvísi húðlit, klæddu sig öðruvísi, klipptu sig öðruvísi, voru með einhverskonar andlegar eða líkamlegar áskoranir eða skáru sig á einhvern hátt frá hinu svo kallaða normi (hvað sem það nú er). Þetta var kallað stríðni, ef það keyrði um þverbak var það kallað fantaskapur og einstaka sinnum rötuðu svona mál inni á borð hjá skólastjóra, mjög sjaldan samt. Seinna var farið að kalla þessa hegðun einelti og samfélagið fór að átta sig á því hversu skaðleg þessi hegðun er og bregðast við henni. Ég hef upplifað þessa hegðun á marga vegu, ég hef verið áhorfandi að einelti, tekið þátt í því og orðið fyrir því sjálfur, ég þekki þessa vanlíðan. En ég lærði og þroskaðist upp úr þessari hegðun, ég kynntist samkennd, umburðarlyndi og manngæsku, til allra, nema fantanna, þeim þarf að mæta af ákveðni, í kærleik, en ekki af umburðar- né skeytingarleysi því það skilja þeir sem viðurkenningu á hegðun sinni og valdeflast. Í dag er hópur fólk sem hefur hátt á opinberum vettvangi, þau hafa hátt um fólk sem er öðruvísi, þau tala af sannfæringu um ógnina sem að okkur sækir vegna fólks sem er öðruvísi. Þetta öðruvísi fólk er m.a. útlendingar, transfólk, samkynhneigt fólk, fólk af öðrum litarhætti en hvítum og fólk af annarri trú en kristinni. Í grundvallaratriðum fólk sem er ekki hreinir afkomendur Skandínava og Íra sem byggðu þetta land fyrir rúmum þúsund árum og snérist til kristni árið 1000. Þessi hópur fólks er hræddur við allt sem er öðruvísi en það sjálft. Þetta fólk á bágt, það fær ekki næga hlýju og ummönnun, það er með brotna sjálfsmynd, það hefur ekki nægilegt sjálfstraust til að treysta á eigin getu og atgervi og heldur þessvegna að þau sem eru öðruvísi muni taka sviðsljósið frá þeim, stela af þeim konunum (því þessi hópur er að mestu gagnkynhneigðir karlmenn), stela af þeim vinnunni, tækifærunum og þeim lífsgæðum sem eru í boði. Í grunninn eru þetta smámenni sem halda að það sé verið að stela af sér lífsgæðum og varnarviðbragð þeirra er að finna einhvern minni máttar til að níðast á, alveg eins og smámennin á skólalóðinni sem tóku út eigin vanlíðan með einelti, fantaskap og líkamlegu ofbeldi. Þetta er ekkert nýtt í mannkynssögunni, þetta er það sem hratt helförinni af stað, þetta er það sem er að gerast í Ísrael, þetta er það sem er að gerast í Bandaríkjunum og víðar í þessum töluðum orðum, og því miður á Íslandi. Siðlausir tækifærissinnar á sviði stjórnmálanna eru næmir á svona aðstæður og sjá sér leik á borði, þeir næra þessa vanlíðan, þessa tortryggni, þennan ótta til þess að veiða atkvæði með því að beita þau sem eru öðruvísi samskonar einelti og smámennin á skólalóðinni. Það er hörmulegt að horfa upp á fólk í áhrifastöðum í samfélaginu, fólk sem þéna háar fjárhæðir í hverjum mánuði, mörg á háum launum hjá okkur skattgreiðendum, dreifa hræðsluáróðri um fólk sem er öðruvísi til að veiða atkvæði. Þau smætta og lítillækka ofangreinda hópa, leggja þá í einelti. Með þessu einelti er þetta fólk, sem er öðruvísi, sett í stöðu í samfélaginu sem er útilokandi frekar en inngildandi og í verstu tilfellum setja þau saklaust fólk í hættu með því að beinlínis beina reiði og ótta í þeirra átt. Þetta er saklaust fólk sem borgar skattana sína og sinnir fjölskyldum sínum og störfum alveg eins og aðrir íbúar þessa lands. Vegna þess að það er öðruvísi á einhvern hátt á það sér oft fáa málsvara, lítið bakland og getur illa varið sig. Það er minni máttar og berskjaldað gegn árásum. Smámennin ráðast alltaf á þá sem eru minni máttar, því þeir eru smámenni. Gefum smámennum ekki afslátt, leyfum þeim ekki að vaða uppi, mætum þeim af ákveðni, þó með kærleik, því munum að þau eiga bágt smámennin, en um umberum þau ekki, horfum ekki í hina áttina og látum sem ekkert sé, því þá valdeflast smámennin. Við viljum ekki smámenni, við viljum stórmenni, fólk með stór hjörtu, fólk sem getur séð hið góða í öllum, fólk sem vill vaxa, fólk sem vill stækka samfélagið okkar með því að virkja allt fólk, ekki minnka það með því að útiloka fólk. Ekki hlusta á smámennin. Höfundur er heimspekingur.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun