Staða Íslands í alþjóðakerfinu: Mikilvægi upplýstrar umræðu Auður Birna Stefánsdóttir, Tómas Joensen og Pia Hansson skrifa 13. apríl 2026 11:45 Á tímum hraðra og djúpstæðra breytinga í alþjóðakerfinu er brýnna en nokkru sinni fyrr að efla skilning og greiningargetu okkar á þróun varnar- og öryggismála og stöðu Íslands í alþjóðasamfélaginu. Fyrir smáríki eins og Ísland skiptir þetta höfuðmáli, þar sem svigrúm okkar til að móta stefnu í utanríkis- og öryggismálum ræðst að stórum hluta af því hvernig aðstæður á alþjóðavettvangi þróast og hversu vel okkur tekst að skilja og bregðast við þeirri þróun. Árásarstríð Rússlands gegn Úkraínu hefur gjörbreytt öryggisumhverfi Evrópu og aukinn óstöðugleiki í tengslum við átökin í Miðausturlöndum hefur gert stöðuna enn ófyrirsjáanlegri. Á sama tíma hefur traust innan rótgróinna bandalaga veikst, þar sem ágreiningur um forgangsröðun, verkaskiptingu og viðbrögð við alþjóðlegum áskorunum hefur farið vaxandi. Spurningin er því ekki lengur aðeins hvert þessi bandalög stefna, heldur hvað tekur við ef stoðir þeirra halda áfram að veikjast. Hvernig ætlar Ísland að tryggja öryggi sitt og hagsmuni í alþjóðakerfi sem verður æ ófyrirsjáanlegra og óstöðugra? Hvernig getum við, þrátt fyrir að vera smáríki, haldið áfram að marka okkar utanríkisstefnu út frá eigin sannfæringu og staðið með þeim gildum sem við teljum ófrávíkjanleg? Öryggisáskoranir samtímans eru þó ekki eingöngu hernaðarlegs eðlis. Vaxandi tíðni náttúruhamfara, netógnir og útbreiðsla upplýsingaóreiðu kalla á víðtækari skilning á hugtakinu öryggi. Dreifing rangra eða villandi upplýsinga, oft með stuðningi erlendra aðila, getur einnig grafið undan trausti, aukið sundrung og veikt stoðir lýðræðislegra stofnana. Aukin óvissa í alþjóðakerfinu kallar á skýrari sýn, dýpri skilning og markvissari viðbrögð. Með því að fjárfesta í rannsóknum og þekkingu má skapa traustari grunn fyrir langtímastefnumótun og tryggja að Ísland sé betur í stakk búið til að takast á við þær breytingar og áskoranir sem fram undan eru. Háskólar gegna einnig lykilhlutverki sem vettvangur fyrir opna, gagnrýna og upplýsta umræðu þar sem almenningur, nemendur, fræðimenn, stjórnmálamenn og sérfræðingar geta komið saman og rætt áskoranir samtímans frá ólíkum sjónarhornum. Slík umræða stuðlar að dýpri skilningi á því hvernig Ísland getur best staðið vörð um eigin hagsmuni í óstöðugum heimi. Alþjóðamál og staða Íslands í alþjóðakerfinu verða rædd á árlegri ráðstefnu Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, utanríkisráðuneytisins og Norræna hússins í samstarfi við Félag stjórnmálafræðinga og Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, þriðjudaginn 14. apríl í Norræna húsinu. Skráning á ráðstefnuna fer fram á vefsíðu Alþjóðamálastofnunar www.ams.hi.is en athygli er vakin á því að ráðstefnunni er einnig streymt á miðlum Alþjóðamálastofnunar. Auður Birna Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Tómas Joensen, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Pia Hansson, forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Öryggis- og varnarmál Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Skoðun Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Á tímum hraðra og djúpstæðra breytinga í alþjóðakerfinu er brýnna en nokkru sinni fyrr að efla skilning og greiningargetu okkar á þróun varnar- og öryggismála og stöðu Íslands í alþjóðasamfélaginu. Fyrir smáríki eins og Ísland skiptir þetta höfuðmáli, þar sem svigrúm okkar til að móta stefnu í utanríkis- og öryggismálum ræðst að stórum hluta af því hvernig aðstæður á alþjóðavettvangi þróast og hversu vel okkur tekst að skilja og bregðast við þeirri þróun. Árásarstríð Rússlands gegn Úkraínu hefur gjörbreytt öryggisumhverfi Evrópu og aukinn óstöðugleiki í tengslum við átökin í Miðausturlöndum hefur gert stöðuna enn ófyrirsjáanlegri. Á sama tíma hefur traust innan rótgróinna bandalaga veikst, þar sem ágreiningur um forgangsröðun, verkaskiptingu og viðbrögð við alþjóðlegum áskorunum hefur farið vaxandi. Spurningin er því ekki lengur aðeins hvert þessi bandalög stefna, heldur hvað tekur við ef stoðir þeirra halda áfram að veikjast. Hvernig ætlar Ísland að tryggja öryggi sitt og hagsmuni í alþjóðakerfi sem verður æ ófyrirsjáanlegra og óstöðugra? Hvernig getum við, þrátt fyrir að vera smáríki, haldið áfram að marka okkar utanríkisstefnu út frá eigin sannfæringu og staðið með þeim gildum sem við teljum ófrávíkjanleg? Öryggisáskoranir samtímans eru þó ekki eingöngu hernaðarlegs eðlis. Vaxandi tíðni náttúruhamfara, netógnir og útbreiðsla upplýsingaóreiðu kalla á víðtækari skilning á hugtakinu öryggi. Dreifing rangra eða villandi upplýsinga, oft með stuðningi erlendra aðila, getur einnig grafið undan trausti, aukið sundrung og veikt stoðir lýðræðislegra stofnana. Aukin óvissa í alþjóðakerfinu kallar á skýrari sýn, dýpri skilning og markvissari viðbrögð. Með því að fjárfesta í rannsóknum og þekkingu má skapa traustari grunn fyrir langtímastefnumótun og tryggja að Ísland sé betur í stakk búið til að takast á við þær breytingar og áskoranir sem fram undan eru. Háskólar gegna einnig lykilhlutverki sem vettvangur fyrir opna, gagnrýna og upplýsta umræðu þar sem almenningur, nemendur, fræðimenn, stjórnmálamenn og sérfræðingar geta komið saman og rætt áskoranir samtímans frá ólíkum sjónarhornum. Slík umræða stuðlar að dýpri skilningi á því hvernig Ísland getur best staðið vörð um eigin hagsmuni í óstöðugum heimi. Alþjóðamál og staða Íslands í alþjóðakerfinu verða rædd á árlegri ráðstefnu Alþjóðamálastofnunar Háskóla Íslands, utanríkisráðuneytisins og Norræna hússins í samstarfi við Félag stjórnmálafræðinga og Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála, þriðjudaginn 14. apríl í Norræna húsinu. Skráning á ráðstefnuna fer fram á vefsíðu Alþjóðamálastofnunar www.ams.hi.is en athygli er vakin á því að ráðstefnunni er einnig streymt á miðlum Alþjóðamálastofnunar. Auður Birna Stefánsdóttir, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Tómas Joensen, sérfræðingur hjá Alþjóðamálastofnun Pia Hansson, forstöðumaður Alþjóðamálastofnunar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar