Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar 17. apríl 2026 11:32 Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun