Bó borinn til grafar: „Þegar kóngurinn kallar lætur maður sig ekki vanta“

Einvala lið tónlistarfólks syngur við athöfnina: Eyþór Ingi Gunnlaugsson, Daníel Ágúst Haraldsson, Mugison, Páll Rósinkranz, Ragnheiður Gröndal og Sigríður Thorlacius auk barna Björgvins, þeirra Svölu og Krumma. Þá munu Fóstbræður einnig syngja. Tónlistarstjóri og píanóleikari er Óskar Einarsson en Guðmundur Pétursson leikur á gítar.

Fylgjast má með útförinni í fréttinni að neðan.

Björgvin Helgi Halldórsson var Gaflari af innlifun. Þaðan virðist hráslaginn kominn, hin leyftursnöggu tilsvör, en hann sagði oft að Hafnarfjörður væri Memphis Íslands, þá með vísan til þess að hann sjálfur væri þá Elvis Íslands.

Björgvin fæddist í Hafnarfirði 16. apríl 1951 og lést að heimili sínu 9. apríl 2026. Björgvin ólst upp í fæðingarbæ sínum og snemma vaknaði áhugi hans á tónlist. Hann söng lög sem náðu miklum vinsældum á Íslandi og þann 1. október 1969 varð sá viðburður að hann var valinn „poppstjarna ársins“ á popphátíð í Laugardalshöll. Þar var leiðin mörkuð fyrir lífstíð og hann hefur æ síðan verið einn ástsælasti tónlistarmaður landsins; flytjandi og lagahöfundur á Íslandi auk þess sem hann sinnti ýmsum öðrum störfum á vettvangi íslensks tónlistar- og skemmtanalífs.

Hljómsveitir sem hann starfaði með voru auk tilkomumikils sólóferils meðal annars þær Bendix, Flowers, Ævintýri, Brimkló, Hljómar, Change, Ðe Lónlí Blú Bojs, HLH og Sléttuúlfarnir auk hljómsveitar Björgvins Halldórssonar. Sagt er að hann hafi hljóðritað yfir 900 lög. Þá starfaði hann sem framkvæmdastjóri hljóðvera, við dagskrárstjórn í útvarpi auk þess sem hann var áratugum saman „rödd Stöðvar 2“.

Björgvin var einstakur og svo þekktur fyrir sín tilsvör að Gísli Rúnar Jónsson heitinn, rithöfundur og leikari, skrifaði um það fyrirbæri bók sem kom út 2001 og bar titilinn „Bó & co … með íslenskum texta“. Þar má finna aragrúa af skemmtisögum af Bó og hans samferðarmönnum en þó bara brot af því sem er til. Þó að Björgvin sé í dag kvaddur með tárum glittir ætíð í húmorinn sem var svo einkennandi fyrir manninn. Menn finna nú huggun í sígildum sögum af Bó.

Mr. Bo Hall vill hitta þig á svítu hótelsins

Í Morgunblaðinu er að finna fjölda minningargreina í dag og þar bætist í sarpinn. Til að mynda segir Egill Ólafsson tónlistarmaður frá þeirra fyrsta fundi í skondinni frásögn en þeir höfðu verið fengnir til að syngja með hljómsveit Magnúsar Kjartanssonar á Íslendingaskemmtun sem haldin var á Flórída. Egill, sem segist hafa verið í annarri deild en Björgvin, kom seinna en hinir en fékk boð um að Mr. Bo Hall vilji hitta sig um kvöldið á svítu hótelsins:

„Ég hafði ætlað mér að hvíla mig eftir langt flug, en þegar kóngurinn kallar lætur maður sig ekki vanta. Ég gerði mig því kláran, en þegar ég mæti í svítuna taka aðeins tveir þjónar á móti mér. Ég hinkra, sé að það er búið að stilla upp tveimur matarborðum, annað dúkað upp fyrir tvo, með tilheyrandi glösum, en hitt aðeins fjær og allt með einfaldara sniði. 

Svo heyri ég Björgvin nálgast svítuna í hrókasamræðum við einhvern um Bourbon-viskí og þegar inn er komið kastar hann aðeins lauslega á mig kveðju. Hann var að taka út vínið með vínþjóninum. Loks snýr Björgvin sér að mér og mælir mig út frá toppi til táar og staðnæmist við skóna, svarta skó með táhettu, og ég sé að það fer bylgja vandlætingar um andlit hans. „Egill, hvernig geturðu verið á svona „Frankenstein shoes“?“

Egill vissi ekki alveg hvaðan á sig stóð veðrið og í því gengur tryggðartröllið Gústi rót inn í svítuna og Bo tilkynnir Agli að hann ætli að bjóða honum dús í votta viðurvist.

„Nú drekkum við amerískt viskí í seven-up. „When in Rome, do as the Romans do!““ Því næst bauð hann mér að setjast gegnt sér við borðið og inn var borinn hver rétturinn á fætur öðrum með tilheyrandi víni – meðan Gústi gæddi sér á hamborgara á hinu borðinu,“ skrifar Egill.

Menn segja að það hafi komist hross inn í ættina

Á daginn kom að Björgvin reyndist manna skemmtilegastur, sagði sögur og lék á als oddi og það var mikið hlegið. „Hann fullyrti sem dæmi að við tveir værum venslaðir í gegnum Bergsætt: „Menn segja að það hafi komist hross inn í ættina og það sé skýringin á því hvers vegna meirihluti karla í ættinni lítur út eins og afturendi á hrossi en minnihlutinn hefur útlit framendans – og það er álitamál hvort er skárra!“ 

Eftir þessa kvöldstund vorum við Björgvin vinir og samherjar – ég hafði verið samþykktur. Það var aðeins eitt skilyrði sem hann setti: ég yrði að parkera „Frankenstein“-skótauinu. Ég lofaði því – ég á þá að vísu enn, en gætti þess ævinlega að nota skóna ekki ef þess var von að við Björgvin stæðum á sama sviði. Mikill persónuleiki og meistari hefur kvatt – hvíli hann í friði.“

Annar sem ritar minningarorð um Bó er veitinga- og útvarpsmaðurinn Jóhannes Ásbjörnsson sem segir meðal annars:

„Björgvin var risastór. Áran hans og stjörnuljóminn, en ekki síður hjarta hans og hlýja. Og þannig vil ég minnast hans í fáeinum orðum. Þegar Hamborgarafabrikkan varð til árið 2010 var ákveðið að fara þess á leit við valda íslenska listamenn að skíra hamborgara í höfuðið á þeim. Hjá Björgvini var það auðsótt mál, með því eina skilyrði að hann fengi að ráða uppskriftinni og að hunangs-sinnepssósan hans víðfræga fengi að njóta sín. Þegar hann var svo spurður um nafn á borgarann þá stóð ekki á svari: Stóri Bó.“

Herbergi Björgvins flottara en Cockers

Þannig eiga menn, mitt í sorginni, erfitt með að minnast skondinna tilsvara og atvika. Stefán Hilmarsson tónlistarmaður segir að í sínum huga hafi Björgvin verið nánast helgimynd: „Það tók tíma að komast undir skelina hjá Bo, sem virtist framan af hrjúfur og hafði um sig nokkurs konar varnarhjúp. En þegar maður kynntist honum var hann opinn og ljúfur, þótt alltaf væri stutt í svolitla kaldhæðni og glettna frasa.“

Björn G. Björnsson minnist ferða sinna og Bós ásamt fjölskyldum til Ítalíu þar sem Björgvin sankaði að sér ítölskum popplögum sem hann svo breytti í jólalögin sem allir elska. Ógleymanlegt er þegar þeir rákust óvænt á goðsögnina Joe Cocker á hótelbar í Lyon í Frakklandi. 

„Björgvin var auðvitað snöggur að kynnast honum og úr varð partí. Þegar fjörið slúttaði vildi Joe sýna Björgvini „hvernig hinn helmingurinn lifir“ og monta sig af svítunni sinni. Björgvin sá svítuna en fór þá með Joe að sjá sína svítu. Björgvin hafði fengið flottara herbergi en Joe Cocker og goðsögnin fór gapandi aftur inn til sín.“

Pakkaði Wolfman Jack saman

Magnús E. Kristjánsson framkvæmdastjóri segir af kynnum þeirra tveggja nefnir að eitt sinn hafi þeir tveir ásamt þriðja manni verið á ferð niður Öskjuhlíðina í Chrysler Björgvins. Hann ók.

„Þá kom lag með Björgvini í útvarpinu og Björgvin hækkaði vel í því. Þá heyrðist í Wolfman Jack, sem sat í aftursætinu. „Hey, this is a great song. Who sings this?“ „This is me,“ sagði Björgvin. „No way,“ sagði Wolfman. Ég staðfesti að þetta væri Björgvin. Wolfman trúði þessu varla og hallaði sér aftur í sætinu. Það var þögn í Chryslernum í smástund. Björgvin leit á mig sem snöggvast og sagði: „Ég pakkaði honum.“ Enginn gat meitlað stundina með einlínungum eins og Björgvin. Þannig hefur hann skerpt á mörgu sem fyrir vikið eru skýrari og skemmtilegri minningar. Fyrir það er rétt að þakka,“ segir Magnús.

Sögurnar af Bó eru óteljandi. Fyrir þær, fyrir sönginn og allt annað þakkar Vísir. Blessuð sé minning Björgvins Halldórssonar.