Blómstrar á Ítalíu og venst skömmum inn­fæddra

Blaðamaður ræddi við Rakel sem flutti út árið 2023.

„Mig hafði alltaf dreymt um að prófa að flytja til útlanda og sérstaklega til Ítalíu. 

Ég fór svo í ferð með Tækniskólanum þegar ég var í hönnunar- og nýsköpunarnámi til Mílanó að skoða listaháskóla og kolféll fyrir skólanum mínum Naba og borginni. Ég sótti um í skólanum um leið og ég kom heim og var flutt út haustið sama ár,“ segir Rakel um ástæðu flutninganna. 

Hvað ertu að gera úti?

Ég er í BA námi í grafískri hönnun og listrænni stjórnun (e. Graphic Design and Art Direction, majoring in Creative Direction)

Hefurðu búið annars staðar erlendis?

Nei aldrei, þetta er í fyrsta skiptið sem ég bý erlendis. Ég er frá Selfossi og Reykjavík er það lengsta sem ég hef búið í burtu frá „heimilinu“ mínu.

Hvernig hefur daglegt líf verið hjá þér í stórborginni?

Daglega lífið er mjög næs. Ég eyði miklum tíma með vinum og er yfirleitt á lærdóms-deiti eða hanga í góðum félagsskap ef ég er ekki í tíma. Svo er svo góð aperitivo menning hérna úti þannig við erum dugleg að hittast á kvöldin og fá okkur smá snarl og vínglas.

Hvaða hverfi er í uppáhaldi og afhverju?

Ég myndi segja að Porta Romana væri uppáhalds hverfið mitt hérna úti. Það er svo næs staðsett, nóg af veitingastöðum og börum sem eru bæði mjög huggulegir og ódýrir. Það er mjög algengt að nemendur búi í því hverfi svo við hittumst mjög oft þar í kring.

Uppáhalds kaffihús og veitingastaður úti?

Uppáhalds veitingastaðurinn minn er frekar óhefðbundinn en það er Sushi staður sem heitir Toyama. Það er mjög mikið um „borðaðu eins og þú getur“ sushi hérna í Mílanó sem kom mér mjög á óvart og ég er dugleg að plata fólk með mér þangað. 

Uppáhalds kaffihús væri annað hvort La Bruma eða Hygge. Það eru bæði svona svolítið skandinavísk kaffihús og eru mjög kósý.

Hvernig er draumadagur fyrir þig úti?

Drauma dagurinn væri að vakna við sólina, gera sér næs morgunmat og skella sér í Sempione garðinn með vinum. Við komum stundum við í sænskri nammibúð sem selur Nocco og kaupum til að taka með í garðinn. 

Þar er svo tanað, spilað, spjallað og slakað á. Svo þegar líður á daginn kemur maður sér heim, sturtar sig og græjar sig fyrir kósý dinner heima hjá einhverjum og rölta svo á næsta bar í aperitivo. Þessi draumadagur gerist þó nokkuð oft og ég hef ekkert á móti því.

Hvað er skemmtilegast við lífið úti?

Það er ótrúlega erfitt að velja eitthvað eitt sem er skemmtilegast en það sem stendur upp úr er félagslífið. Ég er búin að eignast ótrúlega marga góða vini og það er alltaf einhver sem maður getur hitt. 

Sama hvort það er í skólanum, í lærdóms-deiti heima, ferðalög eða í drykki. Ég er búin að eignast vini frá ótrúlega mörgum löndum en svo er líka svo svakalega góður og sterkur Íslendingahópur hérna úti sem er duglegur að hittast. 

Svo má líka nefna að það er svo gaman hvað það er auðvelt að ferðast á milli staða. Við erum mjög dugleg að fara í bæði dags- og helgarferðir til til dæmis Como, Portofino, Lugano í Sviss og fleira, sem er svo skemmtilegt og einfalt.

En mest krefjandi?

Það er klárlega að vera í burtu frá fjölskyldu og vinum heima. Sérstaklega ef eitthvað kemur upp á heima, þá getur manni liðið svolítið einmana og hjálparlaus. 

Það góða er að maður er búinn að eignast aðra „fjölskyldu“ hérna úti sem tekur utan um mann og er til staðar ef maður er einmana eða er að eiga erfitt.

Hefurðu fundið fyrir heimþrá ?

Já það kemur fyrir að ég fái heimþrá. Það er aðallega þegar það er mikið að gera í skólanum, þá finnst manni allt í einu allt annað miklu erfiðara. En þá er mjög gott að það er ekki langt flug heim og ég er dugleg að stökkva heim í stuttar ferðir til að núllstilla mig aðeins. 

Aftur á móti fæ ég yfirleitt heimþrá til Mílanó þegar ég er búin að vera lengi á Íslandi, ég er búin að koma mér svo vel fyrir þar þannig það er alltaf gott að koma aftur „heim“ til Mílanó.

Hvað er framundan?

Það er nefnilega ótrúlega spennandi en á sama tíma stressandi spurning. Ég stefni á að útskrifast í sumar og þá tekur næsti kafli við. Mér finnst ég búin að blómstra í þessu námi og árunum hérna úti og ég er mjög spennt að halda áfram með það sem ég er búin að vera að læra síðustu ár. 

Ég er búin að finna mína styrkleika og hvað mér finnst skemmtilegast að gera og ég get ekki beðið eftir að taka að mér fleiri verkefni tengd listrænni stjórnun.

Hvað hefur komið þér mest á óvart við lífið úti?

Það sem kom mér mest á óvart er hvað Ítalía og Ítalar eru allt allt öðruvísi en maður hefði haldið. Maður er með ákveðna ímynd af ítalskri menningu en ég lærði hratt að það er alls ekki raunveruleikinn. 

Það er fullt sem maður hefur þurft að læra og aðlagast en svo finnur maður líka að það er fullt sem að Íslendingurinn í manni mun aldrei sleppa.

Ég man að fyrst fannst mér allir Ítalar svo reiðir og dónalegir en svo fattar maður með tímanum að samskiptin hérna úti eru bara allt allt öðruvísi en heima og svona talar fólk bara saman. 

Í dag hef ég bara gaman að þessu og finn að ég er stundum orðin svolítið ítölsk í samskiptum.

Hvað er það steiktasta eða fyndnasta sem þú hefur lent í úti?

Það er ótrúlega margt steikt sem hefur gerst en það sem stendur upp úr akkúrat núna er þegar húsvörðurinn í blokkinni minni fór að fylgjast með ruslinu mínu í vikunni og hvort ég væri að flokka rétt. 

Hún fer svo að gramsa í ruslapokunum mínum og plokkar út með berum höndum það sem var ekki rétt flokkað, réttir mér og skipar mér að henda í réttar tunnur.

Það er vert að nefna að ég er mjög dugleg að flokka og það sem var að trufla hana var að ég hafi hent banana hýði í almenna ruslið en ekki í lífræna og hún skammaði mig alveg eins og ég væri lítill krakki.

Maður lendir mjög oft í skemmtilegum týpum sem skamma mann og segja manni til og maður fær voða sjaldan að gera hluti í friði sem er mjög ólíkt íslenskri menningu.

Sérðu fyrir þér að búa alltaf úti eða kallar Ísland á þig?

Akkúrat núna er ég spennt að komast heim, núllstilla mig aðeins og ákveða næstu skref en ég hugsa að ég stoppi ekki lengi. Hugmyndin er svo að flytja til Svíþjóðar á næsta ári og elta tækifæri þar. 

Ég er samt ótrúlega opin fyrir öllu og mjög spennt að sjá hvað framtíðin ber í skauti sér.

Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?

Það sem stendur upp úr hvað maður lærir mikið af því að búa erlendis og kynnast allt annarri menningu. 

Ég er búin að læra svo mikið um sjálfa mig á þessum árum og er búin að vaxa svo ótrúlega mikið, bæði sem manneskja og sem listamaður. 

Þetta er algjörlega besta ákvörðun sem ég hef nokkurn tímann tekið.