Bréf ríkis­endur­skoðanda á borði for­sætis­nefndar

Í bréfinu koma fram alvarlegar ávirðingar á hendur Þórunni Sveinbjarnardóttur forseta Alþingis og nefndinni allri. Guðmundur Björgvin íhugar að leita réttar síns gagnvart dómsstólum en hann telur meðal annars brotið á meiðyrðalöggjöfinni við málsmeðferð.

„Ég get staðfest að málið sé á borði forsætisnefndar en er þar enn óklárað,“ segir Hildur í samtali við Vísi. Hún vill að öðru leyti ekki tjá sig neitt um það efnislega. Hún vildi vísa öllum fyrirspurnum til forsetans en enn hefur ekki tekist að ná í Þórunni forseta Alþingis vegna málsins en líklegt verður að teljast að það muni draga dilk á eftir sér.

Alvarleg staða upp komin milli ríkisendurskoðanda og forsætisnefndar

Guðmundur Björgvin ritar bréfið 1. maí á þessu ári og óskar eftir því að Alþingi þrói og samþykki nauðsynlegar lagabreytingar og/eða verkferla sem taki til meðferðar tilkynningar sem snúa að öllum æðstu stjórnendum Alþingis og eftirlitsstofnana þess, þar með talið forseta Alþingis og skrifstofustjóra, umboðsmanni Alþingis og ríkisendurskoðanda. 

Með EKKO er átt við einelti, kynferðislega áreitni, kynbundna áreitni og ofbeldi. Að slíkir verkferlar eigi ekki bara við um hann einan en 15. desember samþykkti forsætisnefnd verklagsreglur sem ná til meðferðar á einelti og áreitni af hálfu hans. Þetta telur Guðmundur Björgvin ekki standast neina skoðun.

„Í tengslum við mál sem forsætisnefnd hefur haft til meðferðar síðustu mánuði er nú komin upp mjög alvarleg staða milli forsætisnefndar og ríkisendurskoðanda, sem einmitt varðar grundvallaratriði eins og traust, trúnað, hlutlausa málsmeðferð og vandaða stjórnsýslu.“

Íhugar að leita til dómsstóla vegna brota á meiðyrðalöggjöfinni

Guðmundur telur augljóst að forsætisnefnd hefði aldrei átt að taka að sér mál af þessu tagi og telur það verkefni sem forsætisnefnd tók að sér sé nú því sem næst ónýtt í höndum nefndarinnar. 

Hann hafnar því að hafa sýnt af sér EKKO-háttsemi en bæði málsmeðferð og efnistök nefndarinnar fela að hans mati í sér margföld brot gagnvart ríkisendurskoðanda; „jafnt af hálfu þjónustuaðilans, sem og forseta Alþingis, skrifstofustjóra og forsætisnefndar. 

Skoðar ríkisendurskoðandi nú m.a. að leita réttar síns fyrir dómstólum vegna þessara brota á stjórnsýslulögum og meiðyrðalöggjöfinni. Enn fremur hyggst ríkisendurskoðandi senda kvörtun til siðanefndar sálfræðingafélagsins vegna málsmeðferðar umrædds þjónustuaðila,“ segir í bréfinu sem Vísir hefur undir höndum.

Guðmundur Björgvin segir jafnframt að hann sé sjálfstæður og engum háður og þegar staða sem þessi komi upp sé óhjákvæmilegt annað en að hann veki athygli þingheims á henni. Hann segir mál af þessu tagi viðkvæm, bæði hvað varðar meinta gerendur og þolendur en að hans mati hafi hagsmunir hans verið fyrir borð bornir í málsmeðferð á vegum forsætisnefndar.

Trúnaðurinn virkar sem þrúgandi yfirhylming

„En ríkisendurskoðandi vill upplýsa alþingismenn um að trúnaður við þær aðstæður sem ríkisendurskoðanda hafa verið skapaðar er ekki verndandi heldur virkar trúnaðurinn sem þrúgandi yfirhylming. Fyrir sitt leyti hefur ríkisendurskoðandi ekkert að fela en að sjálfsögðu verður að virða rétt annarra sem að málum þessum koma.“

Í bréfinu segir að forsætisnefnd sé í eðli sínu pólitískur vettvangur og ekki viðurkenndur þjónustuaðili á sviði vinnuverndar. Þar er engin sérþekking á málum sem þessum til staðar.

„Ríkisendurskoðun mun á þessu ári og næsta undirgangast svokallaða jafningjaúttekt, sem felst í gæðaeftirliti erlendra systurstofnana skv. alþjóðlegum stöðlum. Ástæða kann að vera fyrir alþingismenn að velta því fyrir sér hvernig gæðaeftirliti með skrifstofu Alþingis sé háttað.“

Orðsporsáhætta fyrir Alþingi og stjórnsýsluna alla

Guðmundur Björgvin segir þá leið sem forsætisnefnd kaus að fara framkalla verulega orðsporsáhættu fyrir Alþingi og stjórnsýslu þess.

„Sköpuð hefur verið að líkindum fordæmalaus staða í samskiptum forsætisnefndar og ríkisendurskoðanda. Hvetur ríkisendurskoðandi til þess að sanngirni, heiðarleiki og góðir starfshættir verði hafðir að leiðarljósi við úrlausn þessara mála.“

Að endingu segir Guðmundur Björgvin að þegar nauðsynlegur verkferill liggi fyrir muni hann sem ríkisendurskoðandi leggja fram ítarlega og rökstudda greinargerð um þá háttsemi sem um ræðir. Finna má vísbendingar um hana í umsögn ríkisendurskoðanda, sem forseti Alþingis og skrifstofustjóri hafa nú undir höndum.“

Undir bréfið ritar Guðmundur Björgvin Helgason ríkisendurskoðandi og hann ítrekar ósk um að alþingismenn fari með þetta mál sem trúnaðarmál.