Heilbrigðara Ísland Victor Guðmundsson skrifar 8. maí 2026 07:30 Það hefur verið áhugavert að fylgjast með umræðunni um heilsu og líðan síðustu mánuði og ár. Álag, streita, kulnun og andleg vanlíðan eru orð sem heyrist sífellt oftar bæði innan vinnustaða, skólakerfisins og heilbrigðiskerfisins. Á sama tíma sjáum við aukna umræðu um veikindadaga, manneklu og álag á starfsfólk víða í samfélaginu. Nú þegar sveitarstjórnarkosningar eru framundan er líka eðlilegt að spyrja hvernig samfélag við viljum byggja upp til framtíðar og hvaða sess heilsa og líðan fólks á að hafa í þeirri framtíðarsýn. Þegar þessi umræða fer af stað leitum við oft lausna þegar vandamálið er orðið stórt. Þegar fólk er farið að sofa illa, missa orkuna, upplifa streitu eða jafnvel detta út af vinnumarkaði - en kannski þurfum við sem samfélag að færa fókusinn aðeins framar. Fjárfestum í fólkinu okkar Við vitum í dag að heilsa snýst ekki eingöngu um að meðhöndla sjúkdóma. Hún snýst líka um að skapa aðstæður þar sem fólk getur haldið heilsu. Svefn, hreyfing, næring og andleg líðan eru ekki aukaatriði heldur grunnstoðir samfélagsins okkar, starfsgetu og lífsgæða. Það er auðvelt að líta á forvarnir sem kostnað, sérstaklega þegar horft er til rekstrar hjá fyrirtækjum eða sveitarfélögum. Raunin er þó líklega sú að það er mun dýrara að bregðast alltaf við of seint. Þegar fólk nær ekki að hlaða batteríin, er undir langvarandi álagi eða fær ekki stuðning fyrr en vandinn er orðinn stór, hefur það áhrif langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Það hefur áhrif á fjölskyldur, vinnustaði, börn og samfélagið allt. Heilsa sem samfélagslegt verkefni Á síðustu árum virðist viðhorfið til heilsu starfsfólks vera að breytast hjá fleiri fyrirtækjum, sveitarfélögum og stofnunum. Í auknum mæli er heilsa farin að vera hluti af umræðunni um sterkan mannauð og heilbrigt samfélag - ekki eingöngu einkamál hvers einstaklings. Þessi hugsun ætti heldur ekki að vera pólitísk, heldur ætti hún að sameina okkur. Sama hvaða flokkar sitja við stjórnvölinn þá hlýtur eitt af mikilvægustu verkefnum framtíðarinnar að vera að skapa samfélag þar sem fólki líður betur, hefur meiri orku og getur lifað heilbrigðara lífi til lengri tíma. Bjartari framtíð Núna er sumarið framundan og margir nýta þennan tíma til að hreyfa sig meira, hugsa betur um heilsuna og endurhlaða sig eftir langan vetur. Kannski er þetta líka góður tími fyrir okkur sem samfélag til að endurhugsa hvernig við nálgumst heilsu almennt. Kannski liggur framtíðin ekki bara í fleiri úrræðum þegar fólk veikist, heldur líka í því hvernig við hjálpum fólki að halda heilsu áður en vandamálin verða stór. Sjálfur hef ég síðustu misseri fengið að taka þátt í spennandi heilsuverkefnum þar sem verið er að vinna með fyrirtækjum og sveitarfélögum, en þar má nefna Vestmannaeyjabæ og Hafnarfjarðarbæ sem hafa sýnt það í verki að heilsa starfsfólks skiptir öllu máli. Þar hefur fókusinn verið heildræn nálgun á heilsu með meiri áherslu á forvarnir, fræðslu og einstaklingsmiðaða eftirfylgni. Áhuginn sem ég hef séð síðustu mánuði gefur sannarlega tilefni til bjartsýni. Ef við viljum sterkara Ísland til framtíðar þurfum við fyrst og fremst heilbrigðara Ísland, þar sem heilsa fólksins okkar er mikilvægasti innviður samfélagsins. Höfundur er læknir og einn af stofnendum heildrænu heilsuþjónustunnar Lifeline Health. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Victor Guðmundsson Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Sjá meira
Það hefur verið áhugavert að fylgjast með umræðunni um heilsu og líðan síðustu mánuði og ár. Álag, streita, kulnun og andleg vanlíðan eru orð sem heyrist sífellt oftar bæði innan vinnustaða, skólakerfisins og heilbrigðiskerfisins. Á sama tíma sjáum við aukna umræðu um veikindadaga, manneklu og álag á starfsfólk víða í samfélaginu. Nú þegar sveitarstjórnarkosningar eru framundan er líka eðlilegt að spyrja hvernig samfélag við viljum byggja upp til framtíðar og hvaða sess heilsa og líðan fólks á að hafa í þeirri framtíðarsýn. Þegar þessi umræða fer af stað leitum við oft lausna þegar vandamálið er orðið stórt. Þegar fólk er farið að sofa illa, missa orkuna, upplifa streitu eða jafnvel detta út af vinnumarkaði - en kannski þurfum við sem samfélag að færa fókusinn aðeins framar. Fjárfestum í fólkinu okkar Við vitum í dag að heilsa snýst ekki eingöngu um að meðhöndla sjúkdóma. Hún snýst líka um að skapa aðstæður þar sem fólk getur haldið heilsu. Svefn, hreyfing, næring og andleg líðan eru ekki aukaatriði heldur grunnstoðir samfélagsins okkar, starfsgetu og lífsgæða. Það er auðvelt að líta á forvarnir sem kostnað, sérstaklega þegar horft er til rekstrar hjá fyrirtækjum eða sveitarfélögum. Raunin er þó líklega sú að það er mun dýrara að bregðast alltaf við of seint. Þegar fólk nær ekki að hlaða batteríin, er undir langvarandi álagi eða fær ekki stuðning fyrr en vandinn er orðinn stór, hefur það áhrif langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Það hefur áhrif á fjölskyldur, vinnustaði, börn og samfélagið allt. Heilsa sem samfélagslegt verkefni Á síðustu árum virðist viðhorfið til heilsu starfsfólks vera að breytast hjá fleiri fyrirtækjum, sveitarfélögum og stofnunum. Í auknum mæli er heilsa farin að vera hluti af umræðunni um sterkan mannauð og heilbrigt samfélag - ekki eingöngu einkamál hvers einstaklings. Þessi hugsun ætti heldur ekki að vera pólitísk, heldur ætti hún að sameina okkur. Sama hvaða flokkar sitja við stjórnvölinn þá hlýtur eitt af mikilvægustu verkefnum framtíðarinnar að vera að skapa samfélag þar sem fólki líður betur, hefur meiri orku og getur lifað heilbrigðara lífi til lengri tíma. Bjartari framtíð Núna er sumarið framundan og margir nýta þennan tíma til að hreyfa sig meira, hugsa betur um heilsuna og endurhlaða sig eftir langan vetur. Kannski er þetta líka góður tími fyrir okkur sem samfélag til að endurhugsa hvernig við nálgumst heilsu almennt. Kannski liggur framtíðin ekki bara í fleiri úrræðum þegar fólk veikist, heldur líka í því hvernig við hjálpum fólki að halda heilsu áður en vandamálin verða stór. Sjálfur hef ég síðustu misseri fengið að taka þátt í spennandi heilsuverkefnum þar sem verið er að vinna með fyrirtækjum og sveitarfélögum, en þar má nefna Vestmannaeyjabæ og Hafnarfjarðarbæ sem hafa sýnt það í verki að heilsa starfsfólks skiptir öllu máli. Þar hefur fókusinn verið heildræn nálgun á heilsu með meiri áherslu á forvarnir, fræðslu og einstaklingsmiðaða eftirfylgni. Áhuginn sem ég hef séð síðustu mánuði gefur sannarlega tilefni til bjartsýni. Ef við viljum sterkara Ísland til framtíðar þurfum við fyrst og fremst heilbrigðara Ísland, þar sem heilsa fólksins okkar er mikilvægasti innviður samfélagsins. Höfundur er læknir og einn af stofnendum heildrænu heilsuþjónustunnar Lifeline Health.
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun