Er blanda af Prins Valíant og Múmínálfinum

Í kaffispjalli um helgar er rætt við fólk í ólíkum störfum. Við spyrjum alltaf um hvenær fólk vaknar á morgnana, hvað er það fyrsta sem það gerir þá og hvenær fer fólk að sofa. Við spyrjum líka um skipulagið og helstu verkefnin í vinnunni.

Hvenær vaknar þú á morgnana?

„Ég vakna yfirleitt á milli hálfsjö og sjö. Klukkan er stillt korter í sjö en ég er oftast vaknaður á undan klukkunni.“

Hvað er það fyrsta sem þú gerir á morgnana?

„Ég byrja alla morgna á hugleiðslu og bæn til þess að tengja mig inn í daginn. Mér finnst það alveg nauðsynlegt. 

Við hjónin eigum svo góða stund með kaffibollann áður en við förum í vinnuna. Það er svolítið heilagur tími hjá okkur. Yfirleitt er ég mættur í vinnuna upp úr klukkan átta en stundum síðar ef ég dett í að opna póstinn áður en ég legg af stað.“

Ef þú værir hetja í teiknimynd, hver værir þú þá?

Ætli ég myndi ekki vilja vera blanda af Prins Valiant og Múmínálfinum. 

Múmínálfurinn er góðhjartaður og hlýr auk þess sem fjölskylda og vinir skipta hann miklu máli. Hann er líka forvitinn en á sama tíma svolítið saklaus og finnur fegurðina í einföldum hlutum. Hann vill að fólk fái að vera það sjálft. 

Ég hef alltaf haft mikinn áhuga á fólki. Prins Valiant er kannski æskuhetjan ásamt Hróa hetti. Prins Valiant er hugrakkur og heiðarlegur leiðtogi sem vill berjast fyrir réttlæti. Þetta eru karakterar með þau gildi sem ég vil hafa að leiðarljósi. 

Lífið er ekki alltaf einfalt og margar áskoranir sem við þurfum að mæta á lífsleiðinni. Ég trúi því að hver raun og hver áskorun feli í sér tækifæri til að læra og gera okkur að betri manneskjum.“

Í hvaða verkefni ertu að vinna helst í þessa dagana?

„Þessa dagana og vikurnar er ég að vinna að byggingu nýrrar bálstofu. Það verður mikill léttir fyrir alla og ekki síst fyrir starfsfólkið okkar og nágranna bálstofunnar. Bálstofan verður búin fullkomnustu tækni en það var fyrir löngu kominn tími á nýja bálstofu. Ef allt gengur að óskum þá ætti að vera hægt að opna nýja bálstofu í lok næsta árs.

Við hjá Kirkjugörðunum erum einnig að undirbúa sumarið en það er mikill framkvæmdatími og þá rúmlega þrefaldast starfsmannafjöldinn hjá okkur. Ekki veitir af því að við erum með um 75 hektara lands og vel á annað hundrað þúsund leiði. Það er alltaf líf og fjör í kirkjugörðunum en mest á sumrin. Það er dásamlegt að heyra fuglasönginn og sjá gróðurinn lifna við. Í kirkjugarðinum í Fossvogi er stærsta skóglendi á höfuðborgarsvæðinu og mesta skógarþrastarbyggð á landinu, þannig að það eru ansi margir íbúar hjá okkur í kirkjugörðunum.“

Hvernig skipuleggur þú þig í vinnu?

Dagatalið í outlook er algjörlega ómissandi. Ég nota „task listann“ og dagatalið til þess að skipuleggja og vinna verkefnin. 

Ég er reyndar svo heppinn að vinna með frábæru samstarfstarfsfólki sem ég gæti ekki verið án við að skipuleggja vinnuna en það er í mörg horn að líta. Það er ómetanlegt að vinna með góðu teymi starfsfólks.“

Hvenær ferðu að sofa á kvöldin? 

„Þetta er svolítið margslungin spurning. Þegar ég var yngri þá var ég algjör B maður og átti það til að fara seint að sofa. Mér varð oftast mest úr verki á kvöldin þegar allt var komið í ró. Ætli ég sé ekki blanda af A og B gerð í dag. Konan mín er einmitt mikil A og B týpa og það hefur áhrif á mig, henni gæti alveg dottið í hug að byrja á einhverjum verkum mjög seint á kvöldin. Uppáhaldssetningin okkar er; það er svo gott að vera búin að þessu.

Ætli ég sé ekki kominn upp í rúm upp úr klukkan ellefu og fer aldrei að sofa seinna en miðnætti, en fyrir svefninn tekur aftur við stutt hugleiðsla og bæn eða þá að ég les í bók, oft um andleg málefni, bækur um fjárrmál, stjórnun eða sögu og menningu. 

Ég er oftast með þrjár bækur í gangi í einu eftir því hvaða í hvaða stuði ég er. Núna er ég að lesa bók í annnað skiptið sem sonur minn gaf mér og heitir A Path with a Heart eftir Jack Kornfield og svo er ég að lesa eina fjármálabók. Á dögunum fékk ég nýja bók sem er alger konfektmoli fyrir mig, bókin er um langömmu mína Guðbjörgu Bjarnadóttur. Áhugaverð saga um merka konu og lífsbaráttuna í afskekktum dal vestur í Dýrafirði í lok nítjándu aldar en hún a marga niðja þar á meðal ótrúlega margt íslenskt afreksíþróttafólk.“

.