Hvert er virði hins ómetanlega? - Listir varðveita mennskuna. Anna Rún Tryggvadóttir skrifar 25. maí 2026 15:00 Fyrir nokkrum árum síðan heimsótti ég saltnámu í Austurríki, gekk marga kílómetra inn í fjall og hef síðan þá verið heilluð af því hvernig tímaskeiðin varðveitast sem berglög. Því dýpra sem við fórum, því lengra ferðuðumst við aftur í tíma. Á mesta dýpinu varð jarðsagan einnig að nálægri menningarsögu, þegar leiðsögumaðurinn útskýrði hvaða tilgangi náman þjónaði í seinni heimsstyrjöldinni. Þá voru þúsundir málverka og skúlptúra falin þar inni; menningararfurinn var ferjaður ofan í jörðina til þess að vernda hann fyrir því sem á gekk ofanjarðar. Þegar samfélög standa frammi fyrir óvissu og átökum eru það ekki bara landamæri og náttúruauðlindir sem þarf að verja, heldur líka listaverkin okkar, sem muna hver við erum, þrátt fyrir allt. Samband Íslenskra Myndlistarmanna (SÍM) var stofnað árið 1982. Fjölmörg smærri félög sameinuðust þar undir einum hatti og mynduðu sterkan vettvang, sem í krafti fjöldans stóð betur vörð um réttindi myndlistarmanna, faglega, lagalega og félagslega. Síðan þá hefur myndlistarsenan á Íslandi þróast og stækkað og þverfaglegt alþjóðlegt samstarf aukist verulega. Þrátt fyrir smæð markaðarins og krefjandi starfsskilyrði hefur sjálfstæða senan hérlendis mikinn drifkraft og ríkuleg tengsl við umheiminn. Í þessum veruleika er hlutverk SÍM mjög augljóst, því þó svo að skapandi hugsun sé fólki eðlislæg, jafnvel í harðbýli, þá eiga menning og listir skilið að fá að dafna í uppbyggilegu og frjóu umhverfi; samfélagi sem styður og skilur þau gildi sem listirnar standa vörð um. Þar gegnir SÍM lykilhlutverki, sem hagsmunasamtök og rödd sem beitir sér. Á undanförnum árum hafa ótal rannsóknir verið gerðar sem sýna ótvírætt fram á efnahagslegan ávinning af rekstri skapandi greina. En hvernig mælist huglægt gildi lista? Hvert er virði hughrifa, breytts tilfinningalífs, nýrra taugaboða, samkenndar, gagnrýnnar hugsunar eða gráskala í hugmyndafræði? Hvernig vegum við og metum framlag listafólks? Niðurstöður af slíku mati raðast illa í excel og því er nauðsynlegt að hugsa út frá öðru viðmiði en aðeins því efnahagslega. Listir varðveita mennskuna í allri sinni vídd. Þær verja gildi sem byggir á upplifun, túlkun og sameiginlegri reynslu frekar en mælanlegum hagnaði. Þar sem ég stóð inní miðju fjalli í ölpunum varð mér ljóst að menning okkar varðveitist þökk sé virðingu fyrir listum. Þar sem ég gekk úr einum helli í annan upplifði ég gríðarlegt þakklæti til fólksins sem gróf námurnar og til þeirra sem földu þar menningarlega sjálfsvirðingu sína og varðveittu hið ómetanlega í formi þúsunda málverka og skúlptúra. Listamenn allra tíma hafa lifað við margvíslegar hindranir til að geta skrásett tilvistina í formi listaverka. Þeir vinna krefjandi starf sem er menningarlega mikilvægt en jafnframt illa launað. Það liggur á að þróa hér orðræðuhefð sem tekur mið af því menningarlega auðmagni sem listir skapa, óháð fjárhagslegum gróða mældum í núvirði. SÍM gegnir þar því mikilvægu hlutverki, að efla skilning á gildi myndlistar og því þyngdarlausa gulli sem hún færir samfélaginu öllu. Í stjórnarsetu minni í Sambandi íslenskra myndlistarmanna síðastliðin tvö ár hef ég öðlast góða þekkingu á starfsemi sambandsins og hef skýra sýn á það sem ég vil vinna að næstu árin. Í framboði mínu til formanns legg ég áherslu á tímabæra endurskoðun á rekstrarforminu og aukið gagnsæi gagnvart félagsmönnum. Ég vil stuðla að bættu starfsumhverfi myndlistarmanna, áframhaldandi uppbyggingu vinnustofa og auknum stuðningi við starfsaðstöðu félagsmanna. Ég vil standa vörð um réttindi gagnvart ríki og sveitarfélögum, og stuðla að góðum og uppbyggilegum samskiptum SÍM við sína félagsmenn með virkri hlustun og ábyrgu umboði formanns. Nú stöndum við á tímum hraðra samfélagsumbreytinga. Sundrungar gætir í heimspólitík og margslungin ógn steðjar að tjáningarfrelsinu. Þá skiptir höfuðmáli að standa vörð um gagnrýna hugsun og listrænt frelsi. SÍM á að hafa skýra og sameinandi rödd sem ver ekki aðeins starfsgrundvöll myndlistarmanna, heldur einnig þá menningarlegu arfleifð og framtíðarsýn sem listirnar skapa. Höfundur er í framboði til formanns Sambands Íslenskra Myndlistarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Myndlist Mest lesið Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson Skoðun Temu-pakkar JP Zimsen eða alvöru hagsmunir Íslands Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar Skoðun Temu-pakkar JP Zimsen eða alvöru hagsmunir Íslands Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun En stelirðu miklu... Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Menntun fyrir mennsku Fanney Dóróthe Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ekki má draga víðtækar ályktanir af veikum gögnum Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðadóttir skrifar Skoðun Krónuskatturinn á kynslóðirnar: mesti skattur Íslandssögunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir Daníel Ágúst Gautason skrifar Skoðun Minnir á kafla úr bók Franz Kafka Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Kannski erum við að spyrja rangra spurninga Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun „Að deila og drottna“ - hugleiðingar miðaldra konu að kvöldlagi Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Þegar maður gengur gegn eigin gildum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Er ekki komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu? Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hvernig fyrirbyggjum við heimilisleysi eftir meðferð vegna vímuefnaröskunar? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Dulinn kostnaður við kreditkortið þitt Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hljóðlát endalok íslensku vefumsjónarkerfanna Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Það borgar sig að skoða kostina Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hvað sér unga fólkið sem ég sé ekki? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hlutdrægni RÚV í ESB umræðunni Birgir Finnsson skrifar Skoðun Voru lífeyrisréttindi markvisst tekin af opinberum starfsmönnum og var engin leiðrétting launa? Gunnar Alexander Ólafsson,Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Evrópusambandið og fiskveiðar Finnur Torfi Magnússon. skrifar Skoðun Það er alltaf til byssa. Vertu blómið! Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun „Hagræðingar” í Reykjanesbæ Halldóra Fríða Þorvaldssdóttir,Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir nokkrum árum síðan heimsótti ég saltnámu í Austurríki, gekk marga kílómetra inn í fjall og hef síðan þá verið heilluð af því hvernig tímaskeiðin varðveitast sem berglög. Því dýpra sem við fórum, því lengra ferðuðumst við aftur í tíma. Á mesta dýpinu varð jarðsagan einnig að nálægri menningarsögu, þegar leiðsögumaðurinn útskýrði hvaða tilgangi náman þjónaði í seinni heimsstyrjöldinni. Þá voru þúsundir málverka og skúlptúra falin þar inni; menningararfurinn var ferjaður ofan í jörðina til þess að vernda hann fyrir því sem á gekk ofanjarðar. Þegar samfélög standa frammi fyrir óvissu og átökum eru það ekki bara landamæri og náttúruauðlindir sem þarf að verja, heldur líka listaverkin okkar, sem muna hver við erum, þrátt fyrir allt. Samband Íslenskra Myndlistarmanna (SÍM) var stofnað árið 1982. Fjölmörg smærri félög sameinuðust þar undir einum hatti og mynduðu sterkan vettvang, sem í krafti fjöldans stóð betur vörð um réttindi myndlistarmanna, faglega, lagalega og félagslega. Síðan þá hefur myndlistarsenan á Íslandi þróast og stækkað og þverfaglegt alþjóðlegt samstarf aukist verulega. Þrátt fyrir smæð markaðarins og krefjandi starfsskilyrði hefur sjálfstæða senan hérlendis mikinn drifkraft og ríkuleg tengsl við umheiminn. Í þessum veruleika er hlutverk SÍM mjög augljóst, því þó svo að skapandi hugsun sé fólki eðlislæg, jafnvel í harðbýli, þá eiga menning og listir skilið að fá að dafna í uppbyggilegu og frjóu umhverfi; samfélagi sem styður og skilur þau gildi sem listirnar standa vörð um. Þar gegnir SÍM lykilhlutverki, sem hagsmunasamtök og rödd sem beitir sér. Á undanförnum árum hafa ótal rannsóknir verið gerðar sem sýna ótvírætt fram á efnahagslegan ávinning af rekstri skapandi greina. En hvernig mælist huglægt gildi lista? Hvert er virði hughrifa, breytts tilfinningalífs, nýrra taugaboða, samkenndar, gagnrýnnar hugsunar eða gráskala í hugmyndafræði? Hvernig vegum við og metum framlag listafólks? Niðurstöður af slíku mati raðast illa í excel og því er nauðsynlegt að hugsa út frá öðru viðmiði en aðeins því efnahagslega. Listir varðveita mennskuna í allri sinni vídd. Þær verja gildi sem byggir á upplifun, túlkun og sameiginlegri reynslu frekar en mælanlegum hagnaði. Þar sem ég stóð inní miðju fjalli í ölpunum varð mér ljóst að menning okkar varðveitist þökk sé virðingu fyrir listum. Þar sem ég gekk úr einum helli í annan upplifði ég gríðarlegt þakklæti til fólksins sem gróf námurnar og til þeirra sem földu þar menningarlega sjálfsvirðingu sína og varðveittu hið ómetanlega í formi þúsunda málverka og skúlptúra. Listamenn allra tíma hafa lifað við margvíslegar hindranir til að geta skrásett tilvistina í formi listaverka. Þeir vinna krefjandi starf sem er menningarlega mikilvægt en jafnframt illa launað. Það liggur á að þróa hér orðræðuhefð sem tekur mið af því menningarlega auðmagni sem listir skapa, óháð fjárhagslegum gróða mældum í núvirði. SÍM gegnir þar því mikilvægu hlutverki, að efla skilning á gildi myndlistar og því þyngdarlausa gulli sem hún færir samfélaginu öllu. Í stjórnarsetu minni í Sambandi íslenskra myndlistarmanna síðastliðin tvö ár hef ég öðlast góða þekkingu á starfsemi sambandsins og hef skýra sýn á það sem ég vil vinna að næstu árin. Í framboði mínu til formanns legg ég áherslu á tímabæra endurskoðun á rekstrarforminu og aukið gagnsæi gagnvart félagsmönnum. Ég vil stuðla að bættu starfsumhverfi myndlistarmanna, áframhaldandi uppbyggingu vinnustofa og auknum stuðningi við starfsaðstöðu félagsmanna. Ég vil standa vörð um réttindi gagnvart ríki og sveitarfélögum, og stuðla að góðum og uppbyggilegum samskiptum SÍM við sína félagsmenn með virkri hlustun og ábyrgu umboði formanns. Nú stöndum við á tímum hraðra samfélagsumbreytinga. Sundrungar gætir í heimspólitík og margslungin ógn steðjar að tjáningarfrelsinu. Þá skiptir höfuðmáli að standa vörð um gagnrýna hugsun og listrænt frelsi. SÍM á að hafa skýra og sameinandi rödd sem ver ekki aðeins starfsgrundvöll myndlistarmanna, heldur einnig þá menningarlegu arfleifð og framtíðarsýn sem listirnar skapa. Höfundur er í framboði til formanns Sambands Íslenskra Myndlistarmanna.
Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar
Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar
Skoðun Ekki má draga víðtækar ályktanir af veikum gögnum Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðadóttir skrifar
Skoðun „Að deila og drottna“ - hugleiðingar miðaldra konu að kvöldlagi Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Er ekki komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu? Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar
Skoðun Hvernig fyrirbyggjum við heimilisleysi eftir meðferð vegna vímuefnaröskunar? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Voru lífeyrisréttindi markvisst tekin af opinberum starfsmönnum og var engin leiðrétting launa? Gunnar Alexander Ólafsson,Sveinn Ólafsson skrifar
Skoðun „Hagræðingar” í Reykjanesbæ Halldóra Fríða Þorvaldssdóttir,Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar