„Alltaf tor­tryggin gagn­vart boði um gull og græna skóga“

Una Margrét Jónsdóttir rithöfundur greinir frá þessu á Facebook síðu sinni en slíkur svindlari setti sig í samband við hana undir dulnefninu Danielle Kushner og hrósaði skáldsögu Unu í hástert.

„Hún byrjaði með miklu hrósi um bókina mína, Silfuröld revíunnar, og ég var nú alveg grandalaus fyrst og fannst ánægjulegt að fá þetta hrós, eins og öllum rithöfundum finnst. Þegar leið á bréfið fór hún að tala um að hún starfaði við að kynna bækur á alþjóðavettvangi og að bók mín þyrfti einfaldlega að ná til fræðimanna og áhugamanna um leiklist erlendis. Þá fór ég að verða dálítið tortryggin.“

Una átti í töluvpóstsamskiptum við Kushner en tók eftir því að ákveðinn gervigreindarbragur var á orðsendingunum.

„Ég er svo óvön að lesa gervigreindartexta að ég varaði mig ekki strax á þessu. Sem betur fer er ég alltaf tortryggin gagnvart boði um gull og græna skóga sem koma frá útlöndum. Ég skrifaði kurteislegt bréf og þakkaði henni fyrir en spurði hvort slíkt hlyti ekki að kosta eitthvað og jú jú, það kom í næsta bréfi að það væri hægt að kaupa kynningarpakka fyrir annaðhvort 400 eða 700 evrur.“

Þá hafi runnið á hana tvær grímur. Það komi henni mest á óvart hve sannfærandi svindlið hafi verið og skrifað á ágætu máli.

„Mér fannst dálítið undarlegt að kona með erlendu nafni gæti lesið bók mína á íslensku og skrifað svona góða íslensku. Ég sé að vísu núna þegar ég skoða bréfið betur að það eru ýmsir hnökrar sem ég tók ekki eftir strax.“

Una hafi ítrekað spurt konuna hvort hún væri íslensk sem hún vék sér alltaf undan. Vinir hennar hafi þá bent henni á að textinn hefði einkenni gervigreindar. 

„Þegar ég var næstum orðin sannfærð um að þetta væri svindl þá kemur fjórða bréfið frá þessari konu þar sem hún fer að ýta á mig og segir að ég þurfi helst að taka ákvörðun fyrir mánudaginn og þessi póstur var á föstudegi. Maður hefur heyrt þetta sé einmitt einkenni svindlara að fá þá sem þeir eru að svindla á að ákveða sig fljótt.“

Þá fékk hún tölvupóst frá Rithöfundasambandinu um að svindlari hefði reynt að svindla á fleiri rithöfundum.

„Ég fékk þá hlekk á fésbókarsíðu félaga í Rithöfundarsambandinu og þá sá ég að rithöfundar voru að ræða um þetta og höfðu fengið sams konar bréf undir ýmsum nöfnum, sumir undir sama nafni og ég og aðrir undir öðrum nöfnum. Mér sýndist þetta vera svona um það bil 20 höfundar eða fleiri.“

Hún segist ekki átta sig á því hví svindlarar herji á íslenska höfunda en tekur fram að svona svik eigi sér líka stað erlendis.

„Þetta er svolítið ergilegt en sem betur fer eyddi maður ekki miklum tíma í þetta og maður er reynslunni ríkari. Einhver grínaðist nú með að þetta væri besta gagnrýni sem hann hefur nokkurn tímann fengið.“