Ég ætla að treysta komandi kyn­slóðum

Eftir mikla ígrundun hef ég ákveðið að segja nei þann 29. ágúst.

Ég byggi þá ákvörðun á upplýsingum sem ég hef fengið m.a. frá jáinu og neiinu og einnig eigin hyggjuviti.

Ég ætla að trúa því að komandi kynslóðir séu fullfærar um stjórna landinu sjálfar og ég sé ekki nokkra ástæðu til að minnka yfirráð þeirra með því að færa mikilvægan hluta af valdinu yfir til ESB, eins og lýst er í álitsgerð Lagastofnunar Háskóla Íslands, vegna þess að ESB er ekki algóður jólasveinn eins og margir virðast halda og spilling og misskipting er síst minni þar en hér heima.

Ég ætla að trúa því að komandi kynslóðir muni kjósa heiðarlega ráðamenn sem standi við orð sín. Það er ástæðulaust að ætla að þær kjósi grunnhyggna ábyrgðarlausa kjána þó vera kunni að okkur hætti til þess.

Ég hef trú á

• að þeim takist betur en okkur að byggja upp réttlátt velferðarsamfélag með mannúð og jöfnuð í heilbrigðis, mennta og húsnæðismálum.
• að þær skipti arðinum af auðlindum okkar réttlátlega þó okkur hafi ekki tekist það
• að þær leggi niður þann nýja sið okkar að styrkja vopnaframleiðslu, beri þess í stað klæði á vopnin og verji peningum og uppbyggingar og mannúðarverkefna.
• að þær verði í miklum, opnum og góðum samskiptum við aðrar þjóðir hér eftir sem hingað til.

Ég ætla að treysta komandi kynslóðum til að fara sjálf með stjórnina á sínu eigin heimalandi

Höfundur er kennari og myndlistarmaður