Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 25. ágúst 2026 07:00 Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Mest lesið Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar