Kveðja til hleðslukvíðans Úlfar Linnet skrifar 27. ágúst 2026 15:00 Það virðist nokkuð merkilegt hafa gerst í samgöngumálum þjóðarinnar á nýliðnu sumri. Allt bendir til þess að hleðslukvíðinn, sem mörg okkar hafa þjáðst af, sé nú að lina tökin á landanum. Gögn frá hraðhleðslustöðvum víða um land leiða í ljós að notkun þeirra hafi aukist verulega frá fyrra ári eða um 50% á milli ára. Þróunin vekur áhugaverðar spurningar um hvernig Íslendingar nota rafbíla sína og hvort viðhorf til þeirra séu að breytast. Margt gæti þó skýrt þessa aukningu. Rafbílum hefur sannarlega fjölgað en þeim fjölgaði aðeins um 20% milli ára og því ekki fullnægjandi skýring. Þá var ítrekað fjallað um það í fjölmiðlum að margir íbúar suðvesturhluta landsins lögðu á veðurflótta í sumar og héldu sig um Norður- og Austurland. Rigningasumar í Reykjavík virðist hins vegar ekki vera megin skýringin því álag á hleðslukerfin í borginni tók ekki neina dýfu niður á við meðan regnið var við völd. Ég tel líklegustu skýringuna á aukinni notkun vera þá að rafbíllinn hafi í sumar loksins rutt sér til rúms sem aðal ferðabíll fjölskyldunnar. Það er nokkuð merkilegt því það eru liðin 8 ár frá því að við auglýstum í blöðum að hraðhleðslunetið væri orðið nægilega öflugt til þess að aka rafbílum hringinn í kringum landið. Það var hins vegar alveg ljóst að kerfið væri ekki nóg. Það tæki tíma fyrir tæknina til að ná yfirhöndinni í baráttunni við hleðslukvíðann og eldsneytisbílinn. Miðað við þróunina í sumar er sterk vísbending um að sá dagur sé upp runninn. Ég segi fyrir mig að hjá minni fjölskyldu er tími rafbílsins kominn. Rafbíllinn kemur okkur hvert á land sem er með miðstöðina í botni. Á ferð um landið hugsa ég með hlýju til liðinna tíma þegar fólk þurfti að spara hleðsluna og ók um í dúnúlpum því það eyddi of miklu rafmagni að hita bílinn með miðstöðinni. Nú er aldrei of kalt í bílnum og ef mér verður of heitt þá skrúfa ég bara niður rúðuna og hleypi kalda loftinu inn og gleðst yfir því að ferðalagið á rafbílnum sé betra fyrir umhverfið, budduna og samlyndi okkar hjóna. Höfundur er forstöðumaður einstaklings- og fyrirtækjalausna hjá Orku náttúrunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson skrifar Sjá meira
Það virðist nokkuð merkilegt hafa gerst í samgöngumálum þjóðarinnar á nýliðnu sumri. Allt bendir til þess að hleðslukvíðinn, sem mörg okkar hafa þjáðst af, sé nú að lina tökin á landanum. Gögn frá hraðhleðslustöðvum víða um land leiða í ljós að notkun þeirra hafi aukist verulega frá fyrra ári eða um 50% á milli ára. Þróunin vekur áhugaverðar spurningar um hvernig Íslendingar nota rafbíla sína og hvort viðhorf til þeirra séu að breytast. Margt gæti þó skýrt þessa aukningu. Rafbílum hefur sannarlega fjölgað en þeim fjölgaði aðeins um 20% milli ára og því ekki fullnægjandi skýring. Þá var ítrekað fjallað um það í fjölmiðlum að margir íbúar suðvesturhluta landsins lögðu á veðurflótta í sumar og héldu sig um Norður- og Austurland. Rigningasumar í Reykjavík virðist hins vegar ekki vera megin skýringin því álag á hleðslukerfin í borginni tók ekki neina dýfu niður á við meðan regnið var við völd. Ég tel líklegustu skýringuna á aukinni notkun vera þá að rafbíllinn hafi í sumar loksins rutt sér til rúms sem aðal ferðabíll fjölskyldunnar. Það er nokkuð merkilegt því það eru liðin 8 ár frá því að við auglýstum í blöðum að hraðhleðslunetið væri orðið nægilega öflugt til þess að aka rafbílum hringinn í kringum landið. Það var hins vegar alveg ljóst að kerfið væri ekki nóg. Það tæki tíma fyrir tæknina til að ná yfirhöndinni í baráttunni við hleðslukvíðann og eldsneytisbílinn. Miðað við þróunina í sumar er sterk vísbending um að sá dagur sé upp runninn. Ég segi fyrir mig að hjá minni fjölskyldu er tími rafbílsins kominn. Rafbíllinn kemur okkur hvert á land sem er með miðstöðina í botni. Á ferð um landið hugsa ég með hlýju til liðinna tíma þegar fólk þurfti að spara hleðsluna og ók um í dúnúlpum því það eyddi of miklu rafmagni að hita bílinn með miðstöðinni. Nú er aldrei of kalt í bílnum og ef mér verður of heitt þá skrúfa ég bara niður rúðuna og hleypi kalda loftinu inn og gleðst yfir því að ferðalagið á rafbílnum sé betra fyrir umhverfið, budduna og samlyndi okkar hjóna. Höfundur er forstöðumaður einstaklings- og fyrirtækjalausna hjá Orku náttúrunnar.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar