Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar 28. ágúst 2026 16:13 Segi íslenska þjóðin já í þjóðaratkvæðagreiðslunni á laugardag, gætu opnast áhugaverðar dyr fyrir þróun íslenskunnar. Í aðildarviðræðum sem þá færu í hönd, myndum við sækjast eftir því að íslenskan verði eitt af opinberum tungumálum Evrópusambandsins. Það myndi þýða að lög og reglugerðir yrðu til á íslensku samtímis öðrum tungumálum, Íslendingar gætu haft samskipti við Evrópusambandið á íslensku og fulltrúar Íslands, tjáð sig á íslensku í stofnunum sambandsins. Þetta yrði breyting frá því sem nú tíðkast þar sem Ísland þarf að þýða allt það efni sem gilda þarf á Íslandi á eigin kostnað og tala ensku á fundum innan EES. Malta og Írland eru dæmi um lönd sem hafa farið áhugaverðar leiðir til að tryggja tungumálið sitt innan ESB. Aðild gæti einnig opnað dyr að samstarfi í máltækni, sem Ísland stendur nú fyrir utan. Innan EES hefur Ísland enn fremur ýmsa möguleika til þróunar íslenskunnar í stafrænum heimi. Innan samstarfsáætlana ESB eru möguleikar á styrkjum til þýðingaverkefna og máltækniverkefna sem mögulegt er að nýta betur, það eru því einnig tækifæri sem er vert að sækja, jafnvel þótt þjóðin ákveði að halda aðildarviðræðum ekki áfram. Ég tel að já á morgun, geti opnað Íslendingum margar dyr og opnað ýmis óvænt tækifæri. Höfundur er menningar,- nýsköpunar og háskólaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Logi Einarsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson skrifar Sjá meira
Segi íslenska þjóðin já í þjóðaratkvæðagreiðslunni á laugardag, gætu opnast áhugaverðar dyr fyrir þróun íslenskunnar. Í aðildarviðræðum sem þá færu í hönd, myndum við sækjast eftir því að íslenskan verði eitt af opinberum tungumálum Evrópusambandsins. Það myndi þýða að lög og reglugerðir yrðu til á íslensku samtímis öðrum tungumálum, Íslendingar gætu haft samskipti við Evrópusambandið á íslensku og fulltrúar Íslands, tjáð sig á íslensku í stofnunum sambandsins. Þetta yrði breyting frá því sem nú tíðkast þar sem Ísland þarf að þýða allt það efni sem gilda þarf á Íslandi á eigin kostnað og tala ensku á fundum innan EES. Malta og Írland eru dæmi um lönd sem hafa farið áhugaverðar leiðir til að tryggja tungumálið sitt innan ESB. Aðild gæti einnig opnað dyr að samstarfi í máltækni, sem Ísland stendur nú fyrir utan. Innan EES hefur Ísland enn fremur ýmsa möguleika til þróunar íslenskunnar í stafrænum heimi. Innan samstarfsáætlana ESB eru möguleikar á styrkjum til þýðingaverkefna og máltækniverkefna sem mögulegt er að nýta betur, það eru því einnig tækifæri sem er vert að sækja, jafnvel þótt þjóðin ákveði að halda aðildarviðræðum ekki áfram. Ég tel að já á morgun, geti opnað Íslendingum margar dyr og opnað ýmis óvænt tækifæri. Höfundur er menningar,- nýsköpunar og háskólaráðherra.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar