Blood of Dawnwalker: Tíminn er þinn helsti ó­vinur

Í Blood of Dawnwalker setja spilarar sig í spor ungs manns sem heitir Coen og er frá Laslea. Það er þorp í dalnum Vale Sangora í Karpatafjöllum. Leikurinn gerist á fjórtándu öld þegar plága herjar á dalinn og dregur fjölda fólks til dauða. Lávarður dalsins, sem er mikill harðstjóri, reynir að draga úr útbreiðslu plágunnar með því að drepa alla þá sem smitast.

Þegar systir Coens smitast reynir hann að forða henni frá mönnum lávarðarins en það tekst ekki. Áður en menn hans myrða systur Coens birtast þó vampírur sem drepa lávarðinn og menn hans. Ein vampíran, leiðtogi hópsins sem heitir Brencis, gefur systur Coens blóð sitt.

Leikurinn byrjar á þessu myndbandi, sem var einnig stikla hans.

Í kjölfarið taka vampírurnar yfir stjórn Vale Sangora. Með því að gefa þegnum sínum blóðdropa af og til er dreifing plágunnar stöðvuð en í staðinn þarf fólk að búa við mikið harðræði vampíranna og reglulega blóðtöku.

Seinna meir er fjölskyldu Coens rænt af vampírunum og hann verður það sem kallað er Dawnwalker, sem þýðir að á næturnar er hann vampíra en á kvöldin er hann mennskur.

Coen þarf því að læra á nýja hæfileika sína, drepa fullt af drullusokkum og bjarga fjölskyldu sinni. Til þess hefur hann þó mjög takmarkaðan tíma, sem er einhver áhugaverðasti hluti leiksins.

Frændi Witcher 3

Það voru fyrrverandi starfsmenn CD Projekt RED sem stofnuðu fyrirtækið Rebel Wolves og gerðu Blood of Dawnwalker. Margir þeirra komu að því að gera Witcher 3, sem er einhver heimsins besti leikur. BoD ber þess fjölmörg einkenni að vera skyldur W3.

Leikurinn er unninn í Unreal Engine 5. Hann lítur mjög vel út en þar sem hann skarar fram úr er andrúmsloftið. Það er hreinlega framúrskarandi.

Vale Sangora er í stuttu máli sagt einhver myrkasti staður heimsins. Það virðist bókstaflega allt sökka þarna og dalurinn er stútfullur af allskonar kvikindum og drullusokkum.

Eymdin er gífurleg en inn á milli má finna ljós í myrkrinu. Ef það er einhver vongóð persóna er hún reyndar yfirleitt drepin seinna meir. Þetta svipar allt mjög til Witcher 3, nema bara töluvert meiri eymd enda sökkar allt í þessum söguheimi.

Landslag dalsins er mjög fjölbreytt en honum er í raun skipt niður í nokkur svæði og í honum miðjum er svo stór borg.

Ef maður fer af vegunum og skoðar sig um í náttúrunni má svo finna allskonar ófreskjur til að drepa, fjársjóði og fornar minjar. Það er fullt af sjitti til að skoða.

Gallinn er að maður hefur eiginlega ekkert tíma til þess.

Tíminn er manns helsti óvinur

Þá erum við komin að því sem mér þykir hvað áhugaverðast við Blood of Dawnwalker. Það er tíminn og hvernig unnið er með hann. Tíminn er helsti gjaldmiðill Coens.

Þegar formáli (Prologue) BoD er búinn og dalurinn opnast almennilega hefur Coen þrjátíu daga til að bjarga fjölskyldu sinni, eða ekki. Hverjum degi er skipt upp í dag og nótt og hverjum hluta er skipt niður í átta minni tímabil. Það eru sumsé sextán tímabil í hverjum sólarhring í BoD.

Tíminn líður ekki við það að ferðast um dalinn en þegar spilarar leysa verkefni, finna nýja hluti, nota hæfileikapunkta til að gera Coen betri og við ýmis önnur tilefni, líður tíminn. Hversu mikill tími líður veltur á verkefninu sem Coen gerði.

Maður hefur því takmarkaðan tíma til að gera Coen öflugri, finna betri vopn og klæðnað, læra nýja galdra og hæfileika og til að finna leiðir til að bjarga fjölskyldu hans. Allur leikurinn er kapphlaup við tímann.

Fullt af spurningarmerkjum eftir

Í hefðbundnum hlutverkaleikjum sem gerast í opnum heimi fer ég yfirleitt á milli spurningarmerkja á kortum leikjanna, sé hvað er að finna þar og leysi þar verkefni ef þau eru í boði. Þannig gerir maður þetta yfirleitt koll af kolli þar til það eru engin spurningarmerki eftir.

Þetta er ekki í boði í BoD. Þegar ég kláraði leikinn í fyrsta sinn var ég ekki búinn að skoða stóra hluta kortsins og hafði ekki leyst aragrúa af verkefnum, þar sem ég hafði bara ekki tíma til þess.

Þetta kerfi stýrir alfarið spilun leiksins og hefur í senn þau áhrif að mann langar að spila leikinn aftur og leggja þá meiri áherslu á aðra hluta Vale Sangore og önnur verkefni.

Mikill munur á degi og nótt

Annað sem er þrusugott í þessum leik og snýr að tímanum er það hvernig spilunin breytist eftir því hvort það er dagur eða nótt, hvort Coen er mennskur eða vampíra.

Á daginn notar hann sverð og getur notað galdra. Á næturnar getur hann notað sverð, klær, blóðdrykkju og blóðgaldrar.

Hann getur líka klifrað á allskonar yfirborðum og skuggastigið, eins og það er kallað, yfir ákveðna vegalengd. Þannig getur hann skoðað svæði sem ekki er hægt að sjá á daginn.

Fari maður mjög særður eða þyrstur inn í samtöl á næturnar, getur það gerst fyrir tilviljun að Coen ræðst á viðkomandi og drekkur úr honum blóðið. Það getur hann meira að segja gert við mikilvægar persónur, sem er mjög töff.

Það eru nokkrar leiðir til að leysa flest verkefni og þó nokkrar til að bjarga fjölskyldu Coens. Tæknilega séð, ef þú ert nógu góður, áttu að geta gert það nánast um leið og leikurinn byrjar.

Kingdom Come keimur af bardagakerfinu

Þá komum við að bardagakerfi BoD. Það er svolítið öðruvísi en gengur og gerist en líkist að vissu leyti bardagakerfi Kingdom Come Deliverance leikjunum, þar sem það skiptir máli úr hvaða áttum árásirnar gegn Coen koma.

Maður einblínir eingöngu á einn óvin í einu og hann getur ráðist á mann með hefðbundnum árásum úr fjórum áttum. Til að verjast þeim árásum best, þarf maður að ýta í rétta átt og ýta á „verjasigtakkann“ á hárréttum tíma.

Með þessu opnar maður fyrir árásir á óvni Coen og græðir orku. Klikki þetta fær Coen högg og það kostar orku.

Það er einnig hægt að verjast almennt, með því að ýta aldrei í neina átt og verjast eingöngu en það er alls ekki jafn gott. Það kostar bæði orku og býður ekki upp á gagnhögg.

Þegar aðrir óvinir ráðast á Coen úr öðrum áttum þarf maður að verjast í þá átt sem þeir ráðast á hann úr. Svo eru auðvitað árásir sem maður getur ekki varist og þarf að koma sér undan.

Hér að neðan má sjá smá myndband sem sýnir ágætlega hvernig bardagakerfið virkar.

Bardagakerfi BoD getur verið svolítið einsleitt, þegar maður er búinn að vera að gera það sama mjög lengi. Þá þurfa margir óvinir Coens að fá leiðinlega mörg högg áður en þeir drepast.

Það hjálpar samt að Coen öðlast ýmsa hæfileika í gegnum spilun leiksins, sem hrista upp í hlutunum.

Coen mætti líka fá fjölbreyttari tegundir óvina. Ekki veit ég hvaðan allir þessir úlfar eiga að koma og af hverju í ósköpunum þeim dettur í hug að ráðast ítrekað á vampírur.

Erfitt sjónarhorn

Annar galli í bardagakerfinu er að sjónarhornið í bardögum, sem er yfir öxlina á Coen eins og í flestum svona leikjum, getur farið svolítið illa með mann. Í þröngum rýmum þar sem Coen er umkringdur óvinum getur sjónarhornið verið svolítið ringlandi og gert manni erfitt að sjá árásir og hvaðan þær eru að koma

Leikurinn er líka mjög myrkur, eðlilega svo sem, eeeeen. Coen er vampíra á næturnar og með augu eins og kvikindi sem sjá vel í myrkri. Hann sér þó ekkert betur í myrkri og maður þarf ítrekað að nota kyndil.

Þetta er kannski smáatriði en mér finnst það frekar leim.

Eins og áður hefur komið fram er BoW nokkuð skyldur Witcher 3. Það sést í spilun leiksins, andrúmslofti og bardagakerfinu líka. Það sést þó hvergi betur en þegar kemur að vösum Coens. Þeir eru alltaf stútfullir af allskonar sjitti sem maður getur notað til að brugga hin ýmsu seiði en maður gerir sjaldan.

Inventory managment, eins og þeir segja í henni Ameríku, er algjört sjittsjóv. Alveg eins og það er í Witcher 3.

Annað sem er alveg eins og í Witcher er að Coen þarf oft að fylgja einhverskonar slóð eða leysa gátur og þá notar maður sérstakan fókus sem er mjög líkur því hvernig Geralt lyktar af loftinu eða sér fótspor í jörðinni. Algert aukaatriði reyndar, en kannski finnst einhverjum það áhugavert.

Pirrandi fátækt

Svo er eitt, sem er kannski ekki galli en það fer í taugarnar á mér.

Eins og þekkist í hlutverkaleikjum byrjar Coen á fyrsta stigi og hækkar um stig þegar hann leysir verkefni, drepur kalla og slíkt og nær hærri stigum. Mest getur Coen náð stigi 50.

Í gegnum spilun leiksins finnur maður aragrúa af mismunandi vopnum, fötum, brynjum, hringum og slíku sem Coen getur notað. Þessum búnaði fylgja mismunandi bónusar sem geta hentað fyrir það hvernig spilarar byggja sinn Coen upp.

Þá er ég að tala um að ákveðnum hringjum geta fylgt bónusar á skaða með sverðum eða klóm og slíkt. Þá getur Coen verið í mismunandi fötum og með mismunandi vopn eftir því hvort það er dagur eða nótt, en sumir bónusar eru eingöngu fyrir vampíru-Coen og aðrir eingöngu fyrir manna-Coen.

Það sem fer í taugarnar á mér við þetta er að þegar maður finnur þetta dót er það einnig á stigum eins og Coen. Ef þú finnur besta sverðið í leiknum þegar Coen er á tuttugasta stigi, er sverðið á því stigi líka, eða því nálægt.

Hægt er að borga ákveðnum persónum fyrir að hækka þennan búnað um stig en í tilfelli sverða gera þau þá aukinn skaða og bónusarnir verða betri. Þetta kostar fáránlega marga peninga og í raun mun meiri peninga en Coen aflar sér í leiknum. Það er því ekkert hægt að flakka auðveldlega á milli vopna eða fatnaðar eins og maður vildi gera. Þetta er þreytandi. Eiginlega bara óþolandi.

Á meðan ég man!

Jeminn, ég var líka næstum því búinn að gleyma einu af því allra versta við þennan leik. Af hverju í ósköpunum dettur leikjaframleiðendum í hug að spilarar hafi áhuga á því að þurfa að ýta á einhverja takka þegar myndbönd spilast í leikjum? HVAÐ VELDUR ÞESSU EIGINLEGA?!?

Á ensku kallast þetta Quick Time Events eða QTE og þetta er það allra heimskulegasta og versta sem gerst hefur í sögu tölvuleikja. Megi maðurinn sem fann upp á þessu stíga á alla heimsins LEGO-kubba!

Í BoD, þegar Coen þarf að færa skápa eða grafa holur, fylgja því stutt myndbönd. Þau stöðvast þó á ákveðnum köflum og maður þarf að ýta á takka til að fá Coen til að byrja að ýta skápunum eða stinga skóflunni í jörðina. Þetta er gjörsamlega óþolandi og við eigum ekki að sætta okkur við þetta.

AAAARGH!

Jæja. Þarna fór skapið í dag.

Ég spilaði leikinn á PC og það hefur verið nokkuð um hökt og þá sérstaklega í myndböndum. Mér finnst leikurinn samt líta ágætlega út og ég varð lítið var við annað en útlitsgalla og hægagang, sem ég reddaði að mestu með því að lækka aðeins gæðin.

Samantekt-ish

Jesús, þetta er orðið allt of langt hjá mér. Blood of Dawnwalker er mjög áhugaverður leikur og ég skemmti mér konunglega við að spila hann, þótt hann sé alls ekki gallalaus. Forsvarsmenn Rebel Wolves hafa þegar gefið út að þeir ætli að gera fleiri leiki í söguheiminum og það er nokkuð augljóst við spilun hans.

Sögusköpunin er mjög góð í BoD, þar sem heimurinn er þróaður og ljósi varpað á samfélag vampíra í heiminum. Það er samt fullt af spurningum ósvarað en það mun væntanlega taka mörg ár að fá þau svör.

Ég lagði mikið á mig við að taka hreina spilun, taka ákvarðanir án þess að skoða afleiðingarnar fyrirfram og gerði þar af leiðandi fjölmörg mistök. Ég sé alveg fyrir mér að spila þennan leik margsinnis á næstu árum, eins og að spila vondan vampíru-Coen. Í fyrstu spilun hélt ég honum eins mennskum og mögulegt var og forðaðist að sökkva mér í blóði óvina minna og óbreyttra borgara. Það verður ekki þannig næst.

Í stuttu máli sagt, ef þú hefur mikinn áhuga á hlutverkaleikjum og/eða fannst Witcher 3 góður leikur, þá finnst mér hæpið að þú verðir fyrir vonbrigðum með Blood of Dawnwalker.