Bjórinn sem slapp við suðurferðina

Í sumar runnu upp þau tímamót fyrir okkur hjá Beljanda brugghúsi í Breiðdalsvík að við þurftum ekki að senda bjórinn okkar fyrst fram og til baka til Reykjavíkur áður en hægt var að selja hann í næsta firði hér fyrir haustan.

Vegir hins opinbera eru stundum órannsakanlegir. Þannig voru þeir að minnsta kosti árum saman fyrir okkur hjá Beljanda á meðan Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins (ÁTVR) sá um sölu áfengra drykkja á Fáskrúðsfirði. Þar til í sumar þurfti bjórinn okkar nefnilega að undirgangast hringferð suður, á annað þúsund kílómetra, áður en hægt að var að raða honum í hillur í Fáskrúðsfirði sem er í fimmtiu kílómetra fjarlægð frá brugghúsinu.

Ástæðan fyrir þessu furðulega verklagi ÁTVR er krafan um að vörum sé dreift frá miðlægum lager í Reykjavík. Ofan á þennan flutningsóskapnað bætist svo hin klassíska hindrun ríkisverslunarinnar sem flest sjálfstæð brugghús og innflytjendur áfengis þekkja af eigin raun: hversu erfitt og flókið getur verið að fá vörurnar yfirleitt skráðar og samþykktar inn í hillur ríksins.

Hið órannsakanlega er: Af hverju þetta þarf að vera svona?

En þessi flutningsfarsi breyttist sem sagt þegar ÁTVR ákvað að loka verslun sinni á Fáskrúðsfirði. Í staðinn kom afhendingarverslun Santé. Nú getum við loksins komið bjórnum okkar á framfæri með umhverfisvænni, ferskari og eðlilegri hætti. Og auðvitað hefur enginn kvartað yfir því að bjórinn sleppi við suðurferðina.

Gildandi áfengislöggjöf gerir skýran greinarmun á því að selja og að afhenda, og sá greinarmunur hefur reynst okkur smáframleiðendum og austfirskum bjórunnendum óvænt notadrjúgur. Þessi greinarmunur hefur líka verið okkur íbúum hér fyrir austan lykilatriði við að halda uppi þjónustustigi þar sem hið opinera ákvað að láta sig hverfa. Það eru ákveðin lífsgæði fyrir íbúa Fáskrúðsfjarðar og nágrenni að geta haldið áfram að ná sér í bjór eða aðra áfengi drykki í bænum. ÁTVR ætlaði að ákveða fyrir okkar hönd að við þyrftum að aka til Reyðarfjarðar í þeim erindagjörðum en hið góða er að hið opinbera er ekki almáttugt.

Í síðustu vikuðu töppuðum við á dósir nýrri lögun af „Heiðu“, ljósum lagerbjór hér hjá okkur í Beljanda brugghúsi í Breiðdalsvík. Skömmu síðar var bjórinn kominn í afhendingarverslunina á Fáskrúðsfirði, þar sem fyrir var Pale Ale-bjórinn okkar, Dýrhundstindur. Fyrir skömmu hefði þessi stutti tími milli bruggunar og hillu hljómað eins og óhugsandi munaður. En bjórinn slapp við suðurferðina og þannig á það að vera.

Höfundur er framkvæmdastjóri Beljanda Brugghúss.